Σμιλεύοντας την υποκειμενικότητα στο εργαστήριο: οι καλλιτεχνικές και παιδαγωγικές πρακτικές τριών μουσικών στη μεταψηφιακή συνθήκη

Abstract

This doctoral dissertation investigates the artistic and pedagogical practices of three musicians—Tim Ward, Vassilis Tzavaras, and Margarita Syngeniotou—through the lens of the hybrid laboratory. Adopting a methodological framework that combines interviews, fieldwork, participant observation, digital ethnography, and the study of audiovisual materials, the dissertation examines laboratories as situated practices. Within these spaces, knowledge is generated through embodied, hands-on, and experimental processes, engaging in an ongoing dialogue between people, materials and technologies. The artistic practices of Tim Ward are examined as a space of post-digital materialities and practices, where laptops and DIY technologies intertwine within hybrid technological systems. In Vasilis Tzavaras’s laboratories, learning and creation unfold simultaneously through intermedial practices and improvisational methods that shape both artistic and pedagogical perspectives. In the case of Margarita Syngeniotou, a discussion emerges around the concept of the political, prompted by her active engagement on social media, which connects in turn to grassroots and political mobilizations in public spaces. The research focuses primarily on her participation in the "Open Orchestra". Laboratories operate as dynamic fields of creation and learning, where knowledge emerges through practice, bodily engagement, collectivity, and continuous interaction with materials and technologies. The interplay of analog and digital media defines the post-digital condition: a world in which digital infrastructures are taken for granted and coexist organically with analog materials and technologies. The dissertation highlights the laboratory as a collective, performative, and transformative space, where artistic practice functions as a site for producing knowledge, politics, and collective creation within the post-digital and posthuman condition.

Η διδακτορική διατριβή διερευνά τις καλλιτεχνικές και παιδαγωγικές πρακτικές τριών μουσικών -των Tim Ward, Βασίλη Τζαβάρα και Μαργαρίτας Συγγενιώτου- μέσα από τον φακό του υβριδικού εργαστηρίου. Υιοθετώντας μια μεθοδολογική προσέγγιση, που συνδυάζει τις συνεντεύξεις, την επιτόπια έρευνα, τη συμμετοχική παρατήρηση, την ψηφιακή εθνογραφία και τη μελέτη του οπτικοακουστικού υλικού, η διατριβή εξετάζει τα εργαστήρια ως τοποθετημένες πρακτικές. Σε αυτά, η γνώση παράγεται μέσω ενσώματων, χειρωνακτικών και πειραματικών διαδικασιών, σε ένα συνεχή διάλογο μεταξύ ανθρώπων, υλικών και τεχνολογιών. Οι καλλιτεχνικές πρακτικές του Tim Ward εξετάζονται ως ένας χώρος μεταψηφιακών υλικοτήτων και πρακτικών, όπου το λάπτοπ και οι DIY τεχνολογίες συνυφαίνονται σε υβριδικά τεχνολογικά συστήματα. Στα εργαστήρια του Βασίλη Τζαβάρα, η μάθηση και η δημιουργία εξελίσσονται ταυτόχρονα μέσα από διαμεσικές πρακτικές και πρακτικές του αυτοσχεδιασμού που διαμορφώνουν τις καλλιτεχνικές και παιδαγωγικές προοπτικές. Στην περίπτωση της Μαργαρίτας Συγγενιώτου, προκύπτει η συζήτηση γύρω από την έννοια του πολιτικού, με αφορμή από την ενεργό δράση της στα κοινωνικά δίκτυα, η οποία με τη σειρά της συνδέεται με κινηματικές και πολιτικές κινητοποιήσεις στο δρόμο. Η έρευνα εστιάζει πρωτίστως στη συμμετοχή της στην Ανοιχτή ορχήστρα. Τα εργαστήρια λειτουργούν ως δυναμικά πεδία δημιουργίας και μάθησης, όπου η γνώση αναδύεται μέσα από την πράξη, το σώμα, τη συλλογικότητα και τη συνεχή εμπλοκή με υλικά και τεχνολογίες. Η αλληλεπίδραση αναλογικών και ψηφιακών μέσων διαμορφώνει τη μεταψηφιακή συνθήκη: έναν κόσμο όπου το ψηφιακό αποτελεί αυτονόητη υποδομή και συνυπάρχει οργανικά με αναλογικά υλικά και τεχνολογίες. Η διατριβή αναδεικνύει το εργαστήριο ως συλλογικό, επιτελεστικό και μετασχηματιστικό χώρο, όπου η καλλιτεχνική πράξη λειτουργεί ως τόπος παραγωγής γνώσης, πολιτικής και συλλογικής δημιουργίας μέσα στη μεταψηφιακή και μεταανθρώπινη συνθήκη.