Περίληψη
Ο σχεδιασμός νέων ιατροτεχνολογικών προϊόντων στη βιοϊατρική μηχανική απαιτεί την αποτελεσματική διαχείριση του μικροβιακού φορτίου στο σημείο εφαρμογής, καθιστώντας την ανάπτυξη βιοδραστικών υλικών με αντιμικροβιακές ιδιότητες επιτακτική ανάγκη. Στο πλαίσιο αυτό, τα νανοσωματίδια αργύρου (AgNPs) αποτελούν εξαιρετικά πολλά υποσχόμενους παράγοντες. Αντικείμενο της παρούσας διδακτορικής διατριβής αποτέλεσε ο συστηματικός φυσικοχημικός χαρακτηρισμός εναιωρημάτων νανοσωματιδίων αργύρου, η in vitro αξιολόγηση της αντιβακτηριακής τους δράσης, η ενσωμάτωσή τους σε πολυμερικές μήτρες για την ανάπτυξη καινοτόμων βιοϊατρικών προϊόντων, καθώς και η in vivo μελέτη της αποτελεσματικότητας και της τοξικότητάς τους σε εξειδικευμένα ζωικά μοντέλα. Αρχικά, μελετήθηκαν επτά διαφορετικές συνθέσεις εναιωρημάτων AgNPs, οι οποίες χαρακτηρίστηκαν μέσω των τεχνικών UV-Vis, FTIR, TEM, SEM, DLS και μετρήσεων ζ-δυναμικού, για τον προσδιορισμό του μεγέθους, της κρυσταλλικότητας, του επιφανειακού φορτίου και της μ ...
Ο σχεδιασμός νέων ιατροτεχνολογικών προϊόντων στη βιοϊατρική μηχανική απαιτεί την αποτελεσματική διαχείριση του μικροβιακού φορτίου στο σημείο εφαρμογής, καθιστώντας την ανάπτυξη βιοδραστικών υλικών με αντιμικροβιακές ιδιότητες επιτακτική ανάγκη. Στο πλαίσιο αυτό, τα νανοσωματίδια αργύρου (AgNPs) αποτελούν εξαιρετικά πολλά υποσχόμενους παράγοντες. Αντικείμενο της παρούσας διδακτορικής διατριβής αποτέλεσε ο συστηματικός φυσικοχημικός χαρακτηρισμός εναιωρημάτων νανοσωματιδίων αργύρου, η in vitro αξιολόγηση της αντιβακτηριακής τους δράσης, η ενσωμάτωσή τους σε πολυμερικές μήτρες για την ανάπτυξη καινοτόμων βιοϊατρικών προϊόντων, καθώς και η in vivo μελέτη της αποτελεσματικότητας και της τοξικότητάς τους σε εξειδικευμένα ζωικά μοντέλα. Αρχικά, μελετήθηκαν επτά διαφορετικές συνθέσεις εναιωρημάτων AgNPs, οι οποίες χαρακτηρίστηκαν μέσω των τεχνικών UV-Vis, FTIR, TEM, SEM, DLS και μετρήσεων ζ-δυναμικού, για τον προσδιορισμό του μεγέθους, της κρυσταλλικότητας, του επιφανειακού φορτίου και της μακροπρόθεσμης σταθερότητάς τους. Οι πρώτες πέντε παρτίδες παρήχθησαν μέσω «πράσινης» σύνθεσης με χρήση εκχυλίσματος φύλλων κουμαριάς (Arbutus unedo), ωστόσο η εμφάνιση φαινομένων αστάθειας και μη επαναληψιμότητας οδήγησε στη χημική σύνθεση δύο νέων, σταθεροποιημένων παρτίδων (6–7). Οι βέλτιστες παρτίδες επιλέχθηκαν για in vitro πειράματα έναντι τεσσάρων πρότυπων Gram+ και Gram– βακτηρίων, όπου προσδιορίστηκε ποσοτικά η ελάχιστη ανασταλτική συγκέντρωση (MIC) και συσχετίστηκε η βιολογική δράση με τα φυσικοχημικά τους χαρακτηριστικά. Στη συνέχεια, τα σταθερότερα νανοσωματίδια ενσωματώθηκαν σε δύο τύπους υδρογελών: υδρογέλες κολλαγόνου για δερματικά μοσχεύματα και υδρογέλες πολυακρυλικού οξέος για οδοντιατρικές εφαρμογές. Τα σύνθετα αυτά συστήματα μελετήθηκαν ως προς τη δομή, τη ρεολογία, τη σταθερότητα και τη διαδικασία αποστείρωσής τους υπό ποικίλες συνθήκες pH, θερμοκρασίας και ιοντικής ισχύος, επιδεικνύοντας ανώτερες ιδιότητες συγκριτικά με εμπορικά σκευάσματα. Στο in vivo στάδιο, οι υδρογέλες κολλαγόνου εφαρμόστηκαν σε δερματικά μοσχεύματα ποντικών, τεκμηριώνοντας την προστατευτική τους δράση έναντι μολύνσεων και την επιτάχυνση της ιστικής αναγέννησης. Παράλληλα, οι υδρογέλες πολυακρυλικού οξέος εφαρμόστηκαν στα ούλα σκύλων, προκειμένου να αξιολογηθεί η αποτελεσματικότητά τους στην αντιμετώπιση της περιοδοντίτιδας, καθώς και ο βαθμός ανοχής τους στη στοματική κοιλότητα. Τέλος, πραγματοποιήθηκε μελέτη τοξικότητας σε κουνέλια για την αξιολόγηση της βιοσυσσώρευσης αργύρου σε ζωτικά όργανα, μετά από καθημερινή από στόματος χορήγηση για διάστημα έξι μηνών. Η ποσοτική ανάλυση με ICP-MS προσδιόρισε συγκεντρώσεις αργύρου σε κλίμακα νανογραμμαρίων (ng), προκαλώντας ήπιες έως μέτριες ιστολογικές αλλοιώσεις. Ωστόσο, ανιχνεύθηκε στατιστικά αυξημένη συγκέντρωση αργύρου στον εγκεφαλικό ιστό, γεγονός που υποδηλώνει την ικανότητα των νανοσωματιδίων να διαπερνούν τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό λόγω του εξαιρετικά μικρού μεγέθους τους. Συμπερασματικά, η παρούσα διατριβή αναδεικνύει τις σημαντικές προοπτικές των AgNPs στη βιοϊατρική μηχανική, υπογραμμίζοντας ταυτόχρονα την ανάγκη περαιτέρω τοξικολογικής διερεύνησης για τη διασφάλιση της κλινικής τους ασφάλειας.
περισσότερα
Περίληψη σε άλλη γλώσσα
The design of novel medical devices in biomedical engineering requires the effective management of the microbial load at the application site, rendering the development of bioactive materials with antimicrobial properties an imperative need. In this context, silver nanoparticles (AgNPs) represent highly promising agents. The objective of this doctoral dissertation was the systematic physicochemical characterization of silver nanoparticle suspensions, the in vitro evaluation of their antibacterial activity, their incorporation into polymeric matrices for the development of innovative biomedical products, as well as the in vivo study of their efficacy and toxicity in specialized animal models. Initially, seven different formulations of AgNP suspensions were investigated and characterized using UV-Vis, FTIR, TEM, SEM, DLS techniques, and zeta-potential measurements to determine their size, crystallinity, surface charge, and long-term stability under various environmental conditions. The f ...
The design of novel medical devices in biomedical engineering requires the effective management of the microbial load at the application site, rendering the development of bioactive materials with antimicrobial properties an imperative need. In this context, silver nanoparticles (AgNPs) represent highly promising agents. The objective of this doctoral dissertation was the systematic physicochemical characterization of silver nanoparticle suspensions, the in vitro evaluation of their antibacterial activity, their incorporation into polymeric matrices for the development of innovative biomedical products, as well as the in vivo study of their efficacy and toxicity in specialized animal models. Initially, seven different formulations of AgNP suspensions were investigated and characterized using UV-Vis, FTIR, TEM, SEM, DLS techniques, and zeta-potential measurements to determine their size, crystallinity, surface charge, and long-term stability under various environmental conditions. The first five batches were produced via green synthesis using strawberry tree (Arbutus unedo) leaf extract; however, the emergence of instability and non-reproducibility issues led to the chemical synthesis of two new, stabilized batches (6–7). The optimal batches were selected for in vitro experiments against four reference Gram-positive and Gram-negative bacteria, where the minimum inhibitory concentration (MIC) was quantitatively determined, and the biological activity was correlated with their physicochemical characteristics. Subsequently, the most stable nanoparticles were incorporated into two types of hydrogels: collagen hydrogels for skin grafts and polyacrylic acid hydrogels for dental applications. These composite systems were evaluated regarding their structure, rheology, stability, and sterilization process under various conditions of pH, temperature, and ionic strength, demonstrating superior properties compared to commercially available products. During the in vivo stage, the collagen hydrogels were applied to murine skin grafts, documenting their protective action against infections and the acceleration of tissue regeneration. Concurrently, the polyacrylic acid hydrogels were applied to the gingiva of dogs to evaluate their efficacy in managing periodontitis, as well as their tolerance level in the oral cavity. Finally, a toxicity study was conducted in rabbits to assess silver biosubstitution and bioaccumulation in vital organs following daily oral administration for a period of six months. Quantitative analysis via ICP-MS determined silver concentrations at the nanogram (ng) scale, inducing mild to moderate histological alterations. Notably, a statistically increased concentration of silver was detected in brain tissue, suggesting the capacity of the nanoparticles to cross the blood-brain barrier due to their ultra-small size. In conclusion, this dissertation highlights the significant prospects of AgNPs in biomedical engineering, while emphasizing the necessity for further toxicological investigation to ensure their clinical safety.
περισσότερα