Language and multicultural transfers from Middle Ages: teaching English as a foreign language (TEFL) to adults in the process of continuous education and lifelong learning in multicultural societies affected by crisis

Abstract

This doctoral dissertation examines linguistic and cultural transfers from the Middle Ages to contemporary Teaching English as a Foreign Language (TEFL), with a particular focus on adult education within lifelong learning frameworks in multicultural societies affected by crisis. The aim of the study is to explore how historical patterns of language access and knowledge transmission can inform and enhance current pedagogical practices in adult English language teaching. The research adopts an interdisciplinary approach, combining historical analysis of intercultural transfers in the medieval Mediterranean with contemporary theories from applied linguistics, adult education, and sociocultural learning.The theoretical framework draws on Self-Determination Theory, Krashen’s Affective Filter Hypothesis, and Vygotsky’s sociocultural theory, while also incorporating modern pedagogical trends such as communicative language teaching and blended learning. The empirical component of the study employs a mixed-methods approach, involving the collection of both quantitative and qualitative data from 250 adult learners belonging to vulnerable social groups, including migrants, refugees, and the long-term unemployed. Data were collected through Likert-scale questionnaires and open-ended questions, aiming to identify learners’ motivations, needs, and barriers to language learning. The findings reveal that learners are primarily motivated by professional advancement and social integration, while significant barriers include fatigue, time constraints, financial difficulties, low self-confidence, and the digital divide. The study also highlights the crucial role of emotional factors in the language acquisition process.Based on these findings, the dissertation proposes the development of flexible, learner-centered, and inclusive teaching approaches that address the specific needs of adult learners in crisis contexts. Particular emphasis is placed on the integration of English for Specific Purposes (ESP), the use of culturally relevant teaching materials, and the training of educators in trauma-informed pedagogical practices. In conclusion, the study demonstrates that language education extends beyond the acquisition of linguistic skills, functioning as a key mechanism for social participation, identity reconstruction, and access to opportunities. It reaffirms the enduring relationship between language, knowledge, and power across historical and contemporary contexts.

Η παρούσα διδακτορική διατριβή εξετάζει τις γλωσσικές και πολιτισμικές μεταβιβάσεις από τον Μεσαίωνα έως τη σύγχρονη διδασκαλία της Αγγλικής ως ξένης γλώσσας (TEFL), εστιάζοντας στην εκπαίδευση ενηλίκων στο πλαίσιο της δια βίου μάθησης και ιδιαίτερα σε πολυπολιτισμικές κοινωνίες που επηρεάζονται από κρίσεις. Σκοπός της έρευνας είναι η διερεύνηση του τρόπου με τον οποίο ιστορικά πρότυπα γλωσσικής πρόσβασης και μετάδοσης γνώσης μπορούν να συμβάλουν στην κατανόηση και βελτίωση των σύγχρονων παιδαγωγικών πρακτικών στη διδασκαλία της Αγγλικής σε ενήλικες μαθητές. Η διατριβή υιοθετεί ένα διεπιστημονικό πλαίσιο που συνδυάζει την ιστορική ανάλυση των διαπολιτισμικών μεταβιβάσεων στον μεσαιωνικό χώρο της Μεσογείου με σύγχρονες θεωρίες της εφαρμοσμένης γλωσσολογίας, της εκπαίδευσης ενηλίκων και της κοινωνικοπολιτισμικής μάθησης. Το θεωρητικό υπόβαθρο της έρευνας στηρίζεται, μεταξύ άλλων, στη Θεωρία Αυτοπροσδιορισμού, στη Θεωρία του Συναισθηματικού Φίλτρου του Krashen, καθώς και στη κοινωνικοπολιτισμική προσέγγιση του Vygotsky. Παράλληλα, λαμβάνονται υπόψη σύγχρονες παιδαγωγικές τάσεις, όπως η μεικτή μάθηση και οι επικοινωνιακές προσεγγίσεις. Η εμπειρική έρευνα βασίζεται σε μικτή μεθοδολογική προσέγγιση και περιλαμβάνει τη συλλογή ποσοτικών και ποιοτικών δεδομένων από 250 ενήλικες εκπαιδευόμενους που ανήκουν σε ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, όπως μετανάστες, πρόσφυγες και μακροχρόνια άνεργοι. Η συλλογή δεδομένων πραγματοποιήθηκε μέσω ερωτηματολογίων τύπου Likert και ανοικτών ερωτήσεων, με στόχο την καταγραφή κινήτρων, μαθησιακών αναγκών και εμποδίων.Τα ευρήματα αναδεικνύουν ότι τα κίνητρα των εκπαιδευομένων σχετίζονται κυρίως με την επαγγελματική αποκατάσταση και την κοινωνική ένταξη, ενώ παράλληλα εντοπίζονται σημαντικά εμπόδια, όπως η κόπωση, η έλλειψη χρόνου, οι οικονομικές δυσκολίες, το χαμηλό επίπεδο αυτοπεποίθησης και το ψηφιακό χάσμα. Επιπλέον, επιβεβαιώνεται η καθοριστική επίδραση των συναισθηματικών παραγόντων στη μαθησιακή διαδικασία. Η διατριβή προτείνει την ανάπτυξη ευέλικτων, μαθητοκεντρικών και συμπεριληπτικών διδακτικών προσεγγίσεων, οι οποίες λαμβάνουν υπόψη τις ιδιαίτερες ανάγκες των ενηλίκων εκπαιδευομένων σε συνθήκες κρίσης. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην ενσωμάτωση στοιχείων επαγγελματικού προσανατολισμού (ESP), στη χρήση πολιτισμικά σχετικών διδακτικών υλικών, καθώς και στην επιμόρφωση των εκπαιδευτικών σε τραυματο-ενημερωμένες πρακτικές. Συμπερασματικά, η έρευνα αναδεικνύει ότι η γλωσσική εκπαίδευση δεν αποτελεί απλώς διαδικασία απόκτησης δεξιοτήτων, αλλά συνιστά βασικό μέσο κοινωνικής συμμετοχής, ενδυνάμωσης της ταυτότητας και πρόσβασης σε ευκαιρίες, επαναβεβαιώνοντας τη διαχρονική σχέση μεταξύ γλώσσας, γνώσης και εξουσίας.