Η εκτίμηση της αποτελεσματικότητας της μεθόδου καγκουρό σε νεογνά των Μ.Ε.Ν.Ν. και η συσχέτισή της με το γονεϊκό stress και την ικανοποίηση των γονέων

Abstract

Introduction: Kangaroo Care (KC), defined as the first, sustained skin-to-skin contact between parents and their neonates, is widely recognized as a key family-centered intervention in the Neonatal Intensive Care Unit (NICU). Beyond its physiological characteristics, including improved thermoregulation, cardiorespiratory stability, and breastfeeding, KC has demonstrated significant psychosocial benefits, particularly in reducing parental stress and enhancing parent-neonate bonding. Despite strong international evidence, there is limited data from the Greek NICU setting on the association of KC with parental stress and satisfaction. Aim: This study aimed to evaluate the effect of KC in reducing parental stress and increasing parental satisfaction with neonatal care.Methods: A quasi-experimental two-group design (intervention versus control) was implemented in a Greek NICU. A total of 80 parents of preterm or full-term neonates (gestational age 24-40 weeks) participated. Parents in the intervention group (n=40) applied KC for 1 hour daily throughout the hospitalization, while the control group (n=40) received regular care with limited physical contact. Parental stress was assessed using the Parental Stress Scale: NICU (PSS:NICU) at baseline and at the end of hospitalization, and parental satisfaction using the NICU Parent Satisfaction Form (NICU-PSF). The clinical status of the neonate was assessed using the ALPS-Neo scale. Independent t-tests and Chi-square tests were used for comparisons between groups, and Spearman’s rho correlations examined associations between demographic/clinical variables and parental outcomes. Results: Parents in the KC group showed significantly lower total scores compared to controls (107.69 ± 9.45 vs. 121.40 ± 14.68, p = 0.015). Stress related to the change in parental role was also significantly reduced (32.92 ± 2.89 vs. 38.60 ± 6.08, p = 0.002). No significant differences were observed in stress related to NICU sounds (p = 0.46) or the appearance of the newborn (p = 0.11). Overall parenting satisfaction was high in both groups (KC group ;4.14 ± 0.44 vs control group:4.18 ± 0.02, p=0.572). Maternal age was negatively associated with anxiety across all domains (rho = –0.337 to –0.389, p < 0.01). Perceived family support showed a strong positive association with anxiety related to the NICU environment and neonate appearance (rho = 0.61–0.73, p < 0.001). Neonatal clinical status (ALPS-Neo) was positively associated with both parenting satisfaction (rho = 0.473, p < 0.001) and stress related to neonate appearance (rho = 0.383, p = 0.001). Conclusion: KC was associated with significantly lower parental stress, particularly regarding parental role disruption, reinforcing its value in enhancing parental involvement and emotional well-being in the NICU. Parental satisfaction remained high in all groups, further influenced by the clinical status of the neonates. The findings support the extensive, systematic integration of KC in Greek NICUs, aligned with international recommendations, to improve both parental psychological outcomes and overall quality of neonatal care.

Η Φροντίδα Καγκουρό, που ορίζεται ως η διαρκής επαφή δέρμα με δέρμα μεταξύ των γονέων και των νεογνών τους, αναγνωρίζεται ευρέως ως μια βασική παρέμβαση με επίκεντρο την οικογένεια στη Μονάδα Εντατικής Νοσηλείας Νεογνών (ΜΕΝΝ). Πέρα από τα φυσιολογικά της χαρακτηριστικά, συμπεριλαμβανομένης της βελτιωμένης θερμορύθμισης, της καρδιοαναπνευστικής σταθερότητας και της υποστήριξης του μητρικού θηλασμού, η Φροντίδα Καγκουρό έχει επιδείξει σημαντικά ψυχοκοινωνικά οφέλη, ιδιαίτερα στη μείωση του γονικού στρες και στην ενίσχυση του δεσμού γονέα-νεογνού. Παρά τα ισχυρά διεθνή στοιχεία, υπάρχουν περιορισμένα δεδομένα από το ελληνικό περιβάλλον ΜΕΝΝ σχετικά με τη συσχέτιση της Φροντίδας Καγκουρό με το γονικό στρες και την ικανοποίηση. Σκοπός: Αυτή η μελέτη είχε ως στόχο να αξιολογήσει την επίδραση της Φροντίδας Καγκουρό στη μείωση του γονικού στρες και στην αύξηση της γονικής ικανοποίησης με τη νεογνική φροντίδα. Μεθοδολογία: Ένας σχεδόν πειραματικός σχεδιασμός δύο ομάδων (παρέμβαση έναντι ελέγχου) εφαρμόστηκε σε μια ελληνική ΜΕΝΝ. Συνολικά συμμετείχαν 80 γονείς πρόωρων ή τελειόμηνων νεογνών (ηλικία κύησης 24-40 εβδομάδες). Οι γονείς στην ομάδα παρέμβασης (n=40) εφάρμοζαν τη μέθοδο για 1 ώρα καθημερινά καθ' όλη τη διάρκεια της νοσηλείας, ενώ η ομάδα ελέγχου (n=40) λάμβανε τακτική φροντίδα με περιορισμένη σωματική επαφή. Το γονικό άγχος αξιολογήθηκε χρησιμοποιώντας την Κλίμακα Γονικού Άγχους: NICU (PSS:NICU) κατά την έναρξη και στο τέλος της νοσηλείας, και η γονική ικανοποίηση χρησιμοποιώντας τη Φόρμα Ικανοποίησης Γονέων NICU (NICU-PSF). Η κλινική κατάσταση του νεογνού αξιολογήθηκε χρησιμοποιώντας την κλίμακα ALPS-Neo. Χρησιμοποιήθηκαν ανεξάρτητα t-tests και Chi-square tests για συγκρίσεις μεταξύ των ομάδων, και οι συσχετίσεις Spearman’s rho εξέτασαν τις συσχετίσεις μεταξύ δημογραφικών/κλινικών μεταβλητών και γονικών αποτελεσμάτων. Αποτελέσματα: Οι γονείς στην ομάδα παρέμβασης εμφάνισαν σημαντικά χαμηλότερες συνολικές βαθμολογίες σε σύγκριση με τους μάρτυρες (107,69 ± 9,45 έναντι 121,40 ± 14,68, p = 0,015). Το άγχος που σχετίζεται με την αλλαγή στον γονικό ρόλο μειώθηκε επίσης, σημαντικά (32,92 ± 2,89 έναντι 38,60 ± 6,08, p = 0,002). Δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές στο άγχος που σχετίζεται με τους ήχους της ΜΕΝΝ (p = 0,46) ή την εμφάνιση του νεογνού (p = 0,11). Η συνολική ικανοποίηση από την γονική μέριμνα ήταν υψηλή και στις δύο ομάδες (ομάδα παρέμβασης: 4,14 ± 0,44 έναντι ομάδας ελέγχου: 4,18 ± 0,02, p=0,572). Η ηλικία της μητέρας συσχετίστηκε αρνητικά με το άγχος σε όλους τους τομείς (rho = –0,337 έως –0,389, p < 0,01). Η αντιληπτή οικογενειακή υποστήριξη έδειξε ισχυρή θετική συσχέτιση με το άγχος που σχετίζεται με το περιβάλλον της ΜΕΝΝ και την εμφάνιση του νεογνού (rho = 0,61–0,73, p < 0,001). Η κλινική κατάσταση του νεογνού (ALPS-Neo) συσχετίστηκε θετικά τόσο με την ικανοποίηση των γονέων (rho = 0,473, p < 0,001) όσο και με το άγχος που σχετίζεται με την εμφάνιση του νεογνού (rho = 0,383, p = 0,001). Συμπεράσματα: Η φροντίδα Καγκουρό συσχετίστηκε με σημαντικά χαμηλότερο γονικό άγχος, ιδιαίτερα όσον αφορά τη διαταραχή του γονικού ρόλου, ενισχύοντας την αξία της στην ενίσχυση της γονικής εμπλοκής και της συναισθηματικής ευεξίας στη ΜΕΝΝ. Η γονική ικανοποίηση παρέμεινε υψηλή σε όλες τις ομάδες, επηρεασμένη περαιτέρω από την κλινική κατάσταση των νεογνών. Τα ευρήματα υποστηρίζουν την εκτεταμένη, συστηματική ενσωμάτωση της παρέμβασης στις ελληνικές ΜΕΝΝ, ευθυγραμμισμένη με τις διεθνείς συστάσεις, για τη βελτίωση τόσο των ψυχολογικών αποτελεσμάτων των γονέων όσο και της συνολικής ποιότητας της νεογνικής φροντίδας.