Περίληψη
Σκοπός: Η μελέτη αυτή αποσκοπούσε στην αξιολόγηση της εγκυρότητας της θερμομέτρησης της στοματικής κοιλότητας σε ενήλικες και παιδιατρικούς ασθενείς, μέσω της διερεύνησης της συμφωνίας της με τη θερμομέτρηση από το ορθό, καθώς και της διαγνωστικής της απόδοσης για την αναγνώριση του πυρετού και της υποθερμίας.Ανασκόπηση βιβλιογραφίας: Η διαθέσιμη βιβλιογραφία καταδεικνύει ότι η θερμομέτρηση της στοματικής κοιλότητας αποτελεί μία από τις πλέον διαδεδομένες μη επεμβατικές μεθόδους εκτίμησης της θερμοκρασίας του σώματος, λόγω της ευκολίας εφαρμογής, του χαμηλού κόστους και της υψηλής αποδοχής από τους ασθενείς. Ωστόσο, προηγούμενες μελέτες έχουν αναφέρει σημαντικές διαφορές ως προς την ακρίβεια, την πιστότητα και τη διαγνωστική της απόδοση σε σύγκριση με τη θερμοκρασία πυρήνα, ενώ τα διαθέσιμα δεδομένα για την άμεση σύγκριση της μεθόδου μεταξύ ενηλίκων και παιδιατρικών ασθενών παραμένουν περιορισμένα. Επιπλέον, η πλειονότητα των ερευνών επικεντρώνεται είτε αποκλειστικά σε ενήλικες είτε απ ...
Σκοπός: Η μελέτη αυτή αποσκοπούσε στην αξιολόγηση της εγκυρότητας της θερμομέτρησης της στοματικής κοιλότητας σε ενήλικες και παιδιατρικούς ασθενείς, μέσω της διερεύνησης της συμφωνίας της με τη θερμομέτρηση από το ορθό, καθώς και της διαγνωστικής της απόδοσης για την αναγνώριση του πυρετού και της υποθερμίας.Ανασκόπηση βιβλιογραφίας: Η διαθέσιμη βιβλιογραφία καταδεικνύει ότι η θερμομέτρηση της στοματικής κοιλότητας αποτελεί μία από τις πλέον διαδεδομένες μη επεμβατικές μεθόδους εκτίμησης της θερμοκρασίας του σώματος, λόγω της ευκολίας εφαρμογής, του χαμηλού κόστους και της υψηλής αποδοχής από τους ασθενείς. Ωστόσο, προηγούμενες μελέτες έχουν αναφέρει σημαντικές διαφορές ως προς την ακρίβεια, την πιστότητα και τη διαγνωστική της απόδοση σε σύγκριση με τη θερμοκρασία πυρήνα, ενώ τα διαθέσιμα δεδομένα για την άμεση σύγκριση της μεθόδου μεταξύ ενηλίκων και παιδιατρικών ασθενών παραμένουν περιορισμένα. Επιπλέον, η πλειονότητα των ερευνών επικεντρώνεται είτε αποκλειστικά σε ενήλικες είτε αποκλειστικά σε παιδιά, γεγονός που δυσχεραίνει την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων σχετικά με την επίδραση της ηλικίας στην απόδοση της μεθόδου.Υλικό και μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε προοπτική, συγκριτική μελέτη εγκυρότητας σε δύο νοσοκομεία, στην οποία συμπεριλήφθηκαν ενήλικες και παιδιατρικοί ασθενείς που πληρούσαν τα προκαθορισμένα κριτήρια ένταξης. Για κάθε συμμετέχοντα πραγματοποιήθηκαν διαδοχικές μετρήσεις της θερμοκρασίας της στοματικής κοιλότητας και του ορθού με τυποποιημένη διαδικασία και καταγράφηκαν παράγοντες που είναι γνωστό ότι επηρεάζουν την αξιοπιστία της θερμομέτρησης της στοματικής κοιλότητας. Η αξιολόγηση της εγκυρότητας βασίσθηκε στη μέση διαφορά των δύο μεθόδων, στα όρια συμφωνίας Bland–Altman, στον συντελεστή συμφωνίας του Lin (Lin's Concordance Correlation Coefficient), καθώς και στη διερεύνηση της διαγνωστικής ακρίβειας μέσω της ευαισθησίας, της ειδικότητας, των προγνωστικών αξιών, των λόγων πιθανοφάνειας και των καμπυλών ROC για την ανίχνευση του πυρετού και της υποθερμίας.Αποτελέσματα: Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν συνολικά 288 ασθενείς, εκ των οποίων 100 παιδιατρικοί και 188 ενήλικες. Στον παιδιατρικό πληθυσμό, η μέση θερμοκρασία από το ορθό ήταν 36,69 ± 0,46°C, ενώ η μέση θερμοκρασία της στοματικής κοιλότητας ήταν 36,35 ± 0,47°C, με μέση διαφορά μεταξύ των δύο μεθόδων −0,34°C. Ο συντελεστής συμφωνίας του Lin (CCC) ήταν 0,92, ενώ τα 95% όρια συμφωνίας Bland–Altman κυμάνθηκαν από −0,52 έως −0,16°C. Στον ενήλικο πληθυσμό, η μέση θερμοκρασία από το ορθό ήταν 36,7 ± 1,06°C και η μέση θερμοκρασία της στοματικής κοιλότητας 36,3 ± 1,07°C, με μέση διαφορά −0,44°C και υψηλό βαθμό συμφωνίας μεταξύ των μεθόδων (Lin CCC=0,91). Η θερμομέτρηση της στοματικής κοιλότητας παρουσίασε συστηματική υποεκτίμηση της θερμοκρασίας σε σχέση με την μέτρηση από το ορθό, χωρίς σημαντική επίδραση της ηλικίας, του φύλου ή του εύρους των μετρούμενων θερμοκρασιών. Η διαγνωστική αξιολόγηση έδειξε υψηλή ικανότητα της θερμομέτρησης της στοματικής κοιλότητας στην ανίχνευση διαταραχών της θερμοκρασίας. Για τον παιδιατρικό πληθυσμό, η περιοχή κάτω από την καμπύλη ROC (AUC) ήταν 0,97 για την ανίχνευση πυρετού και 0,94 για την ανίχνευση υποθερμίας. Στον ενήλικο πληθυσμό, οι αντίστοιχες τιμές ήταν 0,993 και 0,997. Η προσαρμογή των ορίων ανίχνευσης σε χαμηλότερες τιμές θερμοκρασίας της στοματικής κοιλότητας βελτίωσε τη διαγνωστική απόδοση, με βέλτιστα σημεία αποκοπής περίπου στους 37,6–37,7°C για την αναγνώριση του πυρετού και στους 35,6–35,7°C για την αναγνώριση της υποθερμίας.Συμπεράσματα: Η θερμομέτρηση της στοματικής κοιλότητας αποτελεί μία αξιόπιστη και κλινικά χρήσιμη μη επεμβατική μέθοδο εκτίμησης της θερμοκρασίας του σώματος, όταν εφαρμόζεται με τυποποιημένη τεχνική και ερμηνεύεται στο πλαίσιο της συνολικής κλινικής αξιολόγησης του ασθενούς. Παρότι παρουσιάζει συστηματική υποεκτίμηση της θερμοκρασίας πυρήνα, διατηρεί υψηλό βαθμό συμφωνίας με τη θερμομέτρηση του ορθού και μπορεί να χρησιμοποιηθεί με ασφάλεια σε κατάλληλα επιλεγμένους ενήλικες και παιδιατρικούς ασθενείς. Τα ευρήματα της μελέτης υποστηρίζουν την ανάγκη εξατομίκευσης της επιλογής της μεθόδου θερμομέτρησης και υποδεικνύουν ότι η προσαρμογή των διαγνωστικών ορίων ενδέχεται να βελτιώσει τη διαγνωστική ακρίβεια της θερμομέτρησης της στοματικής κοιλότητας.
περισσότερα
Περίληψη σε άλλη γλώσσα
Purpose: The aim of this study was to evaluate the validity of oral thermometry in adult and pediatric patients by investigating its agreement with rectal thermometry, as well as its diagnostic performance in the identification of fever and hypothermia.Literature Review: The available literature indicates that oral thermometry is one of the most widely used non-invasive methods for assessing body temperature due to its ease of application, low cost, and high patient acceptance. However, previous studies have reported significant variations regarding its accuracy, precision, and diagnostic performance compared with core body temperature, while available data on direct comparisons of the method between adult and pediatric patients remain limited. Furthermore, the majority of existing studies have focused either exclusively on adults or exclusively on children, making it difficult to draw reliable conclusions regarding the effect of age on the performance of oral thermometry.Materials and ...
Purpose: The aim of this study was to evaluate the validity of oral thermometry in adult and pediatric patients by investigating its agreement with rectal thermometry, as well as its diagnostic performance in the identification of fever and hypothermia.Literature Review: The available literature indicates that oral thermometry is one of the most widely used non-invasive methods for assessing body temperature due to its ease of application, low cost, and high patient acceptance. However, previous studies have reported significant variations regarding its accuracy, precision, and diagnostic performance compared with core body temperature, while available data on direct comparisons of the method between adult and pediatric patients remain limited. Furthermore, the majority of existing studies have focused either exclusively on adults or exclusively on children, making it difficult to draw reliable conclusions regarding the effect of age on the performance of oral thermometry.Materials and Methods: A prospective, comparative validity study was conducted in two hospitals, including adult and pediatric patients who met the predefined inclusion criteria. For each participant, consecutive oral and rectal temperature measurements were performed using a standardized procedure, and factors known to influence the reliability of oral thermometry were recorded. The validity assessment was based on the mean difference between the two methods, Bland–Altman limits of agreement, Lin’s Concordance Correlation Coefficient (CCC), as well as the evaluation of diagnostic accuracy through sensitivity, specificity, predictive values, likelihood ratios, and Receiver Operating Characteristic (ROC) curves for the detection of fever and hypothermia.Results: A total of 288 patients were included in the study, comprising 100 pediatric and 188 adult patients. In the pediatric population, the mean rectal temperature was 36.69 ± 0.46°C, while the mean oral temperature was 36.35 ± 0.47°C, with a mean difference between the two methods of −0.34°C. Lin’s Concordance Correlation Coefficient (CCC) was 0.92, while the 95% Bland–Altman limits of agreement ranged from −0.52 to −0.16°C. In the adult population, the mean rectal temperature was 36.7 ± 1.06°C and the mean oral temperature was 36.3 ± 1.07°C, with a mean difference of −0.44°C and a high degree of agreement between the methods (Lin CCC=0.91). Oral thermometry demonstrated a systematic underestimation of temperature compared with rectal measurement, without a significant effect of age, sex, or the range of measured temperatures.The diagnostic evaluation demonstrated a high ability of oral thermometry to detect temperature abnormalities. In the pediatric population, the area under the ROC curve (AUC) was 0.97 for fever detection and 0.94 for hypothermia detection. In the adult population, the corresponding values were 0.993 and 0.997, respectively. Adjustment of the diagnostic thresholds to lower oral temperature values improved diagnostic performance, with optimal cut-off points of approximately 37.6–37.7°C for fever detection and 35.6–35.7°C for hypothermia detection.Conclusions: Oral thermometry represents a reliable and clinically useful non-invasive method for assessing body temperature when performed using a standardized technique and interpreted within the context of the patient’s overall clinical evaluation. Although it demonstrates systematic underestimation of core body temperature, it maintains a high degree of agreement with rectal thermometry and can be safely used in appropriately selected adult and pediatric patients. The findings of this study highlight the need for individualized selection of temperature measurement methods and suggest that adjustment of diagnostic thresholds may improve the diagnostic accuracy of oral thermometry.
περισσότερα