Prevalence and incidence of diabetic peripheral neuropathy in prediabetic patients in Greece and association with potential risk factors

Abstract

Background: Distal Symmetrical polyneuropathy (DSPN) is a prevalent complication of diabetes, with emerging evidence of onset in earlier stages of dysglycemia, such as prediabetes. Prediabetes is characterized by insulin resistance, central adiposity, and dyslipidemia. These cardiometabolic factors may contribute to early peripheral nerve injury. Aim: To investigate the prevalence and incidence of DSPN in individuals with prediabetes, and identify cardiometabolic risk factors associated with prevalent DSPN as well as predictors of incident DSPN. Methods: Consecutive adults with prediabetes attending the Outpatient Lipid and Obesity Clinic at the University Hospital of Ioannina, Greece were enrolled and followed for a median of 24 months. The study included: 1) a cross-sectional analysis of baseline characteristics and prevalence of DSPN and 2) a prospective analysis of DSPN incidence and predictors at follow-up, after excluding patients diagnosed with DSPN at baseline. Participants with secondary causes of neuropathy were excluded. DSPN was diagnosed using the Neuropathy Symptom Score (NSS), the Neuropathy Disability Score (NDS) and the Vibration Perception Threshold (VPT). Arterial stiffness was assessed with Pulse Wave Velocity (PWV). Risk factors of prevalent DSPN and predictors of incident DSPN were examined using multivariate regression analysis. Results: We studied 160 consecutive adults with prediabetes, of whom 27 (16.9%) were diagnosed with DSPN at baseline. In multivariate analysis, age (odds ratio [OR] per 1 year increase: 1.093, 95% confidence interval [CI]: 1.005-1.188, p=0.041), smoking (OR current/previous vs never-smoking: 1.347, 95% CI: 1.116-1.891, p=0.042), height (OR per 1 cm increase: 1.083, 95% CI: 1.004-1.168, p=0.039), waist circumference (OR per 1 cm increase: 1.123, 95% CI: 1.049-1.202, p<0.001), and HOMA-IR (OR per 0.1 increase: 1.304, 95% CI: 1.133-1.739, p=0.023) were independently associated with prevalent DSPN. Subjects with DSPN had significantly higher median PWV (8.8 vs 8.0 m/s, p=0.031) and prevalence of abnormal PWV (≥10 m/s) (29.6% vs 11.3%, p=0.029) compared with no DSPN. PWV was independently associated with VPT (beta: 1.010, 95% CI:0.123-1.897, p=0.026). Among the n=133 participants who were eligible for and included in the prospective study, n=13 developed DSPN over a median follow-up of 24 months (IQR 20-27) for an incidence rate of 9.8%. In multivariable analysis, age (OR for every 1-year increase 1.112, 95% CI 1.023-1.241), sex (OR for male vs female 1.072, 95% CI 1.012-3.276), smoking (OR for current/previous vs never-smoking 1.173, 95% CI 1.072-3.025), waist circumference (OR for every 1 cm increase 1.039, 95% CI 1.018-1.280), HOMA-IR (OR for every 0.1 increase 1.829, 95% CI 1.025-2.460) as well as ΔHOMA-IR (OR for every 0.1 increase 1.456, 95% CI 1.072-2.460) were independently associated with incident DSPN (all p<0.05). Conclusions: DSPN was prevalent in 16.9% of subjects with prediabetes in our study and independently associated with central adiposity and insulin resistance. We observed a 9.8% 24-month incidence of DSPN. Age, male sex, smoking, central obesity, as well as insulin resistance at baseline and change over time were independent predictors ofincident DSPN. These findings may have screening and preventive implications if confirmed by larger studies.

Εισαγωγή: Η περιφερική συμμετρική πολυνευροπάθεια (DSPN) συνιστά μία από τις συχνότερες και κλινικά σημαντικές επιπλοκές του διαβήτη. Nεότερα δεδομένα υποδεικνύουν ότι η εμφάνιση και εξέλιξη της DSPN ξεκινά σε πρωιμότερα στάδια δυσγλυκαιμίας, όπως ο προδιαβήτης. Σκοπός: Η εκτίμηση του επιπολασμού και της επίπτωσης της DSPN σε άτομα με προδιαβήτη, καθώς και η διερεύνηση πιθανών καρδιομεταβολικών παραγόντων κινδύνου που σχετίζονται με τον επιπολασμό και την επίπτωση της DSPN. Μέθοδοι: Διαδοχικοί ενήλικες με προδιαβήτη που προσήλθαν στο Εξωτερικό Ιατρείο Λιπιδίων και Παχυσαρκίας του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ιωαννίνων εντάχθηκαν στη μελέτη. Οι ασθενείς με δευτεροπαθή αίτια νευροπάθειας αποκλείστηκαν. Η μελέτη περιελάμβανε: 1) διατμηματική ανάλυση του επιπολασμού της DSPN και των χαρακτηριστικών των ασθενών κατά την ένταξη στη μελέτη, και 2) προοπτική ανάλυση της επίπτωσης της DSPN κατά την παρακολούθηση 2 ετών, κατόπιν αποκλεισμού των ασθενών με DSPN κατά την ένταξη. Η διάγνωση της DSPN βασίστηκε στο δείκτη νευροπαθητικών συμπτωμάτων (NSS), το δείκτη νευροπαθητικής ανικανότητας (NDS) και την ουδό αντίληψης των δονήσεων (VPT) όπως αυτή μετρήθηκε με το βιοθεσιόμετρο. Η αρτηριακή σκληρία εκτιμήθηκε μετην ταχύτητα σφυγμικού κύματος (PWV). Οι παράγοντες κινδύνου για την παρουσία της DSPN, καθώς και οι προγνωστικοί δείκτες για την εμφάνισή της διερευνήθηκαν με πολυπαραγοντική ανάλυση παλινδρόμησης. Αποτελέσματα: Μελετήθηκαν 160 διαδοχικοί ενήλικες με προδιαβήτη, εκ των οποίων 27 (16,9%) διαγνώστηκαν με DSPN κατά την ένταξη στη μελέτη. Στην πολυπαραγοντική ανάλυση, η ηλικία (odds ratio [OR] ανά 1 έτος αύξηση: 1,093, 95% confidence interval [CI]: 1,005-1,188, p=0,041), το κάπνισμα (OR ενεργό/ατομικό ιστορικό έναντι μη καπνιστών: 1,347, 95% CI: 1,116-1,891, p=0,042), το ύψος (ΟR ανά 1 cm αύξηση: 1,083, 95% CI: 1,004-1,168, p=0,039), η περίμετρος μέσης (OR ανά 1 cm αύξηση: 1,123, 95%CI: 1,049-1,202, p<0,001) και ο δείκτης Homeostatic Model Assessment for Insulin Resistance (HOMA-IR) (OR ανά 0,1 αύξηση: 1,304, 95% CI: 1,133-1,739, p=0,023) συσχετίστηκαν ανεξάρτητα με την παρουσία DSPN. Κατά την ένταξη στη μελέτη, τα άτομα με DSPN εμφάνιζαν σημαντικά υψηλότερο διάμεσο PWV (8,8 έναντι 8,0 m/s, p=0,031), καθώς και μεγαλύτερο ποσοστό παθολογικού PWV (≥10 m/s) (29,6% έναντι 11,3%, p=0,029) συγκριτικά με όσους δεν είχαν DSPN. Το PWV συσχετίστηκε ανεξάρτητα με το VPT (beta: 1,010, 95% CI: 0,123-1,897, p=0,026) κατά την ένταξη. Μεταξύ των 133 συμμετεχόντων που εντάχθηκαν στην προοπτική μελέτη παρακολούθησης, 13 εμφάνισαν DSPN κατά τη διάρκεια μίας διάμεσης παρακολούθησης 24 μηνών (IQR 20-27), αντιστοιχώντας σε επίπτωση 9,8%. Στην πολυπαραγοντική ανάλυση, η ηλικία (OR ανά 1 έτος αύξηση: 1,112, 95% CI: 1,023-1,241), το φύλο (άνδρες έναντι γυναικών: OR: 1,072, 95% CI: 1,012-3,276), το κάπνισμα (ενεργό/ατομικό ιστορικό έναντι μη καπνιστών: OR: 1,173, 95% CI: 1,072-3,025), η περίμετρος μέσης (OR ανά 1 cm αύξηση: 1,039, 95% CI: 1,018-1,280), ο δείκτης HOMA-IR (OR ανά 0,1 αύξηση: 1,829, 95% CI: 1,025-2,460), καθώς και η μεταβολή του HOMA-IR (ΔHOMA-IR) (OR ανά 0,1 αύξηση: 1,456, 95% CI: 1,072-2,460) σχετίστηκαν ανεξάρτητα με την εμφάνιση DSPN (p<0,05). Συμπεράσματα: Ο επιπολασμός της DSPN ήταν 16.9% στον προδιαβήτη και σχετίστηκε ανεξάρτητα με την κεντρική παχυσαρκία και την ινσουλινοαντίσταση. Η επίπτωση της DSPN σε άτομα με προδιαβήτη ήταν 9,8% σε διάστημα 24 μηνών. Η ηλικία, το άρρεν φύλο, το κάπνισμα, η κεντρική παχυσαρκία, καθώς και η ινσουλινοαντίσταση κατά την ένταξη στη μελέτη, καθώς και η μεταβολή της στο χρόνο, αναδείχθηκαν ως ανεξάρτητοι προγνωστικοί παράγοντες για την εμφάνιση DSPN. Τα ευρήματα αυτά είναι χρήσιμα για το σχεδιασμό προσυμπτωματικού ελέγχου και την εφαρμογή προληπτικών στρατηγικών, εφόσον επιβεβαιωθούν από μεγαλύτερες μελέτες.