Evaluation of marginal integrity of non invasive veneers: in vitro and in vivo study

Abstract

The study evaluated the marginal integrity of non-invasive veneers used for tooth diastema closure and was conducted in two different parts. The first part was an in vitro investigation, and the second part was in an in vivo setting. The purpose of the in vitro study was to compare the marginal integrity of sectional non-invasive laminate veneers versus sectional minimally invasive laminate veneers under ageing factors using two different types of ceramic materials.For the purposes of the in vitro part of the study, eighty (80) intact maxillary and mandibular frontal teeth were collected. The samples were randomly divided into four (4) groups, FNI, LNI, FP and LP, of twenty (n = 20) samples each. Groups FNI and LNI received non-invasive veneers made of feldspathic porcelain and lithium disilicate accordingly. Groups FP and LP received minimally invasive veneers made of feldspathic porcelain and lithium disilicate accordingly. All groups were exposed to artificial ageing through thermocycling and brushing. All measurements were documented by scanning electron microscope in three stages. The first stage was immediately after cementation (T0). The second stage was after simulated artificial ageing equivalent to four months' use (T1) and the third stage after simulated artificial ageing equivalent to twelve months' use (T2). The statistical differences were identified by non-parametric Kruskal-Wallis ANOVA and Dunn’s multiple comparison test.According to the results, between the groups FNI and FP, there were no significant differences from T0 to T1 and from T1 to T2 as well as from T0 to T2. For groups LNI and LP, there was no significant increase from T0 to T1, from T1 to T2. Overall, no significant differences were detected between all groups. In conclusion, all groups responded similarly to ageing factors, regardless of the non-invasive or minimally invasive approach or the material used to fabricate the veneers. The purpose of the in vivo study was to compare the clinical performance of sectional non-invasive laminate veneers (SNIVs) in patients with tooth diastemas in the frontal area.Ten patients with tooth diastema in the frontal area were included in this study. Each tooth diastema was treated with one feldspathic and one lithium disilicate sectional, non-invasive laminate veneer. The veneers were evaluated by two investigators at baseline, immediately after cementation, at four and at twelve months of function according to the modified United States Public Health Service (USPHS) criteria. The parameters under evaluation included anatomical form, marginal discolouration, marginal integrity, restoration colour stability, secondary caries and surface texture. The results of the study, based on the clinical evaluation by the investigators, showed that both groups had alterations in their anatomical form and developed marginal discolouration and loss of marginal integrity. On the other hand, the colour of the restorations and the surface texture had no significant changes, and no secondary caries were detected. The in vivo study showed that both groups had an acceptable clinical performance within twelve months of function in the oral cavity. Overall, sectional non-invasive veneers had adequate marginal integrity both in vitro and in vivo settings for the duration of twelve months, which can be a promising solution in cases with frontal tooth diastema.

Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η αξιολόγηση της ακεραιότητα του ορίου κεραμικών όψεων χωρίς παρασκευή των οδοντικών ιστών. Η μελέτη μοιράστηκε σε δύο διακριτά μέρη. Το πρώτο μέρος περιλάμβανε συγκόλληση όψεων σε φυσικά εξαγμένα δόντια και την εργαστηριακή ανάλυση των δειγμάτων μετά από τεχνητή γήρανση. Το δεύτερο μέρος περιλάμβανε την συγκόλληση όψεων σε ασθενείς με παρουσία διαστήματος μεταξύ δοντιών της πρόσθιας ζώνης και την κλινική αξιολόγησή τους με βάση τα κριτήρια του δημόσιου συστήματος υγείας των Ηνωμένων Πολιτειών (USPHS criteria). Για το πρώτο μέρος της έρευνας, ογδόντα (80) φυσικά δόντια της πρόσθιας ζώνης της άνω και της κάτω γνάθου συγκεντρώθηκαν. Τα δόντια αυτά εξάχθηκαν λόγω περιοδοντικών ή χειρουργικών λόγων. Δόντια που είχαν τερηδόνα ή ρωγμές στην προστομιακή, εγγύς ή άπω επιφάνεια αποκλείονταν από την έρευνα. Ακόμα, δόντια με παρουσία στεφανών, όψεων ρητίνης ή κεραμικών όψεων, εμφράξεις αμαλγάματος ή ρητίνης, επίσης αποκλείονταν από την έρευνα. Τα δόντια που τελικά συλλέχτηκαν, μοιράστηκαν σε τέσσερις ισάριθμες ομάδες των είκοσι δοντιών η κάθε μία. Οι ομάδες που σχηματίστηκαν ήταν: Ομάδα FNI, στην οποία συγκολλήθηκαν τμηματικές όψεις αστρίου χωρίς να γίνει παρασκευή του δοντιού. Ομάδα LNI, στην οποία συγκολλήθηκαν τμηματικές όψεις διπυριτικού λιθίου χωρίς να γίνει παρασκευή του δοντιού. Ομάδα FP, στην οποία συγκολλήθηκαν τμηματικές όψεις αστρίου με ελάχιστη παρασκευή του δοντιού 0,6 χιλιοστά. Ομάδα LP, στην οποία συγκολλήθηκαν τμηματικές όψεις διπυριτικού λιθίου με ελάχιστη παρασκευή του δοντιού 0,6 χιλιοστά. Όλες οι όψεις κατασκευάστηκαν από ένα οδοντοτεχνικό εργαστήριο και τα υλικά κατασκευής προήλθαν από έναν κατασκευαστή. Ένας οδοντίατρος ήταν υπεύθυνος για την συγκόλληση των ογδόντα όψεων και όλες οι όψεις συγκολλήθηκαν με την ίδια κονία. Αμέσως μετά την συγκόλληση, τρεις εγκοπές πραγματοποιήθηκαν στην παρειακή επιφάνεια των δειγμάτων, μία στο κοπτικό, μία στο μέσο και μία στο αυχενικό τριτημόριο. Μετά από τυχαία συλλογή μία από τις εγκοπές επιλέχτηκε ως σημείο αναφορά και παρατήρησης για το υπόλοιπο χρονικό διάστημα της μελέτης. Τα δείγματα τέθηκαν υπό τεχνητή γήρανση μέσο υδατικής θερμοανακύκλωσης και τεχνητού βουρτσίσματος. Η τεχνητή γήρανση είχε χρονικό ορίζοντα τους τέσσερις και δώδεκα μήνες. Τα δείγματα εξετάστηκαν κάτω από ηλεκτρονικό μικροσκόπιο σε τρία στάδια. Πρώτο στάδιο (Τ0), αμέσως μετά την συγκόλληση, δεύτερο στάδιο (Τ1) μετά από προσομοίωση τεσσάρων μηνών και τέλος μετά από προσομοίωση δώδεκα μηνών (Τ2). Η στατιστική ανάλυση των μετρήσεων έγινε με την βοήθεια των μη παραμετρικών τεστ Kruskal-Wallis ANOVA και Dunn’s test. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης, μεταξύ των ομάδων χωρίς παρασκευή δοντιού, ήτοι FNI και LNI, δεν παρατηρήθηκαν αξιόλογες διαφορές από το στάδιο της συγκόλλησης έως τους τέσσερις μήνες και από τους τέσσερις μήνες έως του δώδεκα μήνες. Παρομοίως, στις ομάδες με παρασκευή δοντιού, ήτοι FP και LP, δεν παρατηρήθηκαν αξιόλογες διαφορές από το στάδιο της συγκόλλησης έως τους τέσσερις μήνες και από τους τέσσερις μήνες έως του δώδεκα μήνες. Επίσης, δεν παρατηρήθηκαν αξιόλογες διαφορές μεταξύ των ομάδων που είχαν το ίδιο υλικό όψης όπως οι ομάδες FNI και FP, και αντίστοιχα οι ομάδες LNI και LP. Συμπερασματικά, το εργαστηριακό μέρος της έρευνας έδειξε ότι οι όψεις μερικής κάλυψης είχαν παρόμοια συμπεριφορά στα στοιχεία της τεχνητής γήρανσης ανεξάρτητα από το υλικό κατασκευής των όψεων ή την παρασκευή των δοντιών. Το δεύτερο μέρος τη μελέτης είχε σκοπό να μελετήσει την κλινική εξέλιξη όψεων μερικής κάλυψης σε ασθενείς με παρουσία διαστήματος μεταξύ δοντιών της πρόσθιας ζώνης και να αξιολογήσει τις όψεις με βάση τα τροποποιημένα κριτήρια του δημόσιου συστήματος υγείας των Ηνωμένων Πολιτειών (modified USPHS criteria). Για την διεκπεραίωση του δεύτερου μέρους της μελέτης, πραγματοποιήθηκε ανοιχτή πρόσκληση σε ασθενείς που είχαν απευθυνθεί στην κλινική συνολικής αντιμετώπισης της οδοντιατρικής σχολής Αθηνών για οδοντιατρική θεραπεία. Μετά από κλινική εξέταση και ενημέρωση των υποψηφίων γύρω από το θέμα της μελέτης, δέκα ασθενείς δέχτηκαν να συμμετάσχουν στην έρευνα. Οι ασθενείς που επιλέχθηκαν είχαν καλή στοματική υγεία, παρουσίαζαν οδοντικό διάστημα στην πρόσθια ζώνη των άνω ή κάτω δοντιών και τα δόντια εκατέρωθεν του οδοντικού διαστήματος ήταν ελεύθερα από προσθετικές εργασίες ή εμφράξεις. Επίσης, κανένας ασθενής δεν ήταν βρυγμομανής, δεν κάπνιζε, δεν κατανάλωνε οινοπνευματώδη και δεν είχε άλλες σοβαρές ιατρικές παθήσεις. Όλοι οι ασθενείς υπέγραψαν δήλωση συναίνεσης και δεσμεύτηκαν να είναι τυπικοί στους επανελέγχους που θα ακολουθήσουν. Πάρθηκαν αποτυπώματα από κάθε ασθενή και προκειμένου να γίνει πλήρωση του διαστήματος ένα ζευγάρι όψεων κατασκευάστηκε. Κάθε ζευγάρι όψεων αποτελείτο από μία όψη αστρίου, ομάδα C1, και μία όψη διπυριτικού λιθίου, ομάδα C2. Όλες οι όψεις κατασκευάστηκαν από ένα οδοντοτεχνικό εργαστήριο και τα υλικά κατασκευής προήλθαν από έναν κατασκευαστή. Ένας οδοντίατρος ήταν υπεύθυνος για την συγκόλληση των ογδόντα όψεων και όλες οι όψεις συγκολλήθηκαν με την ίδια κονία. Αμέσως μετά την συγκόλληση, έγινε έλεγχος σύγκλεισης ώστε να μην υπάρχουν πρόωρες επαφές ή παρεμβολές και έγινε αισθητικός έλεγχος. Όλοι οι ασθενείς ήταν ευχαριστημένοι με το αποτέλεσμα. Δύο ανεξάρτητοι ερευνητές ανέλαβαν την αξιολόγηση των όψεων με βάση τα τροποποιημένα κριτήρια του δημόσιου συστήματος υγείας των Ηνωμένων Πολιτειών (modified USPHS criteria). Η αξιολόγηση θα λάμβανε χώρα σε τρία στάδια, ήτοι, αμέσως μετά την συγκόλληση, μετά από τέσσερις μήνες χρήσης και μετά από δώδεκα μήνες χρήσης. Οι ερευνητές θα αξιολογούσαν τις εξής παραμέτρους: αλλαγές στην μορφολογία της όψης, τυχόν αποχρωματισμό του ορίου της όψης, την ακεραιότητα του ορίου της όψης, την σταθερότητα του χρώματος της όψης, την παρουσία ή μη τερηδόνας στην όψη και αλλαγές στην υφή της επιφάνειας της όψης. Τα αποτελέσματα της κλινικής έρευνας βάση των μετρήσεων που έγιναν από του δύο ερευνητές έδειξαν ότι μετά από δώδεκα μήνες και οι δύο ομάδες C1 και C2 παρουσίασαν αλλαγές στην μορφολογία των όψεων, ανέπτυξαν αποχρωματισμό του ορίου και αλλοίωση της ακεραιότητας του ορίου. Αντιθέτως, και στις δύο ομάδες δεν εντοπίστηκε τερηδόνα που να επηρεάζει τις όψεις ούτε αξιόλογη αλλαγή στο χρώμα των όψεων. Συνολικά, οι όποιες αλλαγές παρατηρήθηκαν στους διάφορους παράγοντες αξιολόγησης, δεν ήταν αρκετές ώστε να έχουν στατιστική ή διαγνωστική αξία ή να διαφοροποιούν την μία ομάδα έναντι της άλλης. Παράλληλα, οι αλλαγές αυτές δεν είχαν επαρκή έκταση ώστε να γίνουν αντιληπτές από τους ασθενείς σε κανένα στάδιο της έρευνας. Συμπερασματικά και με βάση των αποτελεσμάτων τόσο της εργαστηριακής όσο και της κλινικής μελέτης μπορεί να εκτιμηθεί ότι οι όψεις μερικής κάλυψης κατασκευασμένες από πορσελάνη αστρίου και διπυριτικού λιθίου μπορούν, με ορίζοντα τους δώδεκα μήνες, να αποτελέσουν μία αξιόλογη επιλογή στις περιπτώσεις οδοντικών διαστημάτων. Μια τέτοια επιλογή δημιουργεί τις συνθήκες για ένα αισθητικό αποτέλεσμα ενώ συγχρόνως συμβάλει στην διατήρηση της ακεραιότητας των οδοντικών ιστών.