Perceptions regarding the use of screen by preschoolers 4-6 years old and parents in Greece and in The Netherlands: a comparative study

Abstract

Τhis study explores how preschool aged children (4-6 years old) and parents perceive and manage screen use within the family context in Greece and the Netherlands, and whether there are differences between these two countries. It also aims to highlight the ways these practices relate to the children’s emotional well-being. Using qualitative methodology, the data were collected from 20 parents and 27 children living in Greece, and 20 parents and 20 children living in the Netherlands, using purposeful sampling. The data were collected through semi-structured interviews and analyzed via content analysis. Findings indicate that the way screen use is managed in the family, especially through parental availability, emotional involvement and the set of clear boundaries, significantly influences children's screen use and emotional well-being. Excessive screen use is often observed in families where parental availability is limited and the boundaries, rules or routines regarding screen use are unclear or inconsistent. Increased screen time is associated with feelings of loneliness, rather than happiness. The study also highlights cross cultural similarities and differences in parental management strategies and children’s experience. Οverall, the findings emphasize that active parental engagement is associated with positive emotional experiences in children, including feelings of security, comfort and emotional connection. Ιt also supports healthier approaches to emotional regulation in children and it encourages engagement in more meaningful, screen-free activities.

Η παρούσα μελέτη διερευνά τον τρόπο με τον οποίο τα παιδιά προσχολικής ηλικίας (4-6 ετών) και οι γονείς αντιλαμβάνονται και διαχειρίζονται τη χρήση οθονών στο οικογενειακό πλαίσιο στην Ελλάδα και την Ολλανδία, καθώς και αν υφίστανται διαφορές μεταξύ των δύο χωρών. Στοχεύει επίσης να αναδείξει πώς οι πρακτικές αυτές συνδέονται με τη συναισθηματική ευημερία των παιδιών. Αξιοποιώντας ποιοτική μεθοδολογία, τα δεδομένα συλλέχθηκαν από 20 γονείς και 27 παιδιά που διαμένουν στην Ελλάδα, καθώς και από 20 γονείς και 20 παιδιά που διαμένουν στην Ολλανδία, με τη χρήση της μεθόδου της σκόπιμης δειγματοληψίας. Η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε μέσω ημι-δομημένων συνεντεύξεων και η ανάλυσή τους έγινε με τη μέθοδο της ανάλυσης περιεχομένου. Τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι ο τρόπος διαχείρισης της χρήσης οθονών στην οικογένεια, ιδίως μέσω της διαθεσιμότητας των γονέων, της συναισθηματικής εμπλοκής και της θέσπισης σαφών ορίων, επηρεάζει σημαντικά τη χρήση οθονών και τη συναισθηματική ευημερία των παιδιών. Η υπερβολική χρήση οθονών παρατηρείται συχνά σε οικογένειες όπου η διαθεσιμότητα των γονέων είναι περιορισμένη και τα όρια, οι κανόνες ή οι ρουτίνες σχετικά με τη χρήση οθονών είναι ασαφή ή ασυνεπή. Ο αυξημένος χρόνος χρήσης οθόνης συνδέεται με αισθήματα μοναξιάς και όχι ευτυχίας. Η μελέτη αναδεικνύει επίσης διαπολιτισμικές ομοιότητες και διαφορές όσον αφορά τις στρατηγικές διαχείρισης από την πλευρά των γονέων και τις εμπειρίες των παιδιών. Συνολικά, τα ευρήματα υπογραμμίζουν ότι η ενεργός εμπλοκή των γονέων συνδέεται με θετικές συναισθηματικές εμπειρίες για τα παιδιά, συμπεριλαμβανομένων αισθημάτων ασφάλειας, άνεσης και συναισθηματικής σύνδεσης. Παράλληλα, ενισχύει υγιέστερες προσεγγίσεις στη συναισθηματική ρύθμιση των παιδιών και ενθαρρύνει τη συμμετοχή σε πιο ουσιαστικές δραστηριότητες, χωρίς τη χρήση οθόνης.