Εικονογραφήγημα του δημιουργού: εικαστική και αφηγηματική ποιητική

Abstract

The thesis deals with the subject of visual and narrative poetic in the author's comics. It is about a special genre of comic, a visual-narrative current which integrates in the frame of the wider narrative genre of comics. Chronologically, it covers the time period that begins from 1960 to early 1990s. In the “author’s comic”, there are texts that offer several and multilevel readings. These texts – and this is what distinguishes them from other comic texts – allow a critic and not just a semantic – naive reading. The objective of this study is the author’s comic visual and narrative poetic approach, meaning the personal artistic point of view that the artist – author presents through his style in his work. So, the primal target is the study and analysis of the styling traces, of the discursive indications that signal the author’s presence in a work of art and originate from his discourse. In the case of comics, the stylistic reminders regard to the optical, verbal and narrative level of exposure. This study consists of two parts: in the first part is developed the theoretical approach of the subject and are put the coordinates for the image and narration analysis and in the second part is presented the analysis of the poetics. Aiming to the identification of the discrete traits of the author’s comic, this study turned to reading theories and especially to the dialectic author-text-reader that concerns intentionality. Thence, it was searched the “Canon” of these texts, consequently the model of the comic art work, which is the base for the creation of new work of art, according to H. Bloom literary canon. The authors presentation and the analysis of their work consists an itinerary to the genre of the author’s comic and the same time an itinerary to the word of comics.

Η διατριβή πραγματεύεται το ζήτημα της εικαστικής και αφηγηματικής ποιητικής στο εικονογραφήγημα του δημιουργού το οποίο είναι ένα ιδιαίτερο είδος κόμικς, ένα εικονογραφηγηματικό ρεύμα που εντάσσεται στο πλαίσιο του ευρύτερου αφηγηματικού είδους των κόμικς. Χρονολογικά καλύπτει την περίοδο που ξεκινά από το 1960 και φτάνει ως τα μισά περίπου της δεκαετίας του 1990. Στο εικονογραφήγημα του δημιουργού εμπεριέχονται εικογραφηγηματικά κείμενα που προσφέρουν πολλαπλές και πολυεπίπεδες αναγνώσεις. Τα εν λόγω κείμενα επιτρέπουν και ενθαρρύνουν μια κριτική και όχι σημασιολογική-αφελή ανάγνωση. Σκοπός της εργασίας είναι η προσέγγιση της προσωπικής οπτικής της τέχνης που ο καλλιτέχνης-δημιουργός παρουσιάζει μέσω του ύφους του στο έργο. Πρωταρχικός στόχος, επομένως, είναι η μελέτη και η ανάλυση των υφολογικών ιχνών, των παρεκβατικών ενδείξεων που σηματοδοτούν την παρουσία του δημιουργού σε ένα έργο και πηγάζουν από το λόγο του. Οι υφολογικές υπομνήσεις στην περίπτωση των κόμικς αφορούν το εικονικό, το λεκτικό και το αφηγηματικό εκθεσιακό επίπεδο. Η εργασία αποτελείται από δύο μέρη: στο πρώτο μέρος αναπτύσσεται η θεωρητική προσέγγιση του θέματος και τίθενται οι συντεταγμένες για την ανάλυση της εικόνας και της αφήγησης και στο δεύτερο μέρος παρουσιάζεται η ανάλυση των ποιητικών. Για τον εντοπισμό των διακριτικών γνωρισμάτων του εικονογραφηγήματος του δημιουργού, η έρευνα προσέτρεξε στις αναγνωστικές θεωρίες και συγκεκριμένα στη διαλεκτική συγγραφέας-κείμενο-αναγνώστης που αφορά την προθετικότητα. Κατόπιν αυτού αναζητήθηκε ο «κανόνας» των εν λόγω κειμένων, δηλαδή το πρότυπο του εικονογραφικού έργου που αποτελεί σταθμό και βάση για την δημιουργία καινούργιων έργων, κατ’ ομολογία του λογοτεχνικού κανόνα του H. Bloom. Η παρουσίαση των δημιουργών και η ανάλυση των έργων τους αποτελεί μια διαδρομή στο ρεύμα του εικονογραφηγήματος του δημιουργού αλλά και μια διαδρομή στον κόσμο των κόμικς.