Evaluation of the effects of healing promoting substances on first and second intention wound healing of skin in companion animals

Abstract

Skin wound healing is a complex biological process that can be influenced by the application of topical therapeutic agents. The aim of the present dissertation was to investigate the effects of Manuka honey and Dermapliq on first- and second-intention healing of cutaneous wounds in dogs and cats, as well as to investigate differences in the healing response between the two species. In the first study, first-intention healing of surgical incisions was evaluated in 12 dogs and 12 cats following the topical application of Manuka honey or Dermapliq, compared with a control group. Wound healing was assessed using cosmetic, clinical, ultrasonographic, and histological parameters. Dermapliq resulted in better cosmetic and overall clinical outcomes during specific time periods, a smaller ultrasonographically estimated wound area, and a lower histological inflammatory response compared with the control group. Manuka honey did not result in a significantly better cosmetic outcome compared with the control group and was associated with greater skin thickening and a higher total clinical score, but with a smaller ultrasonographically estimated wound area. Overall, Dermapliq showed more favorable outcomes than Manuka honey. Cats showed better cosmetic outcomes and less skin thickening and scar width than dogs, as well as differences in individual histological parameters. In the second study, second-intention healing was investigated using standardized full-thickness wounds, which were allocated to treatment with Manuka honey, Dermapliq, or a control group. Evaluation included clinical parameters, planimetry, ultrasonography, and histological examination. For the primary endpoint, total wound healing, no significant difference was observed among treatments. However, Dermapliq was associated with earlier complete epithelial coverage and a smaller ultrasonographically estimated wound area compared with the control group, whereas Manuka honey was associated with faster complete granulation tissue coverage but also with a greater amount of exudate. Cats generally showed slower progression toward key stages of wound healing compared with dogs. In conclusion, the healing response differed between dogs and cats, while the effects of the two topical therapeutic agents varied according to the mode and phase of wound healing.

Η επούλωση των τραυμάτων του δέρματος αποτελεί σύνθετη βιολογική διαδικασία, η οποία μπορεί να επηρεαστεί από την εφαρμογή τοπικών θεραπευτικών παραγόντων. Σκοπός της παρούσας διατριβής ήταν η διερεύνηση της επίδρασης του μελιού Manuka και του Dermapliq στην κατά πρώτο και κατά δεύτερο σκοπό επούλωση δερματικών τραυμάτων σε σκύλους και γάτες, καθώς και η διερεύνηση διαφορών στην επουλωτική απόκριση μεταξύ των δύο ζωικών ειδών. Στην πρώτη μελέτη αξιολογήθηκε η κατά πρώτο σκοπό επούλωση χειρουργικών τομών σε 12 σκύλους και 12 γάτες μετά από τοπική εφαρμογή μελιού Manuka ή Dermapliq, σε σύγκριση με ομάδα ελέγχου. Η επούλωση αξιολογήθηκε με αισθητικές, κλινικές, υπερηχοτομογραφικές και ιστολογικές παραμέτρους. Το Dermapliq παρουσίασε καλύτερο αισθητικό και συνολικό κλινικό αποτέλεσμα σε συγκεκριμένες χρονικές περιόδους, μικρότερη υπερηχοτομογραφικά εκτιμώμενη επιφάνεια τραύματος και μικρότερη ιστολογικά φλεγμονώδη αντίδραση σε σχέση με την ομάδα ελέγχου. Το μέλι Manuka δεν παρουσίασε σημαντικά καλύτερο αισθητικό αποτέλεσμα από την ομάδα ελέγχου και συσχετίστηκε με μεγαλύτερη πάχυνση του δέρματος και υψηλότερο συνολικό κλινικό score, αλλά με μικρότερη υπερηχοτομογραφικά εκτιμώμενη επιφάνεια τραύματος. Συνολικά, το Dermapliq παρουσίασε ευνοϊκότερη εικόνα από το μέλι Manuka. Οι γάτες παρουσίασαν καλύτερο αισθητικό αποτέλεσμα και μικρότερη πάχυνση του δέρματος και εύρος ουλής από τους σκύλους, καθώς και διαφορές σε επιμέρους ιστολογικές παραμέτρους. Στη δεύτερη μελέτη διερευνήθηκε η κατά δεύτερο σκοπό επούλωση σε τυποποιημένα τραύματα πλήρους πάχους, τα οποία κατανεμήθηκαν σε θεραπεία με μέλι Manuka, Dermapliq ή σε ομάδα ελέγχου. Η αξιολόγηση περιλάμβανε κλινικές παραμέτρους, πλανιμετρία, υπερηχοτομογραφία και ιστολογική εξέταση. Στο κύριο καταληκτικό σημείο, το συνολικό ποσοστό επούλωσης, δεν παρατηρήθηκε σημαντική διαφορά μεταξύ των θεραπειών. Ωστόσο, το Dermapliq συσχετίστηκε με πρωιμότερη πλήρη επιθηλιακή κάλυψη και μικρότερη υπερηχοτομογραφικά εκτιμώμενη επιφάνεια τραύματος σε σχέση με την ομάδα ελέγχου, ενώ το μέλι Manuka συσχετίστηκε με ταχύτερη πλήρη κάλυψη από κοκκιώδη ιστό αλλά και μεγαλύτερη ποσότητα εξιδρώματος. Οι γάτες παρουσίασαν γενικά βραδύτερη εξέλιξη προς σημαντικά στάδια της επούλωσης σε σχέση με τους σκύλους. Συμπερασματικά, η επουλωτική απόκριση διέφερε μεταξύ σκύλων και γατών, ενώ η επίδραση των δύο τοπικών θεραπευτικών παραγόντων διαφοροποιήθηκε ανάλογα με τον τρόπο και τη φάση της επούλωσης.