Test anxiety and coping strategies in students from 13 to 15 years old with and without dyslexia

Abstract

This doctoral thesis investigates test anxiety and coping strategies among Greek students aged 13–15, with and without dyslexia. The aim of the study was to investigate levels of test anxiety, identify the strategies used to cope with it, and compare the two groups, while also taking into account the impact of the COVID-19 pandemic. The sample consisted of 257 secondary school students, of whom 127 had been diagnosed with dyslexia and 130 had no diagnosis of dyslexia. Data were collected using the Westside Test Anxiety Scale, questionnaires concerning the symptoms and self-assessment of test anxiety, as well as a questionnaire measuring coping strategies for test anxiety. Data analysis was conducted using SPSS 23.0. The results revealed particularly high levels of test anxiety, with 84.8% of participants reporting high or very high levels of anxiety. The main manifestations included difficulties in concentration, negative thoughts, problems recalling information, and concerns about academic performance. No statistically significant overall difference in test anxiety levels was found between students with and without dyslexia, although a tendency toward higher levels of anxiety was observed among students with dyslexia. However, significant differences were identified in coping strategies. Students without dyslexia used Anxiety Repression strategies more frequently, whereas students with dyslexia showed a greater preference for Anxiety Control strategies aimed at actively managing anxiety symptoms. The findings highlight the need to develop targeted educational and psychosocial interventions for the management of test anxiety and the promotion of students’ academic success and psychosocial well-being, with particular attention to adapting such interventions to the specific needs of students with dyslexia.

Η παρούσα διδακτορική διατριβή διερευνά το άγχος εξετάσεων και τις στρατηγικές αντιμετώπισής του σε Έλληνες μαθητές ηλικίας 13–15 ετών, με και χωρίς δυσλεξία. Στόχος της έρευνας ήταν η διερεύνηση των επιπέδων άγχους εξετάσεων, η καταγραφή των στρατηγικών διαχείρισής του και η σύγκριση των δύο ομάδων, λαμβάνοντας υπόψη και την επίδραση της πανδημίας COVID-19. Το δείγμα αποτελούνταν από 257 μαθητές δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, εκ των οποίων 127 είχαν διαγνωστεί με δυσλεξία και 130 δεν είχαν σχετική διάγνωση. Για τη συλλογή των δεδομένων χρησιμοποιήθηκαν η Westside Test Anxiety Scale, ερωτηματολόγια σχετικά με τα συμπτώματα και την αυτοαξιολόγηση του άγχους εξετάσεων καθώς και ερωτηματολόγιο στρατηγικών αντιμετώπισης του άγχους. Η ανάλυση των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με το SPSS 23.0. Τα αποτελέσματα έδειξαν ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα άγχους εξετάσεων, καθώς το 84,8% των συμμετεχόντων παρουσίασε υψηλό ή πολύ υψηλό άγχος. Κυριότερες εκδηλώσεις ήταν οι δυσκολίες συγκέντρωσης, οι αρνητικές σκέψεις, τα προβλήματα ανάκλησης πληροφοριών και η ανησυχία για την επίδοση. Δεν διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική συνολική διαφορά στα επίπεδα άγχους μεταξύ μαθητών με και χωρίς δυσλεξία, αν και παρατηρήθηκε τάση υψηλότερου άγχους στους μαθητές με δυσλεξία. Ωστόσο, διαπιστώθηκαν σημαντικές διαφορές στις στρατηγικές αντιμετώπισης. Οι μαθητές χωρίς δυσλεξία χρησιμοποιούσαν συχνότερα στρατηγικές καταστολής του άγχους, ενώ οι μαθητές με δυσλεξία προτιμούσαν περισσότερο στρατηγικές ενεργού ελέγχου των συμπτωμάτων. Τα ευρήματα αναδεικνύουν την ανάγκη ανάπτυξης στοχευμένων εκπαιδευτικών και ψυχοκοινωνικών παρεμβάσεων για τη διαχείριση του άγχους εξετάσεων και την υποστήριξη της ακαδημαϊκής επιτυχίας και της ψυχοκοινωνικής ευημερίας των μαθητών, με ιδιαίτερη προσαρμογή στις ανάγκες των μαθητών με δυσλεξία.