Η επίδραση των παρεμβάσεων φυσικής λειτουργικότητας στην πρόληψη της ευπάθειας σε αυτόνομα άτομα στην κοινότητα

Abstract

Introduction: Frailty is a major risk factor for the loss of functionality and independent living in adults aged over 65 years. Exercise appears to be essential for adults to maintain or improve their physical condition. Objective: To investigate whether improvements in physical performance, functional mobility, and balance, through targeted physical function exercise, could positively affect frailty in pre-frail community-dwelling adults. Methods: An 18-month randomized controlled trial was conducted, involving 112 pre-frail community-dwelling adults aged 65 years and older. 55 participants were allocated to the control group (CG) and 57 to the intervention group (IG). The IG participated in a home-based physical function exercise program. Primary outcomes included physical performance (Short Physical Performance Battery, SPPB), functional mobility (Timed Up and Go, TUG), balance (Berg Balance Scale, BBS), concerns about falling (Falls Efficacy Scale–International, FES-I), and frailty status (SHARE-FI). Assessments were conducted at baseline, 6, 12, and 18 months. Results: The IG showed significant improvements in all variables compared to the CG and their baseline after 6, 12, and 18 months of intervention. By 18 months, frailty status improved in the IG, with 12.3% classified as non-frail compared to 2.0% in the CG, while 14.5% of the CG transitioned to frail status, compared with none in the IG. Conclusions: The intervention appears to support improvements in physical function and may contribute to beneficial changes in frailty status among pre-frail community-dwelling adults.

Εισαγωγή: Η κατάσταση της ευπάθειας αποτελεί σοβαρό παράγοντα κινδύνου για την απώλεια της λειτουργικότητας και της αυτόνομης διαβίωσης σε ηλικιωμένα άτομα άνω των 65 ετών. Η άσκηση φαίνεται να είναι απαραίτητη στους ενήλικες, ώστε να διατηρήσουν ή να βελτιώσουν τη φυσική τους κατάσταση. Σκοπός: Να διερευνηθεί εάν οι βελτιώσεις στη σωματική απόδοση, στη λειτουργική κινητικότητα και στην ισορροπία, μέσω στοχευμένων ασκήσεων φυσικής λειτουργικότητας, θα μπορούσαν να επηρεάσουν θετικά την ευπάθεια σε προ-ευπαθείς ενήλικες που ζουν στην κοινότητα. Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε τυχαιοποιημένη ελεγχόμενη δοκιμή διάρκειας 18 μηνών, στην οποία συμμετείχαν 112 προ-ευπαθείς ενήλικες ηλικίας 65 ετών και άνω που ζουν στην κοινότητα. Συνολικά, αξιολογήθηκαν 55 άτομα στην ομάδα ελέγχου (CG) και 57 στην ομάδα παρέμβασης (IG). Η IG συμμετείχε σε ένα πρόγραμμα άσκησης φυσικής λειτουργικότητας στο σπίτι. Τα κύρια αποτελέσματα περιλάμβαναν τη σωματική απόδοση (Short Physical Performance Battery, SPPB), τη λειτουργική κινητικότητα (Timed Up and Go, TUG), την ισορροπία (Berg Balance Scale, BBS), την ανησυχία των πτώσεων (Falls Efficacy Scale–International, FES-I) και την κατάσταση της ευπάθειας (SHARE-FI). Οι αξιολογήσεις πραγματοποιήθηκαν κατά την έναρξη, καθώς και στους 6, 12 και 18 μήνες. Αποτελέσματα: Η ομάδα IG έδειξε σημαντικές βελτιώσεις σε όλες τις μεταβλητές σε σύγκριση με την ομάδα CG και σε σχέση με την αρχική της κατάσταση μετά από 6, 12 και 18 μήνες παρέμβασης. Μέχρι τους 18 μήνες, η κατάσταση της ευπάθειας στην IG βελτιώθηκε, με το 12,3% να ταξινομείται ως μη ευπαθή σε σύγκριση με το 2,0% στην CG, ενώ το 14,5% της CG μετατράπηκε σε ευπαθή, έναντι μηδενικού ποσοστού στην IG. Συμπεράσματα: Η παρέμβαση φαίνεται να υποστηρίζει βελτιώσεις στη φυσική λειτουργικότητα και μπορεί να συμβάλει σε ευεργετικές αλλαγές στην κατάσταση της ευπάθειας μεταξύ προ-ευπαθών ενηλίκων που ζουν στην κοινότητα.