Οροεπιδημιολογική μελέτη για τον ιό SARS-COV-2 (Λοίμωξη COVID-19) σε ηλικιωμένους και ασθενείς με χρόνια νοσήματα που διαβιούν σε κλειστές δομές φροντίδας στην Κρήτη

Abstract

The COVID-19 pandemic has necessitated the continuous monitoring of immune responses, particularly in vulnerable populations residing in long-term care facilities. In this context, the present study investigated the longitudinal changes of SARS-CoV-2 antibodies in individuals hosted in facilities in Crete, Greece, who present with chronic health conditions. The research spanned an extensive period from 2021 to 2024, serologically monitoring 91 participants with a mean age of 63.3 years (73.6% of whom were over 50 years old). Monitoring was conducted in three successive phases: August 2021, September 2022, and December 2024. The laboratory analysis focused on measuring Anti-S and Anti-NCP antibodies, as well as assessing neutralizing capacity through the NeutraLiza assay. Statistical analysis was performed using SPSS software, employing Friedman tests and Spearman’s rho correlations. The study results revealed a striking increase in hybrid immunity within the population, as by 2024, 95.6% of the sample had documented natural infection in addition to vaccination. Despite the unique clinical background of the participants, the neutralizing capacity of the antibodies remained at exceptionally high levels, reaching 92.3% during the final phase of the study. It was found that repeated vaccination doses, reaching up to six, were strongly correlated with antibody titers (rho=0.744). However, age emerged as a factor for the gradual weakening of the immune response, showing a negative correlation with protection levels in the final phase (rho=-0.218), a fact likely associated with the premature immunosenescence characterizing these specific patient groups. In conclusion, the combination of successive booster doses and natural infection led to the development of a robust and durable immunological shield, even in a population with complex disabilities. These findings confirm that while vaccination offers high protection, age and the nature of underlying diseases remain decisive factors necessitating personalized and continuous immunological surveillance for these individuals.

Η πανδημία COVID-19 κατέστησε επιτακτική τη συνεχή παρακολούθηση της ανοσολογικής απόκρισης, με ιδιαίτερη έμφαση στους ευάλωτους πληθυσμούς που διαβιούν σε κλειστές δομές φροντίδας. Στο πλαίσιο αυτό, η παρούσα μελέτη διερεύνησε τη διαχρονική μεταβολή των αντισωμάτων έναντι του SARS-CoV-2 σε άτομα που φιλοξενούνται σε δομές της Κρήτης, οι οποίοι παρουσιάζουν χρόνια προβλήματα υγείας. Η έρευνα κάλυψε μια εκτενή περίοδο από το 2021 έως το 2024, παρακολουθώντας οροεπιδημιολογικά 91 συμμετέχοντες με μέση ηλικία τα 63,3 έτη (εκ των οποίων το 73,6% ήταν άνω των 50 ετών). Η παρακολούθηση πραγματοποιήθηκε σε τρεις διαδοχικές φάσεις: τον Αύγουστο του 2021, τον Σεπτέμβριο του 2022 και τον Δεκέμβριο του 2024. Η εργαστηριακή ανάλυση επικεντρώθηκε στη μέτρηση των αντισωμάτων Anti-S και Anti-NCP, καθώς και στην εκτίμηση της εξουδετερωτικής ικανότητας μέσω της δοκιμασίας NeutraLiza, ενώ η στατιστική επεξεργασία των δεδομένων έγινε με το λογισμικό SPSS, χρησιμοποιώντας τις δοκιμασίες Friedman και Spearman’s rho.Τα αποτελέσματα της μελέτης ανέδειξαν μια εντυπωσιακή αύξηση της υβριδικής ανοσίας στον πληθυσμό, καθώς μέχρι το 2024 το 95,6% του δείγματος είχε καταγεγραμμένη φυσική νόσηση πέραν του εμβολιασμού. Παρά την ιδιαιτερότητα του υποκείμενου κλινικού υποστρώματος των συμμετεχόντων, η εξουδετερωτική ικανότητα των αντισωμάτων παρέμεινε σε εξαιρετικά υψηλά επίπεδα, αγγίζοντας το 92,3% κατά την τελική φάση της έρευνας. Διαπιστώθηκε ότι οι επαναλαμβανόμενες δόσεις εμβολιασμού, οι οποίες έφτασαν έως και τις έξι, συσχετίστηκαν ισχυρά με τους τίτλους των αντισωμάτων (rho=0,744). Ωστόσο, η ηλικία αναδείχθηκε σε παράγοντα σταδιακής αποδυνάμωσης της απόκρισης, παρουσιάζοντας αρνητική συσχέτιση με τα επίπεδα προστασίας στην καταληκτική φάση της μελέτης (rho=-0,218), γεγονός που πιθανώς συνδέεται με την πρώιμη ανοσολογική κόπωση που χαρακτηρίζει τις συγκεκριμένες ομάδες ασθενών. Συμπερασματικά, ο συνδυασμός των διαδοχικών αναμνηστικών δόσεων και της φυσικής μόλυνσης οδήγησε στη δημιουργία μιας ισχυρής και ανθεκτικής ανοσολογικής θωράκισης, ακόμη και σε έναν πληθυσμό με σύνθετες αναπηρίες. Τα ευρήματα αυτά επιβεβαιώνουν ότι, αν και ο εμβολιασμός προσφέρει υψηλή προστασία, η ηλικία και η φύση των υποκείμενων νοσημάτων παραμένουν καθοριστικοί παράγοντες που επιβάλλουν την εξατομικευμένη και διαρκή ανοσολογική επιτήρηση αυτών των ατόμων.