Functionality, returns and efficiency before and after the Debt Crisis: an empirical study of the Greek stock market

Abstract

This PhD thesis focuses on the trends in Greek capital market performance and how they have influenced efforts to overcome crisis in the country’s economy. It also analyzes the effects of the Corporate Governance Model in the Greek Market, and it examines the efficiency of the market, by investigating the existence of calendar anomalies. A multitude of data is analyzed representing, actually, the institutional development of the Greek capital market and its involved trade dynamics opportunities mainly in terms of price, trade volumes, capitalization, performance, profit/return, reliability, and capital rising for the time period between 1991 and 2014. The data analysis also reveals the existence of calendar anomalies. Parallels to other developed and emerging markets are drawn and there is also a comparison with the Bulgarian market. The analysis indicates that after the burst of the sovereign debt crisis, the Greek market has lost a number of features that had characterized it as a developed market. The Greek market hasn’t been operating properly, since it hasn’t been able to provide serious alternatives for savings and investments, and any reliable opportunities for raising capital. All these factors have obstructed business financing, respectively investments, as well as the recovery of consumer spending and the entire economy. After the financial crisis, the Greek companies (especially medium and small-sized) have had no adequate access to equity financing and the situation has become even more complicated due to the bad condition of commercial banks. The restricted access to financial resources, the resulting low levels of investments and shrinking in spending because of the “wealth effect”, have made real sector recovery very hard to achieve. The weak functionality of the capital market has significantly lowered the chances for economic activity and the market is proved to be inefficient. Therefore, corrective measures ought to be taken in the direction of the market’s recovery. Greece faced a sovereign debt crisis in the aftermath of the financial crisis of 20072008. Widely known in the country as The Crisis (Greek: Η Κρίση), it reached the populace as a series of sudden reforms and austerity measures that led to impoverishment and loss of income and property, as well as a small-scale humanitarian crisis. In all, the Greek economy suffered the longest recession of any advanced mixed economy to date. As a result, the Greek political system has been upended, social exclusion increased, and hundreds of thousands of well-educated Greeks have left the country. The Greek crisis started in late 2009, triggered by the turmoil of the world-wide Great Recession, structural weaknesses in the Greek economy, and lack of monetary policy flexibility as a member of the Eurozone. The crisis included revelations that previous data on government debt levels and deficits had been underreported by the Greek government: the official forecast for the 2009 budget deficit was less than half the final value as calculated in 2010, while after revisions according to Eurostat methodology, the 2009 government debt was finally raised from $269.3bn to $299.7 bn, i.e. about 11% higher than previously reported.[citation needed] The crisis led to a loss of confidence in the Greek economy, indicated by a widening of bond yield spreads and rising cost of risk insurance on credit default swaps compared to the other Eurozone countries, particularly Germany. The government enacted 12 rounds of tax increases, spending cuts, and reforms from 2010 to 2016, which at times triggered local riots and nationwide protests. Despite these efforts, the country required bailout loans in 2010, 2012, and 2015 from the International Monetary Fund, Eurogroup, and the European Central Bank, and negotiated a 50% "haircut" on debt owed to private banks in 2011, which amounted to a €100 bn debt relief (a value effectively reduced due to bank recapitalisation and other resulting needs). After a popular referendum which rejected further austerity measures required for the third bailout, and after closure of banks across the country (which lasted for several weeks), on 30 June 2015, Greece became the first developed country to fail to make an IMF loan repayment on time (the payment was made with a 20-day delay). At that time, debt levels stood at €323bn or some €30,000 per capita, little changed since the beginning of the crisis and at a per capita value below the OECD average, but high as a percentage of the respective GDP. Between 2009 and 2017, the Greek government debt rose from €300bn to €318bn. However, during the same period the Greek debt-to-GDP ratio rose up from 127% to 179% due to the severe GDP drop during the handling of the crisis.

Η διδακτορική αυτή Διατριβή διαπραγματεύεται τις αντοχές, τάσεις και αποδόσεις της Ελληνικής κεφαλαιακής και χρηματιστηριακής Αγοράς κατά τις χρονικές περιόδους των εποχιακών “ανωμαλιών” (γνωστών ως “calendar-based anomalies”) στη διάρκεια της πρόσφατης οικονομικής κρίσης (2007 – 2009). Επίσης, η διδακτορική αυτή διατριβή, εξετάζει τα αποτελέσματα εφαρμογής, τόσο σε επίπεδο αποτελεσματικότητας, όσο και σε επίπεδο λειτουργικότητας, της εταιρικής διοίκησης στην Ελληνική επιχειρηματική πραγματικότητα. Ειδικότερα, η διδακτορική αυτή Διατριβή επικεντρώνεται στις τάσεις απόδοσης της Ελληνικής κεφαλαιακής Αγοράς και στον τρόπο επιρροής τους στις προσπάθειες υπέρβασης της κρίσης στην οικονομία της χώρας. Επιπρόσθετα, αναλύει τις επιδράσεις του Εταιρικού Μοντέλου Διακυβέρνησης (corporate management) στην Ελληνική αγορά και εξετάζει την αποτελεσματικότητα της Αγοράς, ερευνώντας την ύπαρξη εποχιακών “ανωμαλιών”. Στα πλαίσια αυτής της διδακτορικής Διατριβής, αναλύονται πλήθος δεδομένων που εκπροσωπούν τη θεσμική ανάπτυξη της κεφαλαιακής Αγοράς και την δυναμική εμπορίου της, σχετικά με την τιμή, τον όγκο συναλλαγών, την κεφαλαιοποίηση και την αύξηση κεφαλαίου για την περίοδο από 1991 έως 2014. Η ανάλυση δεδομένων, στα πλαίσια αυτής της Διατριβής, αποκάλυψε επίσης την ύπαρξη εποχιακών “ανωμαλιών”. Ειδικότερα, χρησιμοποιήθηκαν συγκριτικά στοιχεία από άλλες ανεπτυγμένες και αναπτυσσόμενες Αγορές, καθώς και στοιχεία που προήλθαν από μία λεπτομερή σύγκριση με τη Βουλγαρική Αγορά. Η ανάλυση απέδειξε ότι, μετά το ξέσπασμα της ισχυρής κρίσης χρέους, η Ελληνική Αγορά απώλεσε πολλά χαρακτηριστικά που την καθιστούσαν μία ανεπτυγμένη Αγορά. Επιπλέον, η Αγορά δεν λειτούργησε σωστά, καθώς δεν ήταν σε θέση να προσφέρει σοβαρές εναλλακτικές για καταθέσεις και επενδύσεις ούτε αξιόπιστες ευκαιρίες για αύξηση κεφαλαίου. Όλοι αυτοί οι παράγοντες αναχαίτισαν την επιχειρηματική χρηματοδότηση, και αποθάρρυναν τις επενδύσεις, καθώς και την ανάκαμψη του καταναλωτή και ολόκληρης της Ελληνικής οικονομίας. Μετά την οικονομική κρίση, σύμφωνα με τα στοιχεία της Διατριβής, οι Ελληνικές εταιρίες (ιδιαίτερα οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις) δεν είχαν επαρκή πρόσβαση σε χρηματοδότηση από ίδια κεφάλαια και η κατάσταση έγινε ακόμη πιο πολύπλοκη, λόγω της κακής κατάστασης των εμπορικών τραπεζών. Η περιορισμένη πρόσβαση σε οικονομικούς πόρους, τα χαμηλά επίπεδα επενδύσεων και η συρρίκνωση της κατανάλωσης λόγω «συνδρόμου πλούτου», έκαναν ιδιαίτερα δύσκολη την επίτευξη πραγματικής ανάκαμψης στον τομέα αυτόν. Η αδύναμη λειτουργικότητα της κεφαλαιακής Αγοράς εξασθένισε σημαντικά τις ευκαιρίες για οικονομική δραστηριότητα και η αγορά αποδείχθηκε ανεπαρκής. Συνεπώς, καταλήγει η Διατριβή, πρέπει να ληφθούν συγκεκριμένα μέτρα αποκατάστασης στην κατεύθυνση ανάκαμψης της Αγοράς.