Η αισθητική (περί "Καλού") θεωρία του Βιζυηνού, οι καταβολές της και το καθρέφτισμά της στα διηγήματά του

Abstract

The objective of the present study was to examine G. Viziinos' perspectives on Beauty, their origins, and their manifestation in his narratives. The research was conducted by utilizing the method of analysis of both primary and secondary sources to gather answers to the research questions. Initially, the theoretical works of Viziinos were analysed, and the convergences and divergences between his positions and those of ancient and contemporary philosophers were identified. Subsequently, five short stories by Viziinos were analysed to ascertain whether his philosophical positions are accurately represented in his literary compositions. The research emphasized Viziinos' Hegelian modernist perspective, his critique of Kant, his advocacy for the autonomy of art and the connection between aesthetic philosophy and the science of psychology in the formation of the internal history of art. Furthermore, it was determined that his theoretical positions are reflected in his short stories through the manifestations of Beauty and Sublime, the references to the production and reception of art, the identification of modernity elements, and the approach to mental disorder.

Η μελέτη η οποία πραγματοποιήθηκε, είχε ως στόχο της τη διερεύνηση των θέσεων του Γ. Βιζυηνού περί Καλού, των καταβολών τους αλλά και του αντικατοπτρισμού του στα διηγήματά του. Για τη διεξαγωγή της έρευνας, ακολουθήθηκε η μέθοδος της ανάλυσης τόσο πρωτογενών όσο και δευτερογενών πηγών, ώστε να εξαχθούν οι απαντήσεις των ερευνητικών ερωτημάτων που τέθηκαν. Αρχικά, πραγματοποιήθηκε η ανάλυση του θεωρητικού έργου του Βιζυηνού και ο εντοπισμός συγκλίσεων και αποκλίσεων μεταξύ των θέσεων του και των θέσεων αρχαίων αλλά και σύγχρονών του φιλοσόφων. Εν συνεχεία, αναλύθηκαν πέντε διηγήματα του Βιζυηνού, ώστε να διαπιστωθεί αν πράγματι οι φιλοσοφικές του θέσεις αντικατοπτρίζονται και στο λογοτεχνικό έργο του. Η έρευνα, ανέδειξε την εγελιανής χροιάς νεωτερική προοπτική του φιλοσοφικού στοχασμού του Βιζυηνού, την κριτική του απέναντι στον Kant καθώς και τις θέσεις τους υπέρ της αυτονομίας της τέχνης και της σύνδεσης αισθητικής φιλοσοφίας και της επιστήμης της ψυχολογίας για τη διαμόρφωση της εσωτερικής ιστορίας της τέχνης. Όσον αφορά τη σύνδεση φιλοσοφικής και λογοτεχνικής παραγωγής, διαπιστώθηκε πως οι θεωρητικές θέσεις του αντικατοπτρίζονται στα διηγήματά του, μέσα από τις εκφάνσεις του «Ωραίου» και του «Υψηλού», τις αναφορές στην παραγωγή και την πρόσληψη της τέχνης, τον εντοπισμό των νεωτερικών στοιχείων και την προσέγγιση του ψυχικού πάθους.