Περίληψη
Τα μαγνητικά νανοσωματίδια μελετώνται εκτενώς ως πολυλειτουργικά υλικά για βιοϊατρικές εφαρμογές, καθώς η μαγνητική τους απόκριση μπορεί να συνδυαστεί με επιφανειακή μηχανική, φόρτωση φαρμάκων και παραγωγή θερμότητας υπό την επίδραση εναλλασσόμενων μαγνητικών πεδίων. Η παρούσα διδακτορική διατριβή είχε ως στόχο την ανάδειξη σχέσεων δομής–ιδιοτήτων–λειτουργικότητας σε επιφανειακά τροποποιημένες μαγνητικές νανοπλατφόρμες, συνδέοντας τη μέθοδο σύνθεσης, την κρυσταλλική φάση, την επιφανειακή χημεία, την κολλοειδή κατάσταση, τη μαγνητική απόκριση και την in vitro βιολογική συμπεριφορά. Στο πλαίσιο της διατριβής συντέθηκε μια ευρεία βιβλιοθήκη συστημάτων βασισμένων σε οξείδια του σιδήρου, φερρίτη κοβαλτίου και φερρίτη μαγγανίου, με χρήση μεθόδων συγκαταβύθισης, υδροθερμικής σύνθεσης, διαλυτοθερμικής/πολυολικής σύνθεσης και γέλης-πηκτής. Ακολούθησαν επιλεγμένες επιφανειακές τροποποιήσεις με πολυαιθυλενογλυκόλη, δεξτράνη, υδροξυαπατίτη, βιοενεργό ύαλο SiO₂–CaO, Mg₂SiO₄ τύπου φορστερίτη, χρυσό, ...
Τα μαγνητικά νανοσωματίδια μελετώνται εκτενώς ως πολυλειτουργικά υλικά για βιοϊατρικές εφαρμογές, καθώς η μαγνητική τους απόκριση μπορεί να συνδυαστεί με επιφανειακή μηχανική, φόρτωση φαρμάκων και παραγωγή θερμότητας υπό την επίδραση εναλλασσόμενων μαγνητικών πεδίων. Η παρούσα διδακτορική διατριβή είχε ως στόχο την ανάδειξη σχέσεων δομής–ιδιοτήτων–λειτουργικότητας σε επιφανειακά τροποποιημένες μαγνητικές νανοπλατφόρμες, συνδέοντας τη μέθοδο σύνθεσης, την κρυσταλλική φάση, την επιφανειακή χημεία, την κολλοειδή κατάσταση, τη μαγνητική απόκριση και την in vitro βιολογική συμπεριφορά. Στο πλαίσιο της διατριβής συντέθηκε μια ευρεία βιβλιοθήκη συστημάτων βασισμένων σε οξείδια του σιδήρου, φερρίτη κοβαλτίου και φερρίτη μαγγανίου, με χρήση μεθόδων συγκαταβύθισης, υδροθερμικής σύνθεσης, διαλυτοθερμικής/πολυολικής σύνθεσης και γέλης-πηκτής. Ακολούθησαν επιλεγμένες επιφανειακές τροποποιήσεις με πολυαιθυλενογλυκόλη, δεξτράνη, υδροξυαπατίτη, βιοενεργό ύαλο SiO₂–CaO, Mg₂SiO₄ τύπου φορστερίτη, χρυσό, κουρκουμίνη και φολικό οξύ. Τα υλικά χαρακτηρίστηκαν με περίθλαση ακτίνων Χ, δυναμική και ηλεκτροφορητική σκέδαση φωτός, φασματοσκοπία υπερύθρου μετασχηματισμού Fourier, ηλεκτρονική μικροσκοπία, θερμική ανάλυση, μαγνητομετρία δονούμενου δείγματος και θερμιδομετρία μαγνητικής υπερθερμίας. Οι τεχνικές αυτές επέτρεψαν την ταυτοποίηση φάσεων, την αξιολόγηση της υδροδυναμικής και διεπιφανειακής συμπεριφοράς, τη μελέτη του σχηματισμού κελυφών και την ποσοτικοποίηση της μαγνητικής απόδοσης. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η μέθοδος σύνθεσης αποτελεί καθοριστική παράμετρο για τη διαμόρφωση της τελικής μαγνητικής ταυτότητας των υλικών. Τα σπινελικού τύπου συστήματα Fe₃O₄/γ-Fe₂O₃ αποτέλεσαν τον μαλακό μαγνητικό κλάδο των οξειδίων του σιδήρου, ο MnFe₂O₄ παρείχε μια ενδιάμεση φερριτική πλατφόρμα, ενώ ο CoFe₂O₄ αντιπροσώπευσε τον κλάδο υψηλής ανισοτροπίας με ισχυρό μαγνητοθερμικό δυναμικό. Τα συστήματα οξειδίων του σιδήρου εμφάνισαν σχηματισμό φάσης εξαρτώμενο από τη διαδρομή σύνθεσης, περιλαμβάνοντας τόσο σπινελικές φάσεις Fe₃O₄/γ-Fe₂O₃ όσο και συστήματα βασισμένα σε α-Fe₂O₃. Σε όλα τα συστήματα, η μαγνητική και λειτουργική συμπεριφορά διαμορφώθηκε όχι μόνο από την ονομαστική σύσταση, αλλά και από την κρυσταλλικότητα, τις δευτερεύουσες φάσεις, την κατάσταση συσσωμάτωσης, την αρχιτεκτονική του κελύφους και τις διεπιφανειακές επιδράσεις. Η επιφανειακή τροποποίηση μετέτρεψε τους μαγνητικούς πυρήνες σε λειτουργικές νανοπλατφόρμες. Οι πολυμερικές επικαλύψεις βελτίωσαν την κολλοειδή σταθεροποίηση και υποστήριξαν τη συσχέτιση φαρμάκων ή συνδετών, ενώ τα κελύφη υδροξυαπατίτη, SiO₂–CaO και Mg₂SiO₄ προσέδωσαν βιοενεργές κεραμικές διεπιφάνειες. Οι επικαλύψεις διατήρησαν γενικά την ποιοτική μαγνητική απόκριση των μητρικών πυρήνων, μειώνοντας ωστόσο τη φαινόμενη μαγνήτιση υψηλού πεδίου λόγω αραίωσης από μη μαγνητική μάζα, διεπιφανειακής αταξίας των spin και τροποποιημένης μαγνητικής σύζευξης. Η in vitro αξιολόγηση περιέλαβε δοκιμές σε προσομοιωμένο σωματικό υγρό, δοκιμές κυτταροσυμβατότητας, ανάλυση οξειδωτικού στρες, αιμόλυση, αποδέσμευση φαρμάκου και μαγνητική υπερθερμία. Η βιολογική απόκριση ήταν έντονα εξαρτώμενη από τη διαμόρφωση του υλικού, τον χρόνο έκθεσης και τον κυτταρικό τύπο. Η πεγκυλίωση βελτίωσε το βιολογικό προφίλ επιλεγμένων συστημάτων, ιδιαίτερα των οξειδίων σιδήρου επικαλυμμένων με υδροξυαπατίτη και του φερρίτη μαγγανίου, ενώ τα συστήματα που φέρουν κουρκουμίνη εμφάνισαν κυτταρικά εξαρτώμενες μεταβολικές επιδράσεις στα μοντέλα N2a και GL261. Τα αποτελέσματα αιμοσυμβατότητας έδειξαν χαμηλή έως μηδενική αιμολυτική δράση υπό τις συνθήκες που εξετάστηκαν. Οι μελέτες αποδέσμευσης φαρμάκου κατέδειξαν ότι το προφίλ αποδέσμευσης της κουρκουμίνης εξαρτάται από τα χαρακτηριστικά της πολυαιθυλενογλυκόλης, την παρουσία υδροξυαπατίτη και τη στρατηγική φόρτωσης, ενώ οι δυναμικές συνθήκες ενίσχυσαν την αποδέσμευση μέσω βελτιωμένης μεταφοράς μάζας. Η μαγνητική υπερθερμία ανέδειξε τον κεντρικό συμβιβασμό της διατριβής: τα βιοενεργά κελύφη βελτίωσαν τη διεπιφανειακή λειτουργικότητα, μειώνοντας όμως συχνά την αποδοτικότητα θέρμανσης, ενώ ο CoFe₂O₄ και ο πεγκυλιωμένος MnFe₂O₄ διατήρησαν ισχυρή μαγνητοθερμική απόδοση. Η κύρια συμβολή της διατριβής έγκειται στη συστηματική συσχέτιση της διαδρομής σύνθεσης, της μαγνητικής φάσης, της επιφανειακής/διεπιφανειακής μηχανικής και της βιολογικής απόκρισης, παρέχοντας ένα συγκριτικό πλαίσιο για τον ορθολογικό σχεδιασμό μαγνητικών νανοπλατφορμών για υπερθερμία, χορήγηση φαρμάκων και βιοενεργές βιοϊατρικές διεπιφάνειες. Συνολικά, η διατριβή αποδεικνύει ότι η απόδοση των μαγνητικών νανοπλατφορμών διέπεται από τον ολοκληρωμένο σχεδιασμό του πυρήνα, του κελύφους και του λειτουργικού μορίου, αναδεικνύοντας τον πεγκυλιωμένο φερρίτη μαγγανίου, επιλεγμένα υδροξυαπατιτικά/βιοενεργά συστήματα οξειδίων του σιδήρου, σύνθετα CoFe₂O₄–φορστερίτη και πεγκυλιωμένα οξείδια σιδήρου φορτωμένα με κουρκουμίνη ως υποσχόμενα συστήματα για περαιτέρω βιοϊατρική ανάπτυξη.
περισσότερα
Περίληψη σε άλλη γλώσσα
Magnetic nanoparticles are widely investigated as multifunctional materials for biomedical applications because their magnetic response can be combined with surface engineering, drug loading and heat generation under alternating magnetic fields. This PhD thesis aimed to establish structure–property–function relationships in functionalized magnetic nanoplatforms by linking synthesis route, crystal phase, surface chemistry, colloidal state, magnetic response and in vitro biological performance. A broad library of iron-oxide, cobalt ferrite and manganese ferrite systems was synthesized using co-precipitation, hydrothermal, solvothermal/polyol and sol–gel combustion routes, followed by selected surface modifications with polyethylene glycol, dextran, hydroxyapatite, SiO₂–CaO bioactive glass, Mg₂SiO₄-type forsterite, gold, curcumin and folic acid. The materials were characterized by powder X-ray diffraction, dynamic and electrophoretic light scattering, Fourier-transform infrared spectrosco ...
Magnetic nanoparticles are widely investigated as multifunctional materials for biomedical applications because their magnetic response can be combined with surface engineering, drug loading and heat generation under alternating magnetic fields. This PhD thesis aimed to establish structure–property–function relationships in functionalized magnetic nanoplatforms by linking synthesis route, crystal phase, surface chemistry, colloidal state, magnetic response and in vitro biological performance. A broad library of iron-oxide, cobalt ferrite and manganese ferrite systems was synthesized using co-precipitation, hydrothermal, solvothermal/polyol and sol–gel combustion routes, followed by selected surface modifications with polyethylene glycol, dextran, hydroxyapatite, SiO₂–CaO bioactive glass, Mg₂SiO₄-type forsterite, gold, curcumin and folic acid. The materials were characterized by powder X-ray diffraction, dynamic and electrophoretic light scattering, Fourier-transform infrared spectroscopy, electron microscopy, thermal analysis, vibrating sample magnetometry and magnetic hyperthermia calorimetry. These techniques allowed phase identification, assessment of hydrodynamic and interfacial behavior, evaluation of shell formation and quantification of magnetic performance. The results showed that the synthesis route was a decisive parameter for controlling the final magnetic identity of the materials. Spinel Fe₃O₄/γ-Fe₂O₃-type systems formed the soft magnetic iron-oxide branch, MnFe₂O₄ provided an intermediate ferrite platform, while CoFe₂O₄ represented the high-anisotropy branch with strong magnetothermal potential. The iron-oxide systems showed route-dependent phase formation, including both spinel Fe₃O₄/γ-Fe₂O₃-type phases and α-Fe₂O₃-based formulations, highlighting the importance of synthesis conditions in defining the final magnetic phase. Across all systems, magnetic and functional behavior was shaped not only by nominal composition, but also by crystallinity, secondary phases, aggregation state, shell architecture and interfacial effects. Surface engineering transformed the magnetic cores into functional nanoplatforms. Polymeric coatings improved colloidal stabilization and supported drug or ligand association, whereas hydroxyapatite, SiO₂–CaO and Mg₂SiO₄ shells introduced mineral-like or bioactive ceramic interfaces. Coatings generally preserved the qualitative magnetic response of the parent cores, but reduced apparent high-field magnetization through non-magnetic mass dilution, interfacial spin disorder and modified magnetic coupling. In vitro evaluation included simulated body fluid testing, cytocompatibility assays, oxidative-stress analysis, hemolysis, drug release and magnetic hyperthermia. The biological response was strongly formulation-, time- and cell-type-dependent. PEGylation improved the biological profile of selected systems, especially hydroxyapatite-coated iron oxides and manganese ferrite, while curcumin-loaded formulations showed cell-type-dependent metabolic effects in N2a and GL261 models. Hemocompatibility results indicated low-to-zero hemolytic activity under the tested conditions. Drug-release experiments showed that the release profile of curcumin depended on PEG characteristics, hydroxyapatite presence and loading strategy, with dynamic conditions enhancing release through improved mass transport. Magnetic hyperthermia highlighted the central trade-off of the thesis: bioactive shells improved interfacial functionality but often reduced heating efficiency, whereas CoFe₂O₄ and PEGylated MnFe₂O₄ retained strong magnetothermal performance. The main contribution of this thesis lies in the systematic correlation of synthesis route, magnetic phase, surface/interface engineering and biological response, providing a comparative framework for the rational design of magnetic nanoplatforms for hyperthermia, drug delivery and bioactive biomedical interfaces. Overall, the thesis demonstrates that magnetic nanoplatform performance is governed by the integrated design of core, shell and functional molecule, identifying PEGylated manganese ferrite, selected hydroxyapatite/bioactive-glass iron-oxide systems, CoFe₂O₄–forsterite composites and PEGylated curcumin-loaded iron oxides as promising candidates for further biomedical development.
περισσότερα