Socio-economic analysis for systems innovation

Abstract

Sustainability changes need a well-organised shift in society and technology, but current models like multi-level perspectives, strategic niche management, technological innovation systems, and transition management don't provide enough practical methods for implementing system innovation. This dissertation addresses these gaps by enriching the Transition Management Cycle with tools drawn from economic valuation, behavioral experimentation, optimisation modelling, living labs, innovation accelerators, and competency-based analysis. The chapters map onto and strengthen all four phases of Transition Management. Urban systems, green finance, ports, and the Blue Economy advance the strategic phase through quantified problem-structuring and societal preference mapping. System modelling and cross-sector pathway design support the tactical phase. The operational phase introduces experimental methods and innovation portfolios tested in real-world environments. The reflexive phase contributes new evaluation approaches and identifies green, digital, and managerial skills essential for adaptive governance. Together, these contributions provide a more actionable and empirically grounded approach to systems innovation, demonstrating how sustainability transitions can be designed, tested, and supported across diverse socio-technical domains.

Οι μεταβάσεις προς τη βιωσιμότητα απαιτούν έναν καλά οργανωμένο μετασχηματισμό της κοινωνίας και της τεχνολογίας. Ωστόσο, τα υφιστάμενα θεωρητικά πλαίσια, όπως η Πολυεπίπεδη Προσέγγιση (Multi-Level Perspective), η Στρατηγική Διαχείριση Νησίδων Καινοτομίας (Strategic Niche Management), τα Συστήματα Τεχνολογικής Καινοτομίας (Technological Innovation Systems) και η Διαχείριση Μεταβάσεων (Transition Management), δεν παρέχουν επαρκείς πρακτικές μεθόδους για την εφαρμογή της συστημικής καινοτομίας. Η παρούσα διατριβή καλύπτει αυτό το κενό εμπλουτίζοντας τον Κύκλο της Διαχείρισης Μεταβάσεων με εργαλεία οικονομικής αποτίμησης, συμπεριφορικών πειραμάτων, μοντέλων βελτιστοποίησης, Ζωντανών Εργαστηρίων (Living Labs), επιταχυντών καινοτομίας και ανάλυσης δεξιοτήτων. Τα κεφάλαια της διατριβής αντιστοιχούν και ενισχύουν και τις τέσσερις φάσεις της Διαχείρισης Μεταβάσεων. Τα συστήματα πόλεων, η πράσινη χρηματοδότηση, οι λιμένες και η Γαλάζια Οικονομία ενισχύουν τη στρατηγική φάση μέσω της ποσοτικοποιημένης ανάλυσης προβλημάτων και της αποτύπωσης των κοινωνικών προτιμήσεων. Η μοντελοποίηση συστημάτων και ο σχεδιασμός διατομεακών διαδρομών μετάβασης υποστηρίζουν την τακτική φάση. Η επιχειρησιακή φάση εμπλουτίζεται με πειραματικές μεθόδους και χαρτοφυλάκια καινοτομίας που δοκιμάζονται σε πραγματικές συνθήκες. Τέλος, η αναστοχαστική φάση συμβάλλει με νέες προσεγγίσεις αξιολόγησης και με τον προσδιορισμό των πράσινων, ψηφιακών και διοικητικών δεξιοτήτων που είναι απαραίτητες για την προσαρμοστική διακυβέρνηση. Συνολικά, η διατριβή προτείνει μια περισσότερο εφαρμόσιμη και εμπειρικά τεκμηριωμένη προσέγγιση στη συστημική καινοτομία, αναδεικνύοντας τον τρόπο με τον οποίο οι μεταβάσεις προς τη βιωσιμότητα μπορούν να σχεδιαστούν, να δοκιμαστούν και να υποστηριχθούν σε διαφορετικά κοινωνικοτεχνικά συστήματα.