Αξιολόγηση βιοδεικτών επάρκειας του εντερικού φραγμού σε ασθενείς που υποβάλλονται σε κολεκτομή για καρκίνο παχέος εντέρου και συσχέτιση με το φαινόμενο της μικροβιακής αλλόθεσης και των μετεγχειρητικών σηπτικών επιπλοκών

Abstract

Assessment of Biomarkers of Intestinal Barrier Function in Patients Undergoing Colectomy for Colorectal Cancer and Their Correlation with Bacterial Translocation and Postoperative Septic Complications Abstract Background/Aim: Bacterial translocation (BT) is linked to increased postoperative infections in oncologic patients undergoing major abdominal surgery. This study evaluated the prognostic value of BT, serum endotoxin, and zonula occludens 1 (ZO 1) for postoperative infections in patients with colon cancer undergoing open or laparoscopic colectomy. Patients and Methods: Seventy one patients (40 open, 31 laparoscopic colectomy) were analyzed. Mesenteric lymph nodes (MLNs) and liver tissue were cultured for BT detection. Serum endotoxin and ZO 1 were measured preoperatively and 24 h post operation and compared with 12 healthy controls. Postoperative infections and hospital length of stay (HLOS) were recorded. Results: Postoperative infection rates did not differ between groups (p=0.16); however, open surgery patients had longer HLOS (p<0.001). BT rates were similar between groups. Endotoxin levels increased on Day 1 in both open (p=0.03) and laparoscopic (p=0.04) groups vs. controls. Serum ZO 1 was significantly higher preoperatively (p<0.001) and remained elevated postoperatively, with no group differences. BT was the only independent risk factor for infection [OR 95% confidence interval (CI)=17.45 (2.65 36.8), p=0.01], while endotoxin and ZO 1 showed low prognostic accuracy. Open surgery and infections were independent predictors of prolonged HLOS (p<0.001). Conclusion: Open and laparoscopic colectomy show similar infection rates. Serum ZO 1 and endotoxin are not reliable infection predictors. BT, detected via MLN and liver cultures, is an independent infection risk factor and may aid in identifying high risk patients for enhanced postoperative surveillance and early intervention.

Αξιολόγηση βιοδεικτών επάρκειας του εντερικού φραγμού σε ασθενείς που υποβάλλονται σε κολεκτομή για καρκίνο παχέος εντέρου και συσχέτιση με το φαινόμενο της μικροβιακής αλλόθεσης και των μετεγχειρητικών σηπτικών επιπλοκών Υπόβαθρο/Σκοπός: Η βακτηριακή αλλόθεση (Bacterial Translocation, BT) έχει συσχετιστεί με αυξημένο κίνδυνο μετεγχειρητικών λοιμώξεων σε ογκολογικούς ασθενείς που υποβάλλονται σε μείζονα χειρουργική επέμβαση της κοιλίας. Η παρούσα μελέτη αξιολόγησε την προγνωστική αξία της BT, της ενδοτοξίνης του ορού και της πρωτεΐνης zonula occludens 1 (ZO-1) για την εμφάνιση μετεγχειρητικών λοιμώξεων σε ασθενείς με καρκίνο του παχέος εντέρου που υποβλήθηκαν σε ανοικτή ή λαπαροσκοπική κολεκτομή. Ασθενείς και Μέθοδοι: Αναλύθηκαν συνολικά 71 ασθενείς (40 υποβλήθηκαν σε ανοικτή και 31 σε λαπαροσκοπική κολεκτομή). Για την ανίχνευση της BT πραγματοποιήθηκαν καλλιέργειες μεσεντέριων λεμφαδένων (MLNs) και ηπατικού ιστού. Τα επίπεδα ενδοτοξίνης και ZO-1 στον ορό μετρήθηκαν προεγχειρητικά και 24 ώρες μετά την επέμβαση και συγκρίθηκαν με εκείνα 12 υγιών μαρτύρων. Καταγράφηκαν επίσης οι μετεγχειρητικές λοιμώξεις και η διάρκεια νοσηλείας στο νοσοκομείο (HLOS). Αποτελέσματα: Τα ποσοστά μετεγχειρητικών λοιμώξεων δεν διέφεραν σημαντικά μεταξύ των δύο ομάδων (p=0,16). Ωστόσο, οι ασθενείς που υποβλήθηκαν σε ανοικτή επέμβαση είχαν μεγαλύτερη διάρκεια νοσηλείας (p<0,001). Τα ποσοστά BT ήταν παρόμοια μεταξύ των ομάδων. Τα επίπεδα ενδοτοξίνης αυξήθηκαν την πρώτη μετεγχειρητική ημέρα τόσο στην ομάδα της ανοικτής (p=0,03) όσο και της λαπαροσκοπικής επέμβασης (p=0,04), σε σύγκριση με τους υγιείς μάρτυρες. Τα επίπεδα της ZO-1 στον ορό ήταν σημαντικά αυξημένα προεγχειρητικά (p<0,001) και παρέμειναν αυξημένα μετεγχειρητικά, χωρίς διαφορές μεταξύ των δύο ομάδων. Η BT αποτέλεσε τον μοναδικό ανεξάρτητο παράγοντα κινδύνου για την εμφάνιση λοίμωξης [λόγος πιθανοτήτων (OR), 95% διάστημα εμπιστοσύνης (CI)=17,45 (2,65–36,8), p=0,01], ενώ η ενδοτοξίνη και η ZO-1 εμφάνισαν χαμηλή προγνωστική ακρίβεια. Η ανοικτή χειρουργική επέμβαση και οι λοιμώξεις ήταν ανεξάρτητοι προγνωστικοί παράγοντες παρατεταμένης νοσηλείας (p<0,001). Συμπέρασμα: Η ανοικτή και η λαπαροσκοπική κολεκτομή παρουσιάζουν παρόμοια ποσοστά μετεγχειρητικών λοιμώξεων. Τα επίπεδα της ZO-1 και της ενδοτοξίνης στον ορό δεν αποτελούν αξιόπιστους προγνωστικούς δείκτες λοίμωξης. Αντίθετα, η βακτηριακή αλλόθεση, όπως ανιχνεύεται μέσω καλλιεργειών μεσεντέριων λεμφαδένων και ηπατικού ιστού, αποτελεί ανεξάρτητο παράγοντα κινδύνου για λοίμωξη και μπορεί να συμβάλει στην αναγνώριση ασθενών υψηλού κινδύνου, ώστε να εφαρμοστεί εντατική μετεγχειρητική παρακολούθηση και έγκαιρη παρέμβαση.