Προγνωστικοί παράγοντες της μετεγχειρητικής κολπικής μαρμαρυγής μετά από καρδιοχειρουργικές επεμβάσεις

Abstract

Objective This prospective study aimed to investigate risk factors associated with the onset of postoperative atrial fibrillation (POAF) in patients undergoing cardiac surgery. Included participants underwent coronary artery bypass grafting (CABG), valve surgery, or a combination of both. Demographic, clinical, and intraoperative data were collected and analyzed using multivariable logistic regression. Methods The development of POAF was significantly associated with advanced age (>70 years), reduced left ventricular ejection fraction (<50%), prolonged cardiopulmonary bypass duration (>90 minutes), and elevated preoperative C-reactive protein (CRP) levels. POAF occurrence was linked with prolonged ICU stay and an increased rate of postoperative complications. Results Findings underscore the necessity of early risk stratification and tailored preventive strategies in high-risk patients. Implementation of predictive models may improve perioperative management and clinical outcomes. A particularly notable finding was the strong independent association between a history of malignancy and POAF development. To our knowledge, this association has not been extensively reported in previous literature. Patients with cancer appeared significantly more likely to develop POAF after cardiac surgery, suggesting a need for heightened surveillance and possibly cancer-specific management approaches. Statistical Analysis: Continuous variables were expressed as medians with interquartile ranges (25th–75th percentile) and compared using the Mann–Whitney U test. Categorical variables were summarized as absolute frequencies and percentages and analyzed with the Wald test. Variables that were significantly associated with POAF in univariate analysis, along with the surgical procedure type (1 = (CABG), 2 = CABG + valve surgery, 3 = valve surgery, 4 = aortic surgery, 5 = other), were included in a multivariable logistic regression model. Odds ratios (ORs) and 95% confidence intervals (CIs) were calculated. A p-value < 0.05 was considered statistically significant. Analyses were conducted using SPSS version 29.0.2.0 (IBM Corp., Armonk, NY, USA). Results Of the 400 patients (68 [61–73] years, 64 [16%] females) studied, 66 (16.5%) developed POAF. Among the variables examined, the only predictors of POAF were cardiopulmonary bypass time (odds ratio [OR] = 1.001, 95% confidence interval = [95% CI, 1.000–1.001], p = −0.031) and cancer (OR = 3.852, 95% CI = [1.535–9.664], p = 0.004). Cancer was present in 13 (4%) and in 10 (15%) of patients without and with POAF, respectively (p < 0.001). Conclusions Cancer was associated with a dramatic increase in POAF risk early after elective cardiac surgery in this study. Whether patients developing POAF after cardiac surgery should be searched for cancer deserves further investigation. Keywords: postoperative atrial fibrillation (POAF), cardiac surgery, arrhythmias, prognostic markers, cancer, inflammation, cardiopulmonary bypass (CPB), C-reactive protein (CR)

Η παρούσα προοπτική μελέτη είχε ως στόχο να διερευνήσει τους προγνωστικούς παράγοντες που σχετίζονται με την εμφάνιση POAF σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε προγραμματισμένες καρδιοχειρουργικές επεμβάσεις. Το δείγμα περιλάμβανε άτομα που υπεβλήθησαν σε αορτοστεφανιαία παράκαμψη και/ή επεμβάσεις καρδιακών βαλβίδων. Καταγράφηκαν δημογραφικά στοιχεία, προεγχειρητικά και ενδοεγχειρητικά δεδομένα, τα οποία αναλύθηκαν μέσω πολυπαραγοντικής λογιστικής παλινδρόμησης. Η εμφάνιση της POAF βρέθηκε να σχετίζεται σημαντικά με προχωρημένη ηλικία (>70 έτη), μειωμένο κλάσμα εξώθησης της αριστερής κοιλίας (<50%), παρατεταμένη διάρκεια εξωσωματικής κυκλοφορίας (>90 λεπτά) και αυξημένα επίπεδα της C-αντιδρώσας πρωτεΐνης (CRP). Οι ασθενείς με POAF παρουσίασαν μεγαλύτερη διάρκεια παραμονής στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) και υψηλότερα ποσοστά μετεγχειρητικών επιπλοκών. Τα αποτελέσματα ενισχύουν την ανάγκη για έγκαιρη αναγνώριση και προληπτική αντιμετώπιση ασθενών υψηλού κινδύνου. Η ανάπτυξη προβλεπτικών μοντέλων θα μπορούσε να συμβάλει στην εξατομίκευση της φροντίδας και στη μείωση των ανεπιθύμητων συμβαμάτων. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσίασε η συσχέτιση της POAF με ιστορικό καρκίνου, ο οποίος αναδείχθηκε ως ανεξάρτητος και ισχυρός παράγοντας κινδύνου για την εκδήλωση της αρρυθμίας. Η σύνδεση αυτή ενδέχεται να έχει κλινική σημασία, δεδομένης της αυξανόμενης επιβίωσης των ογκολογικών ασθενών και της αυξημένης έκθεσής τους σε καρδιοχειρουργικές πράξεις. Κατά τη γνώση των συγγραφέων, αυτή η συσχέτιση δεν έχει τεκμηριωθεί επαρκώς στη διεθνή βιβλιογραφία. Στατιστική Ανάλυση Οι συνεχείς μεταβλητές παρουσιάστηκαν ως διάμεσοι με τα αντίστοιχα 25ο και 75ο τεταρτημόρια και συγκρίθηκαν με τη μη παραμετρική δοκιμή Mann–Whitney. Οι κατηγορικές μεταβλητές εκφράστηκαν ως απόλυτοι αριθμοί και ποσοστά και αξιολογήθηκαν με τη δοκιμή Wald. Οι μεταβλητές που εμφάνισαν στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των ασθενών με και χωρίς POAF, καθώς και ο τύπος της χειρουργικής επέμβασης [1 = αορτοστεφανιαία παρακαμψη (CABG) , 2 = CABG + βαλβιδική επέμβαση, 3 = μόνο βαλβιδική επέμβαση, 4 = επέμβαση στην αορτή, 5 = λοιπές] , εξετάστηκαν αρχικά με μονοπαραγοντική λογιστική πάλινδρόμηση με εξαρτημένη μεταβλητή την POAF (0=απουσία, 1=εμφάνιση). Οι μεταβλητές που εμφάνισαν συσχέτιση με την POAF στην μονοπαραγοντική λογιστική παλινδρόμηση εξετάστηκαν στη συνέχεια με πολυπαραγοντική λογιστική παλινδρόμηση , προκειμένου να εντοπιστούν οι ανεξάρτητες μεταβλητές που προβλέπουν την εμφάνιση POAF. Τα αποτελέσματα παρουσιάζονται ως λόγοι πιθανοφάνειας (OR) με τα αντίστοιχα 95% διαστήματα εμπιστοσύνης (CI). Η στατιστική σημαντικότητα ορίστηκε σε επίπεδο p<0.05. Η ανάλυση πραγματοποιήθηκε με το λογισμικό SPSS (IBM SPSS Statistics for Windows, έκδοση 29.0.2.0, IBM Corp., Armonk, NY, USA). Αποτελέσματα Από τους 400 ασθενείς που μελετήθηκαν (68 [61–73] έτη, 64 [16%] γυναίκες), 66 (16,5%) εμφάνισαν POAF. Μεταξύ των παραγόντων που εξετάστηκαν, οι μόνοι προγνωστικοί δείκτες της POAF ήταν ο χρόνος εξωσωματικής κυκλοφορίας (odds ratio [OR] = 1,001, 95% διάστημα εμπιστοσύνης [CI] = 1,000–1,001, p = 0,031) και ο καρκίνος (OR = 3,852, 95% CI = 1,535–9,664, p = 0,004). Κακοήθεια υπήρχε σε 13 (4%) ασθενείς χωρίς POAF και σε 10 (15%) ασθενείς με POAF (p < 0,001). Συμπεράσματα Στην παρούσα μελέτη, ο καρκίνος συσχετίστηκε με δραματική αύξηση του κινδύνου εμφάνισης POAF κατά το πρώιμο διάστημα μετά από εκλεκτική καρδιοχειρουργική επέμβαση. Το κατά πόσο οι ασθενείς που εμφανίζουν POAF μετά από καρδιοχειρουργική επέμβαση θα πρέπει να διερευνώνται για υποκείμενη κακοήθεια, αποτελεί αντικείμενο περαιτέρω μελέτης.