Περίληψη
Τα σύγχρονα ασύρματα συστήματα επικοινωνιών λειτουργούν σε ολοένα πιο σύνθετα, δυναμικά και ετερογενή περιβάλλοντα, καθώς καλούνται να υποστηρίξουν τις αυξανόμενες απαιτήσεις εφαρμογών επόμενης γενιάς, όπως η μαζική συνδεσιμότητα, οι υπερ-αξιόπιστες επικοινωνίες και τα ενεργειακά περιορισμένα δίκτυα του Διαδικτύου των Πραγμάτων (IoT). Στο πλαίσιο αυτό, η τεχνολογία Πολλαπλών Εισόδων–Πολλαπλών Εξόδων (ΜΙΜΟ) έχει αναδειχθεί ως θεμελιώδης τεχνολογία των σύγχρονων ασύρματων επικοινωνιών, λόγω της ικανότητάς της να βελτιώνει την αξιοπιστία επικοινωνίας, τη φασματική αποδοτικότητα, την κάλυψη και τη χωρητικότητα του δικτύου. Ωστόσο, μεγάλο μέρος της υφιστάμενης γνώσης σχετικά με τη συμπεριφορά των συστημάτων ΜΙΜΟ βασίζεται σε ιδεατές παραδοχές που δεν αποτυπώνουν επαρκώς τις μη ιδανικές συνθήκες λειτουργίας των ασύρματων συστημάτων. Σε τέτοιου είδους ασύρματα περιβάλλοντα, η απόδοση των συστημάτων ΜΙΜΟ επηρεάζεται από τη σύνθετη αλληλεπίδραση μεταξύ ρεαλιστικών συνθηκών διάδοσης και ατελούς ...
Τα σύγχρονα ασύρματα συστήματα επικοινωνιών λειτουργούν σε ολοένα πιο σύνθετα, δυναμικά και ετερογενή περιβάλλοντα, καθώς καλούνται να υποστηρίξουν τις αυξανόμενες απαιτήσεις εφαρμογών επόμενης γενιάς, όπως η μαζική συνδεσιμότητα, οι υπερ-αξιόπιστες επικοινωνίες και τα ενεργειακά περιορισμένα δίκτυα του Διαδικτύου των Πραγμάτων (IoT). Στο πλαίσιο αυτό, η τεχνολογία Πολλαπλών Εισόδων–Πολλαπλών Εξόδων (ΜΙΜΟ) έχει αναδειχθεί ως θεμελιώδης τεχνολογία των σύγχρονων ασύρματων επικοινωνιών, λόγω της ικανότητάς της να βελτιώνει την αξιοπιστία επικοινωνίας, τη φασματική αποδοτικότητα, την κάλυψη και τη χωρητικότητα του δικτύου. Ωστόσο, μεγάλο μέρος της υφιστάμενης γνώσης σχετικά με τη συμπεριφορά των συστημάτων ΜΙΜΟ βασίζεται σε ιδεατές παραδοχές που δεν αποτυπώνουν επαρκώς τις μη ιδανικές συνθήκες λειτουργίας των ασύρματων συστημάτων. Σε τέτοιου είδους ασύρματα περιβάλλοντα, η απόδοση των συστημάτων ΜΙΜΟ επηρεάζεται από τη σύνθετη αλληλεπίδραση μεταξύ ρεαλιστικών συνθηκών διάδοσης και ατελούς πληροφορίας καναλιού, καθώς και από απαιτήσεις αξιοπιστίας, ενεργειακούς περιορισμούς, προσαρμοστικούς μηχανισμούς μετάδοσης και συνεργατικές στρατηγικές επικοινωνίας. Φαινόμενα διάδοσης όπως η χωρική συσχέτιση, η ασυμμετρία καναλιού, η γεωμετρία των κεραιών και η μη ομοιόμορφη κατανομή χρηστών μπορούν να μεταβάλουν σημαντικά τη συμπεριφορά των συστημάτων σε σχέση με τις ιδεατές υποθέσεις μοντελοποίησης. Παρά τη σημαντική πρόοδο της έρευνας στις ασύρματες επικοινωνίες, η συνδυασμένη επίδραση των παραπάνω παραγόντων παραμένει ανεπαρκώς διερευνημένη. Η παρούσα διατριβή αντιμετωπίζει την πρόκληση αυτή μέσω μιας συστηματικής διερεύνησης συστημάτων ΜΙΜΟ υπό μη ιδανικές συνθήκες διάδοσης και ατελή πληροφορία καναλιού. Η ερευνητική μεθοδολογία ακολουθεί μια προοδευτική προσέγγιση, στην οποία ο ρεαλιστικός χαρακτηρισμός της συμπεριφοράς του συστήματος αποτελεί τη βάση για τη βελτιστοποίηση της απόδοσης, την ανάπτυξη προσαρμοστικών μηχανισμών μετάδοσης και τη μελέτη συνεργατικών τεχνικών επικοινωνίας υπό μη ιδανικές συνθήκες λειτουργίας. Το πρώτο μέρος της διατριβής επικεντρώνεται στον χαρακτηρισμό της συμπεριφοράς συστημάτων ΜΙΜΟ με χρήση τυποποιημένων τρισδιάστατων μοντέλων καναλιού 3GPP. Η ανάλυση εξετάζει την επίδραση των ασυμμετριών διάδοσης, της γεωμετρίας των κεραιών, των χαρακτηριστικών πόλωσης και της χωρικής κατανομής των χρηστών σε βασικούς δείκτες απόδοσης, αποδεικνύοντας ότι οι μη ιδανικές συνθήκες ανάπτυξης επηρεάζουν ουσιαστικά τη λειτουργία των συστημάτων και αναδεικνύουν περιορισμούς των ιδεατών μοντέλων καναλιού. Με βάση τον παραπάνω χαρακτηρισμό, η διατριβή διερευνά τη θεμελιώδη αλληλεπίδραση μεταξύ αξιοπιστίας επικοινωνίας και ενεργειακής αποδοτικότητας. Λαμβάνοντας υπόψη τις επαναμεταδόσεις, την κατανάλωση ενέργειας του υλικού και το κόστος επεξεργασίας σήματος, η ανάλυση αναδεικνύει τους βασικούς συμβιβασμούς αξιοπιστίας–ενέργειας και καταδεικνύει ότι η αύξηση της διαφοριστικής τάξης δεν αποτελεί πάντοτε την ενεργειακά αποδοτικότερη επιλογή, καθώς η προτιμητέα διαμόρφωση ΜΙΜΟ εξαρτάται από τις εκάστοτε συνθήκες λειτουργίας και το σχετικό ενεργειακό κόστος. Η διερεύνηση επεκτείνεται επίσης σε ενεργειακά περιορισμένα δίκτυα IoT και LPWAN, με ιδιαίτερη έμφαση στα συστήματα LoRa, τα οποία αξιοποιούνται τόσο ως αντιπροσωπευτικό παράδειγμα για τη μελέτη της επίδρασης μη ιδανικών συνθηκών διάδοσης όσο και για τη διερεύνηση των συμβιβασμών μεταξύ αξιοπιστίας και ενεργειακής αποδοτικότητας σε ασύρματα περιβάλλοντα με αυστηρούς ενεργειακούς και επικοινωνιακούς περιορισμούς. Η γνώση που προκύπτει από τις προηγούμενες αναλύσεις αξιοποιείται στη συνέχεια για την ανάπτυξη προσαρμοστικών στρατηγικών λειτουργίας ΜΙΜΟ, οι οποίες επιλέγουν δυναμικά την καταλληλότερη διαμόρφωση μετάδοσης σύμφωνα με τις εκάστοτε συνθήκες λειτουργίας. Το προτεινόμενο πλαίσιο καταδεικνύει ότι η προσαρμοστική βελτιστοποίηση, βασισμένη στις εκάστοτε περιοχές λειτουργίας του συστήματος, επιτυγχάνει υψηλότερη αξιοπιστία και ενεργειακή αποδοτικότητα σε σχέση με στατικές στρατηγικές μετάδοσης. Τέλος, η διατριβή επεκτείνει τη φιλοσοφία της προσαρμοστικής βελτιστοποίησης σε συνεργατικά συστήματα ΜΙΜΟ με αναμετάδοση (Cooperative MIMO) υπό ατελή πληροφορία κατάστασης καναλιού (CSI). Η ανάλυση αναδεικνύει το φαινόμενο της επιζήμιας συνεργασίας, σύμφωνα με το οποίο, υπό ορισμένες μη ιδανικές συνθήκες λειτουργίας, η συνεργατική μετάδοση μπορεί να παρουσιάσει χαμηλότερη αξιοπιστία από την απευθείας επικοινωνία ΜΙΜΟ εξαιτίας της συνδυασμένης επίδρασης της αβεβαιότητας του καναλιού και της διάδοσης σφαλμάτων από τον αναμεταδότη. Για την αντιμετώπιση του φαινομένου αυτού προτείνεται ένας μηχανισμός ενεργοποίησης του αναμεταδότη βασισμένος στην αξιοπιστία της επικοινωνίας, ο οποίος επιτρέπει προσαρμοστική συνεργατική λειτουργία ανάλογα με τις επικρατούσες συνθήκες. Συνολικά, η διατριβή διαμορφώνει ένα ενιαίο πλαίσιο για τον χαρακτηρισμό και τη βελτιστοποίηση συστημάτων ΜΙΜΟ υπό ρεαλιστικές συνθήκες λειτουργίας. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η αξιόπιστη και ενεργειακά αποδοτική λειτουργία των ασύρματων συστημάτων δεν προκύπτει από την εφαρμογή μιας καθολικά βέλτιστης στρατηγικής μετάδοσης, αλλά από τον συνδυασμό ρεαλιστικού χαρακτηρισμού του συστήματος, βελτιστοποίησης βασισμένης στην αξιοπιστία και προσαρμοστικών μηχανισμών λήψης αποφάσεων που ανταποκρίνονται στις εκάστοτε συνθήκες λειτουργίας. Με τον τρόπο αυτό, η διατριβή συμβάλλει τόσο στην κατανόηση όσο και στον σχεδιασμό συστημάτων ΜΙΜΟ για τα ασύρματα δίκτυα επόμενης γενιάς.
περισσότερα
Περίληψη σε άλλη γλώσσα
Modern wireless communication systems are evolving toward increasingly heterogeneous, dynamic and resource-constrained operating environments, driven by the requirements of beyond-5G and 6G networks, massive machine-type communications, ultra-reliable services and energy-constrained Internet of Things (IoT) applications. Within this context, Multiple-Input Multiple-Output (MIMO) technology has become a fundamental component of modern wireless communications due to its ability to improve reliability, spectral efficiency, coverage and network capacity. However, much of the existing understanding of MIMO system behavior and optimization relies on idealized assumptions that only partially represent non-ideal wireless operating conditions.In non-ideal environments, MIMO performance is jointly influenced by propagation characteristics, imperfect channel state information (CSI), reliability requirements, implementation constraints and energy limitations. The interaction of these factors can s ...
Modern wireless communication systems are evolving toward increasingly heterogeneous, dynamic and resource-constrained operating environments, driven by the requirements of beyond-5G and 6G networks, massive machine-type communications, ultra-reliable services and energy-constrained Internet of Things (IoT) applications. Within this context, Multiple-Input Multiple-Output (MIMO) technology has become a fundamental component of modern wireless communications due to its ability to improve reliability, spectral efficiency, coverage and network capacity. However, much of the existing understanding of MIMO system behavior and optimization relies on idealized assumptions that only partially represent non-ideal wireless operating conditions.In non-ideal environments, MIMO performance is jointly influenced by propagation characteristics, imperfect channel state information (CSI), reliability requirements, implementation constraints and energy limitations. The interaction of these factors can substantially alter system behavior and limit the applicability of conclusions derived under simplified assumptions. This dissertation addresses these limitations through a systematic investigation of MIMO communication systems under non-ideal propagation conditions and imperfect CSI, progressing from system characterization to reliability–energy analysis, adaptive transmission and cooperative communication.The first part of the dissertation investigates MIMO behavior under standardized 3GPP propagation models. The analysis examines the effects of propagation asymmetries, antenna geometry, polarization characteristics, user distribution, mobility and network load on key communication metrics. The results demonstrate that MIMO performance under non-ideal propagation conditions is governed by the combined interaction of spatial dimensionality, temporal channel dynamics, propagation heterogeneity and network load. Conditions that enhance channel symmetry and spatial diversity generally improve performance, whereas mobility, propagation asymmetry and unfavorable user distributions can lead to significant degradation.Building upon this characterization, the dissertation investigates the interaction between communication reliability and energy efficiency. By accounting for retransmissions, hardware-related energy consumption and signal-processing overhead, the analysis demonstrates that increasing the diversity order does not necessarily provide the most energy-efficient solution, since the energy-preferred MIMO configuration depends on propagation conditions, communication reliability and implementation costs. The investigation is further extended to energy-constrained IoT and LPWAN systems, including LoRa-based networks. Under these constrained operating conditions, spatial diversity improves link robustness, while imperfect CSI shifts the reliability transition toward more favorable SNR conditions and reduces the effective reliability advantage of higher-diversity configurations. These effects directly influence retransmission behavior and the energy required for successful packet delivery.The knowledge obtained from these analyses is subsequently exploited to develop an adaptive MIMO diversity-selection framework that dynamically selects the most energy-efficient feasible transmission configuration according to the prevailing operating conditions. The resulting adaptive policy exhibits structured operating regions characterized by progressive diversity activation as propagation conditions, CSI uncertainty and hardware overhead vary. Transition analysis further shows that adaptive evolution occurs predominantly between neighboring diversity configurations, while larger transitions arise selectively near feasibility boundaries. These results demonstrate that adaptive diversity selection can provide reliable and energy-efficient MIMO operation while maintaining structured and continuity-preserving behavior across the considered operating space.Finally, the dissertation extends the adaptive optimization perspective to cooperative relay-assisted MIMO systems operating under imperfect CSI. The analysis demonstrates that cooperative transmission is not universally beneficial and identifies a harmful cooperation region in which relay-assisted transmission becomes less reliable than direct MIMO communication. This behavior results from the combined effects of residual CSI-induced interference and relay decoding error propagation and becomes more pronounced as channel estimation accuracy deteriorates. To mitigate this effect, a reliability-aware relay
περισσότερα