Medieval legacies and contemporary realities: intercultural perspectives on teachers readiness for managing cultural diversity in special physical education within the Greek educational system

Abstract

This thesis focuses on the readiness of Physical Education teachers to respond to the demands of intercultural education, while exploring their attitudes, knowledge and training needs. The main objective of the research is to understand how teachers can promote students' social inclusion through physical activity, by shaping an educational environment that promotes interaction and cooperation between different cultural groups. Managing cultural diversity in education is not a new challenge, as historically education has been shaped by social and cultural conditions. From the Medieval Legacies to modern times, education has been used either as a tool for assimilation or as a means of preserving cultural diversity. In the Greek educational reality, multiculturalism has been recognized as a factor influencing the teaching process, but a systematic approach for its effective integration in the school context is often lacking. Despite the significant changes that have taken place in education from medieval times to the present day, some links can be identified between medieval practices and modern educational approaches. The research presented in this dissertation is based on a quantitative methodology employing a questionnaire administered to a sample of 207 teachers. The questionnaire was developed and subsequently tested for reliability, while its validity was confirmed prior to the implementation of the main study. The research adopted a quantitative approach to collect a large volume of data and facilitate statistical analysis, thereby ensuring objectivity and enhancing the generalizability of the findings. A reference is made to cultural diversity in medieval education, examining the religious influences, linguistic varieties and cross-border relations that shaped education in the period. Furthermore, medieval practices are compared with contemporary approaches to Greek education to highlight the historical roots of cultural integration in education. It examines the socio-political conditions that shaped the educational system, as well as the position of Physical Education as an integral part of education. In addition, the influence of international pedagogical currents on the shaping of educational programs of the period is analyzed. The training needs of teachers are analyzed and preparation strategies for improving intercultural awareness are proposed.The forms of diversity in the school environment are analysed, as well as the importance of intercultural awareness of teachers. It also examines teachers' attitudes and perceptions towards intercultural education, as well as the challenges they face in implementing inclusive practices in teaching; it examines educational policy models for a multicultural society, as well as the obstacles teachers face in their intercultural work.The concept of cultural diversity and special physical education is explored, and the methodological approach of the study is documented. Data analysis tools and techniques are presented, as well as the factors that affect the validity and reliability of the results of the study. presents the results of the survey on teachers' competence in intercultural issues, their training needs and their participation in professional development programs. Finally, the last chapter discusses the findings, formulates limitations of the research and suggests future directions for the improvement of educational policy in special physical education. The thesis contributes to the scientific knowledge on intercultural education, highlighting the importance of Special Physical Education as a means of social inclusion and equality in Greek schools, while the last chapters analyse proposals and applications as well as the conclusions of the research.

Η παρούσα διατριβή εστιάζει στην ετοιμότητα των εκπαιδευτικών Φυσικής Αγωγής να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της διαπολιτισμικής εκπαίδευσης, διερευνώντας παράλληλα τις στάσεις, τις γνώσεις και τις επιμορφωτικές τους ανάγκες. Βασικός στόχος της έρευνας είναι η κατανόηση του τρόπου με τον οποίο οι εκπαιδευτικοί μπορούν να προωθήσουν την κοινωνική ένταξη των μαθητών μέσω της φυσικής δραστηριότητας, διαμορφώνοντας ένα εκπαιδευτικό περιβάλλον που προάγει την αλληλεπίδραση και τη συνεργασία μεταξύ διαφορετικών πολιτισμικών ομάδων Η διαχείριση της πολιτισμικής ετερότητας στην εκπαίδευση δεν είναι μια νέα πρόκληση, καθώς ιστορικά η εκπαίδευση έχει διαμορφωθεί από τις εκάστοτε κοινωνικές και πολιτισμικές συνθήκες. Από τον Μεσαίωνα έως τη σύγχρονη εποχή, η εκπαίδευση έχει χρησιμοποιηθεί είτε ως εργαλείο αφομοίωσης είτε ως μέσο διατήρησης της πολιτισμικής ποικιλομορφίας. Στην ελληνική εκπαιδευτική πραγματικότητα, η πολυπολιτισμικότητα έχει αναγνωριστεί ως ένας παράγοντας που επηρεάζει τη διδακτική διαδικασία, αλλά συχνά απουσιάζει μια συστηματική προσέγγιση για την αποτελεσματική ενσωμάτωσή της στο σχολικό πλαίσιο. Παρά τις σημαντικές αλλαγές που έχουν συντελεστεί στην εκπαίδευση από τα μεσαιωνικά χρόνια έως σήμερα, μπορούν να εντοπιστούν ορισμένες συνδέσεις μεταξύ των μεσαιωνικών πρακτικών και των σύγχρονων εκπαιδευτικών προσεγγίσεων. Η έρευνα που παρουσιάζεται σε αυτή τη διατριβή βασίζεται σε ποσοτική μέθοδο μέσω ερωτηματολογίου σε δείγμα 207 εκπαιδευτικών. Το ερωτηματολόγιο δημιουργήθηκε και δοκιμάστηκε η αξιοπιστία και η εγκυρότητά του επιβεβαιώθηκε και στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε η κύρια έρευνα. Η έρευνα ακολούθησε ποσοτική μεθοδολογία, ώστε να συγκεντρωθεί μεγάλος αριθμός δεδομένων και να πραγματοποιηθεί στατιστική ανάλυση, εξασφαλίζοντας αντικειμενικότητα και δυνατότητα γενίκευσης των αποτελεσμάτων. Διατυπώνεται το ερευνητικό πρόβλημα και αναλύεται η επίδραση της πολυπολιτισμικότητας στην εκπαιδευτική διαδικασία επισημαίνεται η σημασία της Φυσικής Αγωγής ως εργαλείο κοινωνικής ένταξης και συνοχής, συμβάλλοντας στη δημιουργία ενός συμπεριληπτικού κλίματος μέσω των αθλητικών δραστηριοτήτων. Γίνεται αναφορά στην πολιτισμική ποικιλομορφία στη μεσαιωνική εκπαίδευση, εξετάζοντας τις θρησκευτικές επιρροές, τις γλωσσικές ποικιλίες και τις διασυνοριακές σχέσεις που διαμόρφωσαν την εκπαίδευση της περιόδου. Επιπλέον, γίνεται σύγκριση των μεσαιωνικών πρακτικών με τις σύγχρονες προσεγγίσεις της ελληνικής εκπαίδευσης, προκειμένου να αναδειχθούν οι ιστορικές ρίζες της πολιτισμικής ένταξης στην εκπαίδευση. Εξετάζονται οι κοινωνικοπολιτικές συνθήκες που διαμόρφωσαν το εκπαιδευτικό σύστημα, καθώς και η θέση της Φυσικής Αγωγής ως αναπόσπαστο στοιχείο της εκπαίδευσης. Επιπλέον, αναλύεται η επίδραση των διεθνών παιδαγωγικών ρευμάτων στη διαμόρφωση των εκπαιδευτικών προγραμμάτων της εποχής. Αναλύονται οι επιμορφωτικές ανάγκες των εκπαιδευτικών και προτείνονται στρατηγικές προετοιμασίας για τη βελτίωση της διαπολιτισμικής ευαισθητοποίησης. Αναλύονται οι μορφές ετερότητας στον σχολικό χώρο, καθώς και η σημασία της διαπολιτισμικής ευαισθητοποίησης των εκπαιδευτικών. Εξετάζονται επίσης οι στάσεις και οι αντιλήψεις των εκπαιδευτικών απέναντι στη διαπολιτισμική εκπαίδευση, καθώς και οι προκλήσεις που αντιμετωπίζουν κατά την εφαρμογή συμπεριληπτικών πρακτικών στη διδασκαλία. Εξετάζονται τα εκπαιδευτικά μοντέλα πολιτικής για την πολυπολιτισμική κοινωνία, καθώς και τα εμπόδια που αντιμετωπίζουν οι εκπαιδευτικοί στο διαπολιτισμικό τους έργο. Αναζητάτε η έννοια της πολιτισμικής ετερότητας και της ειδικής φυσικής αγωγής, ενώ τεκμηριώνεται η μεθοδολογική προσέγγιση της μελέτης. Παρουσιάζονται τα εργαλεία και οι τεχνικές ανάλυσης δεδομένων, καθώς και οι παράγοντες που επηρεάζουν την εγκυρότητα και την αξιοπιστία των αποτελεσμάτων της έρευνας. Παρουσιάζει τα αποτελέσματα της έρευνας σχετικά με την επάρκεια των εκπαιδευτικών σε θέματα διαπολιτισμικότητας, τις επιμορφωτικές τους ανάγκες και τη συμμετοχή τους σε προγράμματα επαγγελματικής ανάπτυξης. Τέλος, στο τελευταίο κεφάλαιο γίνεται συζήτηση επί των ευρημάτων, διατυπώνονται περιορισμοί της έρευνας και προτείνονται μελλοντικές κατευθύνσεις για τη βελτίωση της εκπαιδευτικής πολιτικής στην Ειδική Φυσική Αγωγή. Η διατριβή συνεισφέρει στην επιστημονική γνώση γύρω από τη διαπολιτισμική εκπαίδευση, αναδεικνύοντας τη σημασία της Ειδικής Φυσικής Αγωγής ως μέσου κοινωνικής ένταξης και ισότητας στο ελληνικό σχολείο ενώ στα τελευταία κεφάλαια αναλύει προτάσεις και εφαρμογές καθώς και τα συμπεράσματα της έρευνας.