Taxation and consumer behavioral responses in European online gambling markets: regulatory frameworks, market channelization, and the determinants of unlicensed participation

Abstract

This dissertation examines how gambling taxation and regulatory frameworks across Europe shape consumer participation in illegal online gambling. Using a comparative research design, the study analyzes the United Kingdom alongside four Balkan jurisdictions (Greece, Croatia, Romania, and Slovenia) to assess how fiscal policy design, enforcement capacity, institutional trust, and regulatory culture influence market channelization and the integrity of regulated gambling sectors.The analysis combines large-scale quantitative survey evidence with qualitative interviews conducted with regulators and industry executives. Econometric models show that illegal online gambling is not a static compliance outcome but a dynamic process unfolding through entry, escalation, and displacement under regulatory tightening. While player-facing taxation contributes to incentive differentials, illegal participation is driven primarily by the interaction of fiscal burden, enforcement credibility, regulatory legitimacy, and competitiveness. Results indicate that jurisdictions taxing players’ winnings, particularly where enforcement is fragmented or regulation unstable, exhibit substantially higher levels of illegal participation. In contrast, the United Kingdom’s operator-based taxation model, combined with centralized, risk-based supervision and high institutional legitimacy, is associated with lower illegal market engagement. Behavioral models identify prior illegal gambling experience, perceived tax unfairness, and weak institutional trust as key predictors of continued illegal participation, while risk awareness functions only as a partial deterrent. The dissertation identifies a Regulatory Tightening Paradox, whereby stricter gambling regulation can unintentionally increase migration to the illegal market if it is not accompanied by effective enforcement. The findings suggest that gambling regulation should place greater emphasis on channelization, encouraging players to use the legal market, rather than relying on player-based taxation. This approach should be supported by strong enforcement, institutional legitimacy, and evidence-based regulatory policies.

Η παρούσα διδακτορική διατριβή εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο η φορολογία και τα ρυθμιστικά πλαίσια τυχερών παιγνίων στην Ευρώπη διαμορφώνουν τη συμμετοχή των καταναλωτών σε παράνομο διαδικτυακό τζόγο. Μέσω συγκριτικού ερευνητικού σχεδιασμού, η μελέτη αναλύει το Ηνωμένο Βασίλειο σε συνδυασμό με τέσσερις βαλκανικές χώρες (την Ελλάδα, την Κροατία, τη Ρουμανία και τη Σλοβενία), με στόχο την αξιολόγηση του τρόπου με τον οποίο ο σχεδιασμός της φορολογικής πολιτικής, η ικανότητα επιβολής, η θεσμική εμπιστοσύνη και η ρυθμιστική κουλτούρα επηρεάζουν τη διοχέτευση της ζήτησης προς τη νόμιμη αγορά και την ακεραιότητα των ρυθμιζόμενων αγορών τυχερών παιγνίων. Η ανάλυση συνδυάζει εκτενή ποσοτικά δεδομένα ερευνών με ποιοτικές συνεντεύξεις που πραγματοποιήθηκαν με στελέχη ρυθμιστικών αρχών και επιχειρήσεων του κλάδου. Τα οικονομετρικά μοντέλα καταδεικνύουν ότι η παράνομη διαδικτυακή δραστηριότητα δεν αποτελεί στατικό φαινόμενο μη συμμόρφωσης, αλλά δυναμική διαδικασία που εξελίσσεται μέσω σταδίων εισόδου, κλιμάκωσης και μετατόπισης υπό συνθήκες ρυθμιστικής αυστηροποίησης. Αν και η φορολόγηση που επιβαρύνει τους παίκτες δημιουργεί διαφοροποιήσεις κινήτρων, η παράνομη συμμετοχή καθορίζεται κυρίως από την αλληλεπίδραση του φορολογικού βάρους, της αξιοπιστίας της επιβολής, της θεσμικής νομιμοποίησης και της ανταγωνιστικότητας της αγοράς. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι χώρες που επιβάλλουν φορολόγηση στα κέρδη των παικτών, ιδίως όταν η επιβολή είναι κατακερματισμένη ή το ρυθμιστικό πλαίσιο ασταθές, παρουσιάζουν σημαντικά υψηλότερα επίπεδα παράνομης συμμετοχής. Αντίθετα, το μοντέλο του Ηνωμένου Βασιλείου, το οποίο βασίζεται στη φορολόγηση των παρόχων, σε κεντρική εποπτεία βάσει κινδύνου και σε υψηλή θεσμική νομιμοποίηση, συνδέεται με χαμηλότερη εμπλοκή στην παράνομη αγορά. Τα συμπεριφορικά μοντέλα αναδεικνύουν την προηγούμενη παράνομη εμπειρία στοιχηματισμού, την αντίληψη φορολογικής αδικίας και τη χαμηλή θεσμική εμπιστοσύνη ως βασικούς προγνωστικούς παράγοντες της συνέχισης της παράνομης συμμετοχής, ενώ η αντίληψη κινδύνου λειτουργεί μόνο μερικώς ως αποτρεπτικός μηχανισμός. Η διατριβή εισάγει το Παράδοξο της Ρυθμιστικής Αυστηροποίησης, σύμφωνα με το οποίο η αυστηρότερη ρύθμιση της αγοράς τυχερών παιγνίων μπορεί, χωρίς αποτελεσματική επιβολή της νομοθεσίας, να οδηγήσει ακούσια περισσότερους παίκτες προς την παράνομη αγορά. Τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι η ρυθμιστική πολιτική θα πρέπει να δίνει μεγαλύτερη έμφαση στη διοχέτευση των παικτών στη νόμιμη αγορά, αντί να βασίζεται κυρίως στη φορολόγηση των παικτών. Η προσέγγιση αυτή θα πρέπει να υποστηρίζεται από ισχυρούς μηχανισμούς επιβολής της νομοθεσίας, θεσμική νομιμοποίηση και τεκμηριωμένες, βασισμένες σε στοιχεία, ρυθμιστικές πολιτικές.