Μελέτη πολυμορφισμών των microRNAs στην ανευρυσματική νόσο της κοιλιακής αορτής

Abstract

Objective: Abdominal aortic aneurysm (AAA) is a multifactorial vascular disease involving genetic, epigenetic, inflammatory, and hemodynamic mechanisms. MicroRNAs (miRNAs) are important post-transcriptional regulators of gene expression and are involved in key processessuch as inflammation, apoptosis, vascular smooth muscle cell function, and extracellular matrix remodeling. Among them, miR-145 is of particular interest because of its central role in regulating the phenotype of vascular smooth muscle cells. The aim of the present study was toinvestigate the potential association between selected single nucleotide polymorphisms (SNPs) of miR-145 and the presence of abdominal aortic aneurysm. Materials and Methods: The study included 87 patients with diagnosed infrarenal abdominal aortic aneurysm and 122 healthy controls without known aneurysmal disease. Peripheral blood samples were collected from all participants, and genomic DNA was extracted. Genotyping focused on three miR-145 polymorphisms: rs55945735 (A>G), rs353291 (A>G), and rs73798217 (G>A). The polymorphisms rs55945735 and rs353291 were analyzed using PCR-RFLP, while rs73798217 was analyzed using allele-specific PCR. Genotype and allele distributions were compared between patients and controls, and odds ratios (ORs) with corresponding 95% confidence intervals (CIs) were calculated. Results: The patient population consisted predominantly of men, with a median age of 72.0 years [68.0–77.0] and a median maximum aneurysm diameter of 60.0 mm [57.0–65.0]. Genotype analysis revealed a statistically significant association between the GG genotype of rs55945735 and the presence of AAA (p = 0.0472, OR = 2.646, 95% CI: 1.102–6.355). In addition, the AG genotype of rs353291 was more frequently observed in AAA patients and was significantly associated with the disease (p = 0.0361, OR = 3.221, 95% CI: 1.039–9.988). In contrast, rs73798217 showed no statistically significant association with AAA. Allele frequency analysis did not reveal statistically significant differences between patients and controls for any of the three investigated polymorphisms. Conclusions: The findings of the present study support a potential association between the rs55945735 and rs353291 polymorphisms of miR-145 and the presence of abdominal aortic aneurysm, whereas no corresponding association was documented for rs73798217. This association appears to be mainly genotype-specific rather than allele-specific. Given the central role of miR-145 in the regulation of vascular smooth muscle cells, these polymorphisms may represent genetic modifiers of susceptibility to aneurysmal disease. However, validation in larger and independent populations, as well as functional studies investigating the effect of these polymorphisms on miR-145 biogenesis and function, are required.

Στόχος: Το ανεύρυσµα κοιλιακής αορτής (ΑΚΑ) αποτελεί πολυπαραγοντική νόσο, στην παθογένεση της οποίας συµµετέχουν γενετικοί, επιγενετικοί, φλεγµονώδεις και αιµοδυναµικοί µηχανισµοί. Τα microRNAs (miRNAs) έχουν αναδειχθεί ως σηµαντικοί µετα-µεταγραφικοίρυθµιστές της γονιδιακής έκφρασης, επηρεάζοντας κρίσιµες διεργασίες όπως η φλεγµονή, η απόπτωση, η λειτουργία των λείων µυϊκών κυττάρων και η αναδιαµόρφωση της εξωκυττάριας µήτρας. Μεταξύ αυτών, το miR-145 παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, λόγω του κεντρικούτου ρόλου στη ρύθµιση του φαινοτύπου των αγγειακών λείων µυϊκών κυττάρων. Σκοπός της παρούσας µελέτης ήταν η διερεύνηση της πιθανής συσχέτισης επιλεγµένων µονονουκλεοτιδικών πολυµορφισµών (single nucleotide polymorphisms, SNPs) του miR-145µε την παρουσία ανευρύσµατος κοιλιακής αορτής. Υλικό και Μέθοδοι: Στη µελέτη συµπεριλήφθηκαν 87 ασθενείς µε διαγνωσµένο υπονεφρικό ανεύρυσµα κοιλιακής αορτής και 122 υγιείς µάρτυρες χωρίς γνωστό ιστορικό ανευρυσµατικής νόσου. Από όλους τους συµµετέχοντες συλλέχθηκαν δείγµατα περιφερικού αίµατος, από ταοποία αποµονώθηκε γονιδιωµατικό DNA. Η γονοτυπική ανάλυση επικεντρώθηκε στους πολυµορφισµούς του miR-145 rs55945735 (A>G), rs353291 (A>G) και rs73798217 (G>A). Οι πολυµορφισµοί rs55945735 και rs353291 αναλύθηκαν µε τη µέθοδο PCR-RFLP, ενώ οrs73798217 µε allele-specific PCR. Η κατανοµή των γονοτύπων και των αλληλοµόρφων συγκρίθηκε µεταξύ ασθενών και µαρτύρων, ενώ υπολογίστηκαν οι λόγοι πιθανοτήτων (odds ratios, OR) και τα αντίστοιχα 95% διαστήµατα εµπιστοσύνης. Αποτελέσµατα: Ο πληθυσµός των ασθενών αποτελούνταν κυρίως από άνδρες, µε διάµεση ηλικία 72,0 έτη [68,0–77,0] και διάµεση µέγιστη διάµετρο ανευρύσµατος 60,0 mm [57,0–65,0]. Η ανάλυση των γονοτυπικών συχνοτήτων ανέδειξε στατιστικά σηµαντική συσχέτισητου γονοτύπου GG του πολυµορφισµού rs55945735 µε την παρουσία ΑΚΑ (p = 0,0472, OR= 2,646, 95% CI: 1,102–6,355). Επιπλέον, ο γονότυπος AG του πολυµορφισµού rs353291 παρατηρήθηκε συχνότερα στους ασθενείς µε ΑΚΑ και παρουσίασε στατιστικά σηµαντικήσυσχέτιση µε τη νόσο (p = 0,0361, OR = 3,221, 95% CI: 1,039–9,988). Αντίθετα, για τον πολυµορφισµό rs73798217 δεν τεκµηριώθηκε στατιστικά σηµαντική συσχέτιση µε την παρουσία ΑΚΑ. Η ανάλυση των αλληλοµορφικών συχνοτήτων δεν ανέδειξε στατιστικά σηµαντικές διαφορές µεταξύ ασθενών και µαρτύρων για κανέναν από τους τρεις εξεταζόµενους πολυµορφισµούς. Συµπεράσµατα: Τα ευρήµατα της παρούσας µελέτης υποστηρίζουν πιθανή συσχέτιση των πολυµορφισµών rs55945735 και rs353291 του miR-145 µε την παρουσία ανευρύσµατος κοιλιακής αορτής, ενώ δεν τεκµηριώθηκε αντίστοιχη συσχέτιση για τον rs73798217. Η συσχέτιση αυτή φαίνεται να αφορά κυρίως συγκεκριµένους γονοτυπικούς συνδυασµούς και όχι µεµονωµένα αλληλόµορφα. Δεδοµένου του κεντρικού ρόλου του miR-145 στη ρύθµιση των αγγειακών λείων µυϊκών κυττάρων, οι πολυµορφισµοί αυτοί ενδέχεται να αποτελούν γενετικούς τροποποιητές ευαισθησίας στην ανευρυσµατική νόσο. Ωστόσο, απαιτείται επιβεβαίωση των ευρηµάτων σε µεγαλύτερους και ανεξάρτητους πληθυσµούς, καθώς και λειτουργική διερεύνηση της επίδρασης των συγκεκριµένων πολυµορφισµών στη βιογένεση και λειτουργία του miR-145.