Παράγοντες που επηρεάζουν την ενδονοσοκομειακή θνητότητα και την επανεισαγωγή στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας χειρουργικών και μη χειρουργικών ασθενών μετά από εξιτήριο από τη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας

Abstract

In-hospital mortality and readmission to the Intensive Care Unit (ICU) after discharge are important adverse outcomes. The aim of this dissertation was to identify independent risk factors for ICU readmission, in-hospital mortality after ICU discharge, and the composite outcome “Worse Outcome”, as well as to develop and prospectively validate the prognostic model WOScore. The study was conducted in two phases. First, a retrospective observational study was performed in 1,190 ICU survivors who were discharged to hospital wards during 2016–2020. This was followed by prospective external validation in an independent cohort of 183 patients in 2023. ICU readmission was defined as the first readmission to the ICU within seven days after discharge, while in-hospital mortality was defined as death after ICU discharge and before hospital discharge. In the retrospective cohort, 126 patients (10.6%) were readmitted to the ICU, 192 (16.1%) died in hospital, and the composite outcome occurred in 26.7%. Factors associated with ICU readmission included diabetes mellitus, higher SAPS III at admission, ventilator-associated pneumonia, catheter-related bloodstream infection, and increased white blood cell count at discharge. In-hospital mortality was associated with medical admission, increased lactate levels, inadequate lactate clearance, acute kidney injury, blood transfusion, catheter-related bloodstream infection, tracheostomy, reduced level of consciousness at discharge, and higher SAPS III. The WOScore showed high discriminative ability in the derivation cohort (AUC = 0.845) and in the validation cohort (AUC = 0.886), with satisfactory calibration and high negative predictive value. In conclusion, it is a simple and clinically applicable screening tool for identifying patients at high or low risk after ICU discharge.

Η ενδονοσοκομειακή θνητότητα και η επανεισαγωγή στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) μετά το εξιτήριο αποτελούν σημαντικές δυσμενείς εκβάσεις. Σκοπός της παρούσας διατριβής ήταν η αναγνώριση ανεξάρτητων παραγόντων κινδύνου για επανεισαγωγή στη ΜΕΘ, ενδονοσοκομειακή θνητότητα μετά το εξιτήριο και τη σύνθετη έκβαση «Worse Outcome», καθώς και η ανάπτυξη και προοπτική επικύρωση του προγνωστικού μοντέλου WOScore. Η μελέτη πραγματοποιήθηκε σε δύο φάσεις. Αρχικά διενεργήθηκε αναδρομική μελέτη παρατήρησης σε 1.190 επιζώντες της ΜΕΘ που εξήλθαν προς κλινικές νοσηλείας την περίοδο 2016–2020. Ακολούθησε προοπτική εξωτερική επικύρωση σε ανεξάρτητη ομάδα 183 ασθενών το 2023. Ως επανεισαγωγή ορίστηκε η πρώτη επανεισαγωγή στη ΜΕΘ εντός επτά ημερών από το εξιτήριο, ενώ ως ενδονοσοκομειακή θνητότητα ορίστηκε ο θάνατος μετά το εξιτήριο από τη ΜΕΘ και πριν από το εξιτήριο από το νοσοκομείο. Στο αναδρομικό δείγμα, 126 ασθενείς (10,6%) επανεισήχθησαν στη ΜΕΘ, 192 (16,1%) κατέληξαν ενδονοσοκομειακά και η σύνθετη έκβαση παρατηρήθηκε στο 26,7%. Οι παράγοντες που σχετίστηκαν με την επανεισαγωγή ήταν ο σακχαρώδης διαβήτης, το υψηλότερο SAPS III κατά την εισαγωγή, η πνευμονία σχετιζόμενη με μηχανικό αερισμό, η λοίμωξη σχετιζόμενη με κεντρικό φλεβικό καθετήρα και τα αυξημένα λευκά αιμοσφαίρια κατά το εξιτήριο. Η ενδονοσοκομειακή θνητότητα συσχετίστηκε με την παθολογική εισαγωγή, το αυξημένο γαλακτικό, την ανεπαρκή κάθαρση γαλακτικού, την οξεία νεφρική βλάβη, τη μετάγγιση, τη λοίμωξη σχετιζόμενη με κεντρικό φλεβικό καθετήρα, την τραχειοστομία, το μειωμένο επίπεδο συνείδησης κατά το εξιτήριο και το υψηλότερο SAPS III. Το WOScore παρουσίασε υψηλή διακριτική ικανότητα στο αρχικό δείγμα (AUC = 0,845) και στην ομάδα επικύρωσης (AUC = 0,886), με ικανοποιητική βαθμονόμηση και υψηλή αρνητική προγνωστική αξία. Συμπερασματικά, αποτελεί απλό και κλινικά εφαρμόσιμο εργαλείο διαλογής για την αναγνώριση ασθενών αυξημένου ή χαμηλού κινδύνου μετά το εξιτήριο από τη ΜΕΘ.