Περίληψη
Η οπτική παγίδευση ενός μεμονωμένου κυττάρου αποτελεί τεχνική που χρησιμοποιείται ευρέως σε πολλούς επιστημονικούς τομείς, χάρη στα πλεονεκτήματα που προσφέρει η απομόνωση και η εξέταση ενός κυττάρου ξεχωριστά. Οι μελέτες που αξιοποιούν συμβατικά συστήματα οπτικών λαβίδων βασισμένα σε μικροσκόπια, επιτυγχάνουν την οπτική παγίδευση μέσω ισχυρά εστιασμένου φωτός λέιζερ, το οποίο διοχετεύεται από αντικειμενικό φακό υψηλού αριθμητικού ανοίγματος. Ωστόσο, η προσέγγιση αυτή περιορίζει το εύρος των εφαρμογών του συστήματος, καθώς τα οπτικά στοιχεία απεικόνισης χρησιμοποιούνται ταυτόχρονα και για τη δέσμη παγίδευσης. Προκειμένου να ξεπεραστούν αυτοί οι περιορισμοί, έχουν μελετηθεί συστήματα οπτικής παγίδευσης κυττάρων που βασίζονται σε οπτικές ίνες. Στην παρούσα διατριβή, αναπτύχθηκε ένα σύστημα οπτικών λαβίδων που βασίζεται σε ειδικά επεξεργασμένες οπτικές ίνες τεσσάρων πυρήνων και εφαρμόστηκε σε ποικιλία κυττάρων. Στο άκρο μιας τέτοιας ίνας δημιουργήθηκαν ανακλαστικές επιφάνειες (κάτοπτρα) – ...
Η οπτική παγίδευση ενός μεμονωμένου κυττάρου αποτελεί τεχνική που χρησιμοποιείται ευρέως σε πολλούς επιστημονικούς τομείς, χάρη στα πλεονεκτήματα που προσφέρει η απομόνωση και η εξέταση ενός κυττάρου ξεχωριστά. Οι μελέτες που αξιοποιούν συμβατικά συστήματα οπτικών λαβίδων βασισμένα σε μικροσκόπια, επιτυγχάνουν την οπτική παγίδευση μέσω ισχυρά εστιασμένου φωτός λέιζερ, το οποίο διοχετεύεται από αντικειμενικό φακό υψηλού αριθμητικού ανοίγματος. Ωστόσο, η προσέγγιση αυτή περιορίζει το εύρος των εφαρμογών του συστήματος, καθώς τα οπτικά στοιχεία απεικόνισης χρησιμοποιούνται ταυτόχρονα και για τη δέσμη παγίδευσης. Προκειμένου να ξεπεραστούν αυτοί οι περιορισμοί, έχουν μελετηθεί συστήματα οπτικής παγίδευσης κυττάρων που βασίζονται σε οπτικές ίνες. Στην παρούσα διατριβή, αναπτύχθηκε ένα σύστημα οπτικών λαβίδων που βασίζεται σε ειδικά επεξεργασμένες οπτικές ίνες τεσσάρων πυρήνων και εφαρμόστηκε σε ποικιλία κυττάρων. Στο άκρο μιας τέτοιας ίνας δημιουργήθηκαν ανακλαστικές επιφάνειες (κάτοπτρα) –με γωνία ελαφρώς μεγαλύτερη από την κρίσιμη γωνία στη διεπιφάνεια ίνας-μέσου, με σκοπό την τροποποίηση της διάδοσης των δεσμών λέιζερ που εξέρχονται από τους τέσσερις πυρήνες. Οι τέσσερις δέσμες κατευθύνονται έτσι ώστε να αλληλοεπικαλύπτονται, δημιουργώντας μια παγίδα που λειτουργεί με τρόπο ανάλογο των συμβατικών οπτικών λαβίδων. Η παγίδα που βασίζεται σε ίνα πολλαπλών πυρήνων αποτελείται από τέσσερις αποκλίνουσες δέσμες οι οποίες, αλληλοεπικαλυπτόμενες, σχηματίζουν έναν όγκο παγίδευσης. Αντιθέτως, στις συμβατικές οπτικές λαβίδες, ο όγκος παγίδευσης προκύπτει από την ισχυρή εστίαση μιας ενιαίας δέσμης μέσω αντικειμενικού φακού υψηλού αριθμητικού ανοίγματος. Αποδεικνύεται ότι σωματίδια μικρομετρικών διαστάσεων μπορούν να παγιδευτούν οπτικά στην περιοχή αλληλοεπικάλυψης της συγκεκριμένης διάταξης. Στη διατριβή παρουσιάζεται η οπτική παγίδευση κυττάρων ζύμης, καθώς και άλλων τύπων κυττάρων, όπως ερυθροκύτταρα, κύτταρα U87 και εμβρυϊκά βλαστοκύτταρα ποντικού. Το σύστημα οπτικής παγίδευσης χρησιμοποιήθηκε επίσης σε συνδυασμό με μικροσκόπιο Raman. Αυτό καταδεικνύει τη δυνατότητα παγίδευσης κυττάρων κάτω από ένα αναλυτικό μικροσκόπιο –χωρίς να απαιτείται τροποποίηση των οπτικών στοιχείων του ίδιου του μικροσκοπίου– καθώς και τη λήψη φασμάτων Raman από μεμονωμένα παγιδευμένα κύτταρα. Η εργασία που παρουσιάζεται στη διατριβή αναδεικνύει ένα ευέλικτο σύστημα μικρών διαστάσεων, ικανό να παγιδεύει κύτταρα για χρήση με διάφορους τύπους μικροσκοπίων, παρακάμπτοντας την ανάγκη εστίασης της δέσμης παγίδευσης μέσω αντικειμενικού φακού υψηλού αριθμητικού ανοίγματος. Η παγίδα χαρακτηρίστηκε μέσω της μέτρησης των μέγιστων ταχυτήτων παγίδευσης και της ισχύος παγίδευσης, μεγέθη τα οποία είναι συγκρίσιμα με εκείνα των συμβατικών οπτικών λαβίδων. Το σύστημα παγίδευσης έχει επίσης χρησιμοποιηθεί για τη διερεύνηση εναλλακτικών μεθόδων οπτικής χειραγώγησης «ειδικών» σωματιδίων —όπως οι κοίλες γυάλινες σφαίρες— τα οποία δεν μπορούν να παγιδευτούν οπτικά με ένα συμβατικό σύστημα οπτικών λαβίδων, λόγω του χαμηλού δείκτη διάθλασής τους. Η ειδικά κατεργασμένη ίνα πολλαπλών πυρήνων αξιοποιεί την περιοχή μεταξύ της ζώνης επικάλυψης των δεσμών και της ακραίας επιφάνειας της ίνας, προκειμένου να συγκρατεί στη θέση τους αυτά τα σωματίδια χαμηλού δείκτη διάθλασής. Οι βασικοί στόχοι της εργασίας που περιγράφεται στην παρούσα διατριβή ήταν: η βελτιστοποίηση της κατασκευής των κατόπτρων στην επιφάνεια της πολυπύρηνης οπτικής ίνας (MCF) μέσω τεχνικής δέσμης ιόντων (FIB), η ανάπτυξη ενός στιβαρού και φορητού συστήματος ικανού για την παγίδευση και χειραγώγηση κυττάρων σε συνδυασμό με διάφορα μικροσκόπια ανάλυσης, ο χαρακτηρισμός των ιδιοτήτων διάδοσης των δεσμών, η επίδειξη της σταθερής παγίδευσης αντιπροσωπευτικών τύπων κυττάρων, καθώς και η σύγκριση της ισχύος της παγίδας με εκείνη των συμβατικών οπτικών λαβίδων.
περισσότερα
Περίληψη σε άλλη γλώσσα
Optical trapping of a single cell is a technique widely used in many scientific sectors due to the benefits of isolating and examining a single cell in isolation. Studies that use a conventional microscope-based tweezing system demonstrate optical trapping based on strongly focused laser light delivered through a high Numerical Aperture objective. However, this approach poses restrictions to the range of the applications of the tweezing system due to the use of the imaging optics for tweezing beam delivery. To overcome these restrictions, optical fibre-based systems to optically trap a single cell have been studied. In this thesis, an optical tweezing system based on machined four-core optical fibres has been developed and applied to a variety of cells. Mirrors, with an angle slightly higher than the critical angle for the fibre to medium interface, have been fabricated on the end of a four-core fibre, to alter the propagation of the laser beam exiting the four cores. The four beams ar ...
Optical trapping of a single cell is a technique widely used in many scientific sectors due to the benefits of isolating and examining a single cell in isolation. Studies that use a conventional microscope-based tweezing system demonstrate optical trapping based on strongly focused laser light delivered through a high Numerical Aperture objective. However, this approach poses restrictions to the range of the applications of the tweezing system due to the use of the imaging optics for tweezing beam delivery. To overcome these restrictions, optical fibre-based systems to optically trap a single cell have been studied. In this thesis, an optical tweezing system based on machined four-core optical fibres has been developed and applied to a variety of cells. Mirrors, with an angle slightly higher than the critical angle for the fibre to medium interface, have been fabricated on the end of a four-core fibre, to alter the propagation of the laser beam exiting the four cores. The four beams are directed to overlap, and the optical fibre trap acts in a manner similar to a conventional optical tweezer. The multicore fibre (MCF) trap is composed of four diverging beams which overlap to form a trapping volume, as opposed to the trapping volume of an optical tweezer which is formed by tightly focusing a single beam via a high numerical aperture objective lens. It is shown that micron-scale particles can be optically trapped in this overlap region of the MCF trap. Optical trapping of yeast cells, and also a wider range of cells such as red blood cells, U87 cells and mouse embryonic stem cells is reported in this thesis. The optical trapping system has been used also below a Raman microscope. This demonstrates the ability to trap cells under an analytical microscope without modifying the microscope optics, and to capture the Raman spectra from single trapped cells. The work presented in the thesis demonstrates a flexible system of small dimension, to trap cells for use under a wide range of microscopes, circumventing the need to focus a trapping beam through a high numerical aperture objective lens. The trap has been characterised by measuring the maximum trapping velocities and trap strengths, which are comparable to conventional optical tweezers.The trapping system has also been used to investigate alternative optical manipulation of "special" particles, such as hollow glass spheres, that cannot be optically trapped with a conventional optical tweezers system due to their low refractive index. The machined multicore fibre uses the region between the beam overlap area and the fibre end face, to hold these low refractive index particles in place. The primary objectives of the work described in this thesis were to optimise the FIB fabrication of the mirrors on the MCF trap, build a robust, portable system capable of cell trapping and manipulation under different analytical microscopes, characterise the beam propagation characteristics, demonstrate stable trapping of some exemplar cell types, and compare the trap strength with conventional optical tweezers.
περισσότερα