Η αμυντική βιομηχανία ως πολλαπλασιαστής ισχύος στις διεθνείς σχέσεις της Τουρκίας: η περίπτωση της διακυβέρνησης του Κ.Δ.Α. (2002-2023)

Abstract

This dissertation investigates the role of the defense industry in shaping and implementing Ankara’s grand strategy, drawing upon an integrated theoretical framework encompassing international relations, strategic studies, and defense economics, complemented by empirical evidence from the Turkish case. The study explores the mechanisms through which the development of a domestic defense industrial base is converted into strategic capability, enhancing the various dimensions of national power and expanding the scope for strategic autonomy. The defense industry is conceptualized as a multidimensional tool of state power, simultaneously strengthening military capabilities and deterrence, reinforcing the country’s economic and technological foundation, augmenting diplomatic and political influence in areas of strategic interest, and providing domestic legitimacy for the government to pursue and execute strategic objectives. The dissertation concludes that the Turkish defense industry has emerged as a central pillar of the country’s grand strategy, serving as a power multiplier that embodies both Ankara’s long-term strategic planning and the exercise of political will. Nevertheless, enduring dependencies on external defense suppliers and international constraints arising from strategic choices constitute significant limitations to the achievement of full defense self-sufficiency.

Η παρούσα διατριβή εξετάζει τον ρόλο της αμυντικής βιομηχανίας στη διαμόρφωση και υλοποίηση της υψηλής στρατηγικής της Άγκυρας, αξιοποιώντας ένα ολοκληρωμένο θεωρητικό πλαίσιο διεθνών σχέσεων, στρατηγικής ανάλυσης και οικονομικών της άμυνας και αντλώντας εμπειρικά δεδομένα από την τουρκική περίπτωση. Η έρευνα διερευνά τους μηχανισμούς μέσω των οποίων η ανάπτυξη εγχώριας αμυντικής βιομηχανικής βάσης μετατρέπεται σε στρατηγική ικανότητα, ενδυναμώνοντας τις παραμέτρους ισχύος και διευρύνοντας τα περιθώρια στρατηγικής αυτονομίας. Η αμυντική βιομηχανία αναδεικνύεται σε πολυδιάστατο εργαλείο ισχύος, καθώς ενισχύει τις στρατιωτικές δυνατότητες και την αποτρεπτική ικανότητα, ενδυναμώνει την οικονομική και τεχνολογική βάση της χώρας, αυξάνει τη διπλωματική και πολιτική επιρροή σε περιοχές στρατηγικού ενδιαφέροντος και συμβάλλει στην παροχή εσωτερικής νομιμοποίησης της κυβέρνησης για την προώθηση και υλοποίηση των στρατηγικών στόχων της Τουρκίας. Η διατριβή υποστηρίζει ότι η τουρκική αμυντική βιομηχανία έχει εξελιχθεί σε ένα θεμελιώδη πυλώνα της υψηλής στρατηγικής της χώρας και λειτουργεί ως πολλαπλασιαστής ισχύος, απόρροια ενός μακροχρόνιου στρατηγικού σχεδιασμού και της πολιτικής βούλησης της Άγκυρας. Ωστόσο, οι μακροχρόνιες εξαρτήσεις από εξωτερικούς αμυντικούς προμηθευτές και οι διεθνείς περιορισμοί απόρροια των στρατηγικών της επιλογών, αποτελούν σημαντικούς ανασταλτικούς παράγοντες επίτευξης πλήρους αμυντικής αυτάρκειας.