Η χειρουργική αντιμετώπιση ηπατικών τραυμάτων με μίγμα ινωδογόνου θρομβίνης παράγοντα ΧΙΙΙ και απροτινίνης

Abstract

The combination of highly-concentrated fibrinogen, thrombin, clotting factor XIII and fibrinolytic inhibitor aprotinin, represents a new biological, haemostatic and adhesive system, known as “ Fibrinkleber”. Its way of action is the same as Phase II of coagulation mechanism, and its result is due to the formation of a strong and extensive fibrin clot. Because of the presence of aprotinin, that inhibits fibrinolysis, this clot remains for a longer period. A fast haemostasis and a maintenance of tissues in contact is attained , and the healing becomes easier and accelerated. In addition, Fibrikleber is completely resorbable and has very good tissue compatibility, contrary to synthetic adhesives. Liver injuries and injuries of parenchymatous organs generally, with the difficulties which present at their surgical repair, are a suitable field of application for the new substance.In our experimental work, standardized sharp liver injuries in 29 rabbits, were treated only by application of Fibrinkleber. In all cases, this procedure resulted in a complete control of bleeding as well as in a stable and lasting closure of wounds. Five of these animals died from causes not related to the liver trauma. During the postoperative observation period, from the second day up to two months, macroscopical and histological examination showed ideal repair of the glued wounds.In the control group, five rabbits were kept without application of Fibrinkleber. Three of these animals died shortly postoperatively, because of the liver injury, and all histological examinations showed separation of the wounds with minimal healing. Our satisfactory experimental results, in combination with those of the references, encourage a wide clinical use of Fibrenkleber.

Ο συνδυασμός υψηλής πυκνότητας ινωδογόνου, θρομβίνης , παράγοντα πήξης ΧΙΙΙ και του αναστολέα της ινωδόλυσης απροτινίνη, αποτελεί μία νέα , βιολογική, αιμοστατική και συγκολλητική ουσία , και ονομάζεται διεθνώς Fibrinkleber .Ο τρόπος δράσης της είναι όμοιος με την δεύτερη φάση του μηχανισμού της πήξης του αίματος, και το αποτέλεσμά της οφείλεται στον σχηματισμό ισχυρού και εκτεταμένου ινώδη θρόμβου, ο οποίος παραμένει για μακρύτερο χρονικό διάστημα λόγω της παρουσίας της απροτινίνης, που αναστέλλει την ινωδόλυση. Έτσι επιτυγχάνεται μια γρήγορη αιμόσταση και διατήρηση των ιστών σε επαφή, ώστε να διευκολύνεται και να επιταχύνεται η επούλωση. Επιπλέον, το Fibrinkleber απορροφάται τελείως και έχει πολύ καλή ιστοσυμβατότητα, αντίθετα με τις συνθετικές συγκολλητικές ουσίες. Τα τραύματα του ήπατος, και γενικότερα των παρεγχυματωδών οργάνων, με τις δυσκολίες που εμφανίζουν στην χειρουργική τους αποκατάσταση, αποτελούν κατάλληλο πεδίο εφαρμογής του νέου υλικού. Στην πειραματική μας εργασία, έγιναν σε 29 κουνέλια τομές στο ήπαρ, και αντιμετωπίστηκαν μόνο με την εφαρμογή του Fibrinkleber. Σ’ όλες τις περιπτώσεις επιτεύχθηκε πλήρης έλεγχος της αιμορραγίας, καθώς και μία σταθερή και διαρκής σύγκλειση των τραυμάτων. Πέντε από τα πειραματόζωα πέθαναν από αιτίες άσχετες προς τον τραυματισμό του ήπατος. Κατά την μετεγχειρητική περίοδο, από την δεύτερη μέρα μέχρι τους δύο μήνες, η μακροσκοπική και ιστολογική εξέταση έδειξε μία ιδεώδη επούλωση των συγκολληθέντων τραυμάτων. Σε πέντε κουνέλια-μάρτυρες, σε παρόμοια τραύματα, δεν εφαρμόστηκε το Fibrinkleber. Τρία από τα πειραματόζωα αυτά πέθαναν μετεγχειρητικά εξαιτίας του ηπατικού τραύματος, ενώ σε όλα η ιστολογική εξέταση έδειξε διάσπαση του τραύματος με ελάχιστη επούλωση. Τα ικανοποιητικά μας αποτελέσματα, σε συνδυασμό με αυτά της βιβλιογραφίας, ενθαρρύνουν μία ευρεία κλινική χρησιμοποίηση του Fibrinkleber.