Human health and migration in a climate context in light of the United Nations Sustainable Development Goals

Abstract

This thesis applies state-of-the-art methodologies and interdisciplinary perspectives to address key gaps in research at the intersection of climate change, migration, and health. It focuses on three core objectives: (1) systematically reviewing existing knowledge on the health outcomes of migrant construction workers employed in building infrastructure for mega-sporting events; (2) comparatively assessing health outcomes of migrant and native agricultural workers; and (3) measuring the prevalence of mobility aspirations and behaviours in response to COVID-19, and identifying factors associated with each. First, a systematic review synthesised evidence from 89 studies on health outcomes among construction workers building infrastructure for mega-sporting events, roles often filled by migrants. Twenty occupational hazards were identified, with most linked to poorer health outcomes. Findings indicate that accelerated project timelines, environmental heat, and weak enforcement of safety measures may contribute to excess illness and death, highlighting the need for stronger, climate-adaptive protections.Second, an observational field study compared heat strain in native and migrant agricultural workers under identical environmental conditions. Migrants, especially from lower-income countries, were more likely to exceed safe core temperature limits. Contributing factors may have consisted in higher work intensity, fewer rest breaks, heavier clothing, and smaller body size, pointing to organisational and cultural influences on occupational risk. Third, an international survey of over 4,000 participants explored migration aspirations during the COVID-19 pandemic. Perceived infection risk reduction, social imitation, and feelings of alienation increased relocation intent, while a strong sense of belonging reduced it. Together, these studies show that migrant health risks are shaped by both workplace and wider social factors, and that mobility decisions during crises involve psychological as well as contextual considerations. The findings support more integrated, evidence-based policies linking climate, health, and migration governance.

Η παρούσα διατριβή εφαρμόζει σύγχρονες μεθοδολογίες αιχμής και διεπιστημονικές προσεγγίσεις για την αντιμετώπιση βασικών κενών στην έρευνα στη διασταύρωση κλιματικής αλλαγής, μετανάστευσης και υγείας. Επικεντρώνεται σε τρεις βασικούς στόχους: (1) τη συστηματική ανασκόπηση της υπάρχουσας γνώσης σχετικά με τις επιπτώσεις στην υγεία μεταναστών εργαζομένων στον κατασκευαστικό κλάδο που απασχολούνται στην ανέγερση υποδομών για μεγάλες αθλητικές διοργανώσεις· (2) τη συγκριτική αξιολόγηση των επιπτώσεων στην υγεία μεταναστών και ντόπιων εργαζομένων στον αγροτικό τομέα· και (3) τη μέτρηση της συχνότητας προθέσεων και συμπεριφορών μετακίνησης ως απόκριση στην πανδημία COVID-19, καθώς και τον προσδιορισμό των παραγόντων που σχετίζονται με καθεμία από αυτές. Πρώτον, μια συστηματική ανασκόπηση συνέθεσε τα ευρήματα 89 μελετών σχετικά με τις επιπτώσεις στην υγεία εργαζομένων στον κατασκευαστικό κλάδο που ανεγείρουν υποδομές για μεγάλες αθλητικές διοργανώσεις, ρόλους που συχνά καλύπτονται από μετανάστες. Εντοπίστηκαν είκοσι επαγγελματικοί κίνδυνοι, οι περισσότεροι από τους οποίους συνδέονται με δυσμενέστερες επιπτώσεις στην υγεία. Τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι οι επιταχυνόμενα χρονοδιαγράμματα έργων, η περιβαλλοντική θερμότητα και η ασθενής επιβολή μέτρων ασφαλείας ενδέχεται να συμβάλλουν σε αυξημένη νοσηρότητα και θνησιμότητα, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για ισχυρότερες, προσαρμοσμένες στο κλίμα προστατευτικές ρυθμίσεις. Δεύτερον, μια παρατηρησιακή πεδιακή μελέτη συνέκρινε τη θερμική καταπόνηση μεταξύ ντόπιων και μεταναστών εργαζομένων στον αγροτικό τομέα υπό ταυτόσημες περιβαλλοντικές συνθήκες. Οι μετανάστες, ιδίως όσοι προέρχονταν από χώρες χαμηλότερου εισοδήματος, παρουσίαζαν μεγαλύτερη πιθανότητα υπέρβασης των ασφαλών ορίων εσωτερικής θερμοκρασίας σώματος. Συντελεστικοί παράγοντες ενδέχεται να ήταν η υψηλότερη ένταση εργασίας, οι λιγότερες διακοπές ανάπαυσης, ο βαρύτερος ρουχισμός και το μικρότερο σωματικό μέγεθος, στοιχεία που υποδεικνύουν οργανωτικές και πολιτισμικές επιδράσεις στον επαγγελματικό κίνδυνο. Τρίτον, μια διεθνής έρευνα με περισσότερους από 4.000 συμμετέχοντες διερεύνησε τις προθέσεις μετανάστευσης κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19. Η αντιληπτή μείωση του κινδύνου μόλυνσης, η κοινωνική μίμηση και τα συναισθήματα αποξένωσης ενίσχυσαν την πρόθεση μετεγκατάστασης, ενώ μια ισχυρή αίσθηση ανήκειν τη μείωσε. Συνολικά, οι τρεις αυτές μελέτες δείχνουν ότι οι κίνδυνοι για την υγεία των μεταναστών διαμορφώνονται τόσο από παράγοντες του εργασιακού χώρου όσο και από ευρύτερους κοινωνικούς παράγοντες, και ότι οι αποφάσεις μετακίνησης σε περιόδους κρίσης εμπεριέχουν τόσο ψυχολογικές όσο και πλαισιακές διαστάσεις. Τα ευρήματα υποστηρίζουν την ανάπτυξη πιο ολοκληρωμένων, τεκμηριωμένων πολιτικών που συνδέουν τη διακυβέρνηση κλίματος, υγείας και μετανάστευσης.