Η επίδραση της ηλικίας, του φύλου και της προπόνησης στην κινητικότητα μη αθλητών και αθλητών πάλης και Τάε Κβον Ντο αναπτυξιακών ηλικιών

Abstract

Flexibility plays an important role in both daily life and performance in various sports (e.g. wrestling, Tae Kwon Do), however information on this topic is very limited in the international bibliography. Therefore, the main objectives of the present study were to examine: a) the reliability (between two days and between attempts on the same day) of flexibility tests in athletes and non-athletes of developmental ages and b) the effect of sport (wrestling vs. Tae Kwon Do vs. no participation in sports activities), age (children vs. adolescents) and gender (boys vs. girls) on flexibility (lower and upper body). Three hundred and sixty young people voluntarily participated in this study: 120 wrestling athletes (60 boys: 30 children/30 adolescents, 60 girls: 30 children/30 adolescents), 120 Tae Kwon Do athletes (60 boys: 30 children/30 adolescents, 60 girls: 30 children/30 adolescents) and 120 non-athletes (60 boys: 30 children/30 adolescents, 60 girls: 30 children/30 adolescents). All subjects were measured for: a) selected anthropometric characteristics (body mass, height, sitting height, arm length, leg length) and b) hamstrings and low back flexibility (sit and reach test) and shoulder joint flexibility (back scratch test). 240 subjects (out of 360) were measured twice (on two different days, with a two-day gap between days) to examine reliability by sport, age and gender. Regarding reliability results, good to high reliability (between attempts and between days) was observed in all groups in both the sit and reach and back scratch tests (ICC=0.988-0.999, SEM%=2.81-9.98). However, it is important to mention that: a) SEM% values were higher in non-athletes (2.81-9.98) compared to wrestling and Tae Kwon Do athletes (1.16-7.44), demonstrating slightly better reliability in athletes and b) SEM% values were higher in children (2.31-9.98) compared to adolescents (1.13-8), demonstrating better reliability in adolescent athletes and non-athletes. Additionally, SEM% values in all groups were higher in the back scratch test (2.57-9.98) compared to the sit and reach test (1.13-4.93), demonstrating better reliability in the sit and reach test, while SEM% values in all groups were higher in the back scratch test of the left hand (3.98-9.98) compared to the right hand (2.57-8.70), demonstrating better reliability in the right hand. Furthermore, ANOVAs and ANCOVAs (using anthropometric characteristics as covariates) analyses showed greater (p = 0.000–0.005) flexibility values in wrestlers and taekwondoists than non-athletes (except for the sit and reach in children girls, and flexibility of the right hand in children boys and girls, where no differences were observed). However, no differences (p = 0.672-0.992) were presented between wrestlers and taekwondoists (except for the flexibility of the left hand, where wrestlers showed greater values). Within the wrestlers and taekwondoists groups, children exhibited lower (p = 0.01-0.04) values than adolescents; while, in non-athletes, no age-related differences were observed (p = 0.263-0.995). Additionally, girls demonstrated higher values than boys, and the right hand demonstrated higher flexibility values than the left hand (p = 0.000-0.04). The difference between hands was greater (p = 0.000-0.01) in non-athletes (69.14-96.22%) vs. athletes (23.73-58.85%), taekwondoists (41.01–58.85%) vs. wrestlers (23.73–47%), and boys (44.68-96.22%) vs. girls (23.73-70.44%). In conclusion, the sit and reach and back scratch tests are reliable for assessing flexibility across developmental ages, with age, sports involvement, and the assessing hand influencing the reliability of the measurement. Additionally, it appears that involvement in the sports of wrestling and Tae Kwon Do influences the pattern of flexibility development in boys and girls across developmental ages.

Η κινητικότητα (ευλυγισία-ευκαμψία) διαδραματίζει σημαντικό ρόλο τόσο στην καθημερινή ζωή όσο και στην απόδοση σε διάφορα αθλήματα(π.χ. πάλη, Τάε Κβον Ντο), ωστόσο η πληροφόρηση πάνω στο θέμα είναι πολύ περιορισμένη στη διεθνή βιβλιογραφία. Συνεπώς, οι κύριοι στόχοι της παρούσας μελέτης ήταν να εξετάσει: α)την αξιοπιστία (μεταξύ δύο ημερών και μεταξύ των προσπαθειών στην ίδια ημέρα) δοκιμασιών αξιολόγησης της κινητικότητας σε αθλητές/τριες και μη-αθλητές/τριες αναπτυξιακών ηλικιών και β)την επίδραση του αθλήματος(πάλη έναντι Τάε Κβον Ντο έναντι μη συμμετοχής σε αθλητικές δραστηριότητες), της ηλικίας (παιδιά έναντι εφήβων) και του φύλου (αγόρια έναντι κοριτσιών) στην κινητικότητα (κάτω καιπάνω μέρους του σώματος). Στην παρούσα μελέτη έλαβαν μέρος εθελοντικά 360 άτομα: 120 αθλητές πάλης (60 αγόρια: 30 παιδιά/30 έφηβοι, 60 κορίτσια: 30 παιδιά/30 έφηβες), 120αθλητές Τάε Κβον Ντο(60 αγόρια: 30 παιδιά/30 έφηβοι, 60 κορίτσια: 30 παιδιά/30 έφηβες) και 120 μη αθλητές(60 αγόρια: 30 παιδιά/30 έφηβοι, 60 κορίτσια: 30 παιδιά/30 έφηβες). Σε όλουςτους δοκιμαζόμενους μετρήθηκαν: α) επιλεγμένα ανθρωπομετρικά χαρακτηριστικά (σωματική μάζα, ανάστημα, ανάστημα από καθιστή θέση, μήκος χεριών, μήκος ποδιού) και β) ηκινητικότητα των οπίσθιων μηριαίων και της οσφυϊκής μοίρας(δοκιμασία δίπλωσης του κορμού από εδραία θέση)και η κινητικότητα της άρθρωσης του ώμου(δοκιμασία φερμουάρ).Τα 240άτομα (από τα 360) μετρήθηκαν 2 φορές(σε δύο διαφορετικές ημέρες, με δύο ημέρες κενό μεταξύ των ημερών)για να εξεταστεί η αξιοπιστία ανά άθλημα, ηλικία και φύλο. Όσον αφορά στα αποτελέσματα της αξιοπιστίας, σε όλες τις ομάδες παρατηρήθηκε καλή έως υψηλή αξιοπιστία (μεταξύ των προσπαθειών και μεταξύ των ημερών) τόσο στη δοκιμασία δίπλωσης του κορμού όσο και στη δοκιμασία φερμουάρ(ICC=0,988-0,999,SEM%=2,81-9,98). Ωστόσο, είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι: α) οιτιμέςSEM% ήταν υψηλότερες στους μη-αθλητές (2,81-9,98) σε σχέση με τους αθλητές πάλης και Τάε Κβον Ντο (1,16-7,44), καταδεικνύοντας ελαφρώς καλύτερη αξιοπιστία στους αθλητές και β) οι τιμέςSEM% ήταν υψηλότερες στα παιδιά (2,31-9,98) σε σχέση με τους έφηβους (1,13-8), καταδεικνύοντας καλύτερη αξιοπιστία στους έφηβους αθλητές και μη-αθλητές. Επιπρόσθετα, οι τιμές SEM% σε όλες τις ομάδες ήταν υψηλότερες στη δοκιμασία φερμουάρ (2,57-9,98) σε σχέση με τη δοκιμασία δίπλωσης του κορμού (1,13-4,93), καταδεικνύοντας καλύτερη αξιοπιστία στη δοκιμασία δίπλωσης του κορμού, ενώ οι τιμές SEM% σε όλες τις ομάδες ήταν υψηλότερες στη δοκιμασία φερμουάρ του αριστερού χεριού (3,98-9,98) σε σχέση με το δεξί χέρι (2,57-8,70), καταδεικνύοντας καλύτερη αξιοπιστία στο δεξί χέρι. Οι αναλύσεις ANOVAs και ANCOVAs (χρησιμοποιώντας τα ανθρωπομετρικά χαρακτηριστικά ως συνδιακυμαντές) έδειξαν υψηλότερες τιμές κινητικότητας (p=0,000-0,005) στους/στιςαθλητές/τριες πάλης και Τάε Κβον Ντο σε σχέση με τους/τις μη αθλητές/τριες (εκτός από τη δοκιμασία δίπλωσης του κορμού στα κορίτσια παιδικής ηλικίας, και τη δοκιμασία φερμουάρτου δεξιού χεριού στα αγόρια και κορίτσια παιδικής ηλικίας, όπου δεν παρατηρήθηκαν διαφορές). Ωστόσο, δεν παρουσιάστηκαν διαφορές (p=0,672-0,992) μεταξύ των αθλητών/τριώνπάλης και Τάε Κβον Ντο(εκτός από τη δοκιμασία φερμουάρ του αριστερού χεριού, όπου οι παλαιστές εμφάνισαν υψηλότερες τιμές). Μέσα στις ομάδες των αθλητών/τριών πάλης και ΤάεΚβον Ντο, τα παιδιά εμφάνισαν χαμηλότερες τιμές (p=0,01-0,04) από τους εφήβους, ενώ στους μη αθλητές/τριες δεν παρατηρήθηκαν διαφορές στην κινητικότητας με την ηλικία (p=0,263-0,995). Επιπλέον, τα κορίτσια επέδειξαν υψηλότερες τιμές κινητικότητας από τα αγόρια, και το δεξί χέρι εμφάνισε υψηλότερες τιμές κινητικότητας στη δοκιμασία φερμουάρ από το αριστερό χέρι (p=0,000-0,04).Ωστόσο, η διαφορά μεταξύ των χεριών στην κινητικότητα ήταν μεγαλύτερη (p=0,000-0,01) στους μη αθλητές (69,14-96,22%) έναντι των αθλητών (23,73-58,85%), στους αθλητές/τριες Τάε Κβον Ντο(41,01-58,85%) έναντι των αθλητών/τριών πάλης(23,73-47%), και στα αγόρια (44,68-96,22%) έναντι των κοριτσιών (23,73-70,44%). Συμπερασματικά, οιδοκιμασίες "δίπλωση του κορμού" και "φερμουάρ" είναι αξιόπιστες για την αξιολόγηση της κινητικότητας κατά τις αναπτυξιακές ηλικίες, με την ηλικία, την ενασχόληση με τον αθλητισμό και το χέρι αξιολόγησης να επηρεάζουν την αξιοπιστία της μέτρησης. Επιπρόσθετα, φαίνεται ότι η ενασχόληση με τα αθλήματα της πάλης και του Τάε Κβον Ντο επηρεάζει το πρότυπο ανάπτυξης της κινητικότητας σε αγόρια και κορίτσια αναπτυξιακών ηλικιών.