Self-regulatory focus goals in intrapersonal and interpersonal emotion regulation within romantic dyads

Abstract

Introduction: Regulatory focus—the manner in which individuals approach rewards and avoid risks—is closely linked to emotion regulation processes, yet the underlying interpersonal mechanisms remain largely unexplored. The aim of the present study was to provide insight into the interpersonal facets of emotion regulation in individuals and their consequences within adult romantic relationships. Method: We employed a dyadic design, juxtaposing participants’ self-perceptions with those of their romantic partners. We implemented dyadic analysis models to systematically investigate the underlying emotion regulation mechanisms at both the intrapersonal and interpersonal levels. Specifically, we used the actor-partner interdependence model (APIM) for the analyses, where partners concurrently completed an end-of-day diary. The analysis dataset included 227 couples (454 individuals) who completed an online set of questionnaires over 10 days. These questionnaires assessed self-regulatory focus goals, intrapersonal and interpersonal emotion regulation strategies, experienced emotions, dyadic empathy, and relationship satisfaction. Results: As expected, higher chronic promotion focus was linked to a broad range of strategies, including situation modification, attention deployment, reappraisal, and lower use of suppression. Additionally, higher state promotion focus was associated with reduced use of suppression. Higher chronic prevention focus was associated with higher chronic use of suppression, but, contrary to expectations, it was also linked to more functional interpersonal emotion regulation strategies, such as situation modification, attention deployment, and cognitive change. State prevention focus was positively associated with all emotion regulation strategies, including reappraisal, in regulating both actors' and partners' negative emotions. Moreover, actors’ state prevention focus was associated with their partner’s use of situation modification to regulate their own negative emotions. The findings also revealed that state prevention focus negatively predicted the use of suppression as an emotion regulation strategy when individuals experienced high-activation positive affect or perceived low-activation positive affect in their partners while regulating their own emotions. Additionally, romantic partners (Partner B) of individuals with high daily prevention focus goals (Partner A) who perceived their partner experiencing high-activation positive affect were found to use less suppression in regulating the other partner’s (Partner A’s) emotions. Finally, the results revealed a significant link between self-regulatory goals and dyadic empathic concern and perspective taking as distinct forms of interpersonal emotion regulation. Specifically, a promotion focus was positively associated with both actors' and partners' perspective-taking and empathic concern towards one another, leading to higher relationship satisfaction for both. Actor-partner interdependence mediation models demonstrated that partners' empathic concern and perspective-taking mediated the relationship between their promotion-focused regulatory goals and the actors' own relationship satisfaction. Conclusion: The findings of this research offer valuable insights for both social scientists and clinicians, highlighting the significance of self-regulatory goals in couple’s emotion regulation and the critical influence of the interpersonal context on these dynamics.Key words: self-regulatory goals, interpersonal emotion regulation, APIM, multilevel analysis

Εισαγωγή: Ο ρυθμιστικός προσανατολισμός — ο τρόπος με τον οποίο τα άτομα επιδιώκουν ανταμοιβές και αποφεύγουν κινδύνους — συνδέεται στενά με τις διαδικασίες ρύθμισης συναισθημάτων, ωστόσο οι υποκείμενοι διαπροσωπικοί μηχανισμοί παραμένουν σε μεγάλο βαθμό ανεξερεύνητοι. Στόχος της παρούσας έρευνας ήταν να παρέχει πληροφορίες σχετικά με τις διαπροσωπικές πτυχές της ρύθμισης συναισθημάτων και τις συνέπειές τους στις ενήλικες ρομαντικές σχέσεις. Μέθοδος: Χρησιμοποιήθηκε ένα δυαδικό σχέδιο έρευνας, στο οποίο συμπεριλήφθηκαν τόσο οι αντιλήψεις των συμμετεχόντων όσο και των ρομαντικών τους συντρόφων. Εφαρμόστηκαν μοντέλα δυαδικής ανάλυσης με σκοπό τη συστηματική διερεύνηση των μηχανισμών ρύθμισης συναισθημάτων σε ενδοπροσωπικό και σε διαπροσωπικό επίπεδο. Συγκεκριμένα, για τις αναλύσεις χρησιμοποιήθηκε το Μοντέλο Αλληλεξάρτησης Δράστη-Συντρόφου (APIM), όπου και οι δύο σύντροφοι ξεχωριστά συμπλήρωναν ταυτόχρονα ένα ημερολόγιο στο τέλος κάθε ημέρας. Το δείγμα περιλάμβανε 227 ζευγάρια (454 άτομα) που συμπλήρωσαν διαδικτυακά ερωτηματολόγια για 10 συνεχόμενες ημέρες. Τα ερωτηματολόγια αξιολόγησαν τους στόχους ρυθμιστικού προσανατολισμού, τις ενδοπροσωπικές και διαπροσωπικές στρατηγικές ρύθμισης συναισθημάτων, τα βιωμένα συναισθήματα, τη δυαδική ενσυναίσθηση και την ικανοποίηση των συντρόφων από τη σχέση. Αποτελέσματα: Όπως αναμενόταν, ο υψηλός χρόνιος προσανατολισμός προώθησης/προαγωγής συνδέθηκε με ένα ευρύ φάσμα στρατηγικών, όπως τροποποίηση κατάστασης, εκτροπή προσοχής, γνωστική αναδόμηση και μειωμένη χρήση καταστολής του συναισθήματος. Επίσης, ο υψηλός προσανατολισμός προώθησης/προαγωγής σε επίπεδο κατάστασης συσχετίστηκε με μειωμένη χρήση καταστολής του συναισθήματος. Ο υψηλός χρόνιος προσανατολισμός πρόληψης συσχετίστηκε με αυξημένη χρόνια χρήση καταστολής, αλλά, αντίθετα με τις προσδοκίες, συνδέθηκε επίσης με πιο λειτουργικές διαπροσωπικές στρατηγικές ρύθμισης συναισθημάτων, όπως τροποποίηση κατάστασης, εκτροπή προσοχής και γνωστική αλλαγή. Ο χρονικά ενεργοποιημένος προσανατολισμός πρόληψης σε επίπεδο κατάστασης συσχετίστηκε θετικά με όλες τις στρατηγικές ρύθμισης συναισθημάτων, συμπεριλαμβανομένης της γνωστικής αναδόμησης, για τη ρύθμιση τόσο των αρνητικών συναισθημάτων του ίδιου του ατόμου όσο και του/της συντρόφου του. Επιπλέον, ο προσανατολισμός πρόληψης/προαγωγής των ίδιων των συμμετεχόντων συσχετίστηκε με τη χρήση τροποποίησης κατάστασης από τον/την σύντροφο για τη ρύθμιση των δικών του αρνητικών συναισθημάτων. Τα ευρήματα έδειξαν επίσης ότι ο προσανατολισμός πρόληψης/προαγωγής σε επίπεδο κατάστασης προέβλεψε αρνητικά τη χρήση καταστολής ως στρατηγική ρύθμισης συναισθημάτων όταν τα άτομα βίωναν υψηλής ενεργοποίησης θετικό συναίσθημα ή αντιλαμβάνονταν χαμηλής ενεργοποίησης θετικό συναίσθημα στον σύντροφό τους. Επιπρόσθετα, οι ερωτικοί σύντροφοι (Σύντροφος Β) ατόμων με υψηλούς καθημερινούς στόχους πρόληψης/προαγωγής (Σύντροφος Α), που αντιλαμβάνονταν τον/την σύντροφό τους να βιώνει υψηλής ενεργοποίησης θετικό συναίσθημα, χρησιμοποιούσαν λιγότερη καταστολή για να ρυθμίσουν τα συναισθήματα του συντρόφου τους (Σύντροφος Α). Τέλος, τα αποτελέσματα αποκάλυψαν σημαντική σύνδεση μεταξύ των στόχων ρυθμιστικού προσανατολισμού και της δυαδικής ενσυναισθητικής φροντίδας και της υιοθέτησης προοπτικής ως ξεχωριστών μορφών διαπροσωπικής ρύθμισης συναισθημάτων. Συγκεκριμένα, ο προσανατολισμός προώθησης/προαγωγής συνδέθηκε θετικά με την υιοθέτηση προοπτικής και την ενσυναισθητική φροντίδα τόσο των ίδιων των ατόμων όσο και των συντρόφων τους, οδηγώντας σε μεγαλύτερη ικανοποίηση από τη σχέση και για τους δύο. Αποτελέσματα από μοντέλα διαμεσολάβησης αλληλεξάρτησης δράστη-συντρόφου έδειξαν ότι η ενσυναισθητική φροντίδα και η υιοθέτηση προοπτικής των συντρόφων διαμεσολάβησαν τη σχέση μεταξύ των προσανατολισμένων στην προώθηση ρυθμιστικών στόχων και της ικανοποίησης από τη σχέση των ίδιων των ατόμων. Συμπεράσματα: Τα ευρήματα αυτού του ερευνητικού προγράμματος παρέχουν πολύτιμες πληροφορίες για κοινωνικούς επιστήμονες και κλινικούς, αναδεικνύοντας τη σημασία των ρυθμιστικών στόχων στη ρύθμιση συναισθημάτων των ζευγαριών και τη σημαντική επίδραση του διαπροσωπικού πλαισίου σε αυτές τις δυναμικές. Λέξεις-κλειδιά: ρυθμιστικοί στόχοι, διαπροσωπική ρύθμιση συναισθήματος, APIM, πολυεπίπεδη ανάλυση