Φαρμακευτική έναντι ηλεκτρικής ανάταξης σε ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή στο τμήμα επειγόντων περιστατικών: συσχέτιση με βιοχημικούς δείκτες και πρόγνωση ασθενών

Abstract

Background:Atrial fibrillation (AF) is a common arrhythmia in the emergency department (ED). We investigated the role of N-terminal pro b-type natriuretic peptide (NT-proBNP) in predicting both the outcome of AF cardioversion and the risk of AF recurrence or persistence on the 8th (D8) and 30th (D30) day post-cardioversion. Methods: This prospective, observational study evaluated patients with recent-onset AF, managed by either pharmacological (PC) or electrical cardioversion (EC) in the ED. Patients were treated either immediately or electively after 3 weeks of anticoagulation. NT-proBNP assessments were performed prior to cardioversion. Results: Of the 148 patients enrolled, 56% had paroxysmal AF, 85% underwent immediate cardioversion and 72% received EC. Successful cardioversion to sinus rhythm (SR) was achieved in 85% of patients. Patients with successful cardioversion and those who remained free from AF on D8 had lower NT-proBNP levels compared to patients with failed cardioversion or with AF recurrence or persistence on D8 [day of cardioversion, D0: SR vs. non-SR, 387 (127–1095) pg/mL vs. 1262 (595–2295), p = 0.004; D8: SR vs. non-SR, 370 (127–1095) vs. 1366 (718–2295), p = 0.002]. In multivariate analysis, higher logNT-proBNP was associated with higher risk of cardioversion failure [OR (95% CI): 4.80 (1.58–14.55), p = 0.006] and AF recurrence or persistence on D8 [OR (95% CI): 3.65 (1.06–12.59), p = 0.041]. ROC analysis confirmed the predictive ability of NT-proBNP for both outcomes (D0: AUC 0.735, p < 0.001; D8: AUC 0.761, p < 0.001). A cut-off value of NT-proBNP > 580 pg/mL was able to predict failure of AF conversion and occurrence of recurrent/persistent AF at D8. Conclusions: NT-proBNP is a promising biomarker for identifying patients presenting to the ED with recentonset AF who run a greater risk of cardioversion failure and post-discharge AF recurrence/persistence in the immediate and short term

Εισαγωγή: Η κολπική μαρμαρυγή (ΚΜ) είναι μια συχνή αρρυθμία στο τμήμα επειγόντων περιστατικών (ΤΕΠ). Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση του ρόλου του Ν-τελικού νατριουρητικού πεπτιδίου τύπου Β (NT-proBNP) στην πρόβλεψη της έκβασης της καρδιοανάταξης της ΚΜ, καθώς και του κινδύνου υποτροπής ή εμμονής της ΚΜ την 8η (D8) και 30η ημέρα (D30) μετά την καρδιοανάταξη. Υλικά και Μέθοδοι: Πρόκειται για μια προοπτική μελέτη παρατήρησης που διεξήχθη στην Πανεπιστημιακή Κλινική Επειγόντων Περιστατικών του ΠΓΝ «Αττικόν» μεταξύ Μαΐου 2022 και Απριλίου 2024. Εντάχθηκαν 148 ενήλικες ασθενείς με ΚΜ πρόσφατης έναρξης (πρωτοδιαγνωσθείσα ή υποτροπιάζουσα παροξυσμική), οι οποίοι αντιμετωπίστηκαν με φαρμακευτική ή με ηλεκτρική ανάταξη στο ΤΕΠ, είτε άμεσα (εφόσον η διάρκεια της ΚΜ ήταν <48 ώρες) είτε σε προγραμματισμένη βάση μετά από 3 εβδομάδες θεραπείας με αντιπηκτικά. Κατά την προσέλευση των ασθενών πραγματοποιήθηκε κλινικός, ηχοκαρδιογραφικός και εργαστηριακός έλεγχος, συμπεριλαμβανομένης της μέτρησης του NT-proBNP. Αξιολογήθηκε ο προγνωστικός ρόλος του NT-proBNP ως προς την ικανότητα πρόβλεψης τόσο της επιτυχίας της καρδιοανάταξης στο ΤΕΠ όσο και της πρώιμης υποτροπής της ΚΜ την D8 και D30. Η ανάλυση περιελάμβανε μονοπαραγοντική και πολυπαραγοντική λογιστική παλινδρόμηση με προσαρμογή για τη διάμετρο του αριστερού κόλπου, καθώς και ανάλυση καμπυλών χαρακτηριστικών λειτουργίας δέκτη (ROC). Αποτελέσματα: Ο πληθυσμός της μελέτης αποτελούνταν από 53% άνδρες, η δε διάμεση ηλικία (IQR) των ασθενών ήταν 68 (58- 75) έτη. Το 56% του πληθυσμού παρουσίαζε παροξυσμική κολπική μαρμαρυγή, το 85% αντιμετωπίστηκε με άμεση καρδιομετατροπή, ενώ το 72% υποβλήθηκε σε συγχρονισμένη ηλεκτρική ανάταξη. Το κλάσμα εξώθησης της αριστερής κοιλίας ήταν 55% (50-60) και η διάμετρος του αριστερού κόλπου 38 (35-44) mm. Οι ασθενείς που ανατάχθηκαν επιτυχώς σε φλεκομβικό ρυθμό κατά την αρχική προσέλευση στο ΤΕΠ (ημέρα 0/D0), καθώς και εκείνοι που παρέμειναν σε φλεβοκομβικό ρυθμό την D8, εμφάνιζαν σημαντικά χαμηλότερα επίπεδα NT-proBNP σε σύγκριση με όσους δεν ανατάχθηκαν την D0ή εμφάνισαν υποτροπή της ΚΜ την D8 [D0: SR έναντι μη-SR, 387 (127-1095) pg/ml vs 1262 (595-2295), p=0.004; D8: SR έναντι μη-SR, 370 (127-1095) vs 1366 (718-2295), p=0.002]. Στην πολυπαραγοντική ανάλυση, τα αυξημένα επίπεδα NT-proBNP συσχετίστηκαν ανεξάρτητα με αυξημένη πιθανότητα αποτυχίας της καρδιομετατροπής [OR (95% CI): 4.8 (1.6-14.5), p=0.006] καθώς και με υψηλότερο κίνδυνο υποτροπής της KM την D8 [OR (95% CI): 3.6 (1.0-12.4), p=0.043]. Η ανάλυση ROC κατέδειξε καλή προγνωστική ικανότητα του NT-proBNP τόσο για την αποτυχία της ανάταξης την D0 όσο και για την πρώιμη υποτροπή της ΚΜ κατά την D8 (D0: AUC 0.735, p<0.001; D8: AUC 0.761, p<0.001), με όριο αποκοπής (cut off) >580 pg/mL να συνδέεται με δυσμενή έκβαση. Συμπέρασμα: Σε ασθενείς με οξεία ΚΜ που αντιμετωπίζονται με καρδιοανάταξη στο ΤΕΠ, τα επίπεδα του NT-proBNP αποτελούν ανεξάρτητο προγνωστικό δείκτη αποτυχίας της ανάταξης και πρώιμης υποτροπής της ΚΜ έως και την 8η ημέρα μετά την παρέμβαση