Η επίδραση της διαβητικής νευροπάθειας στο παλίνδρομο λαρυγγικό νέυρο: νευροφυσιολογική μελέτη κατά τη διάρκεια θυρεοειδεκτομών

Abstract

Background: Recurrent laryngeal nerve (RLN) injury remains a significant complication of thyroid surgery, potentially leading to vocal cord paresis and compromised quality of life. Intraoperative nerve monitoring (IONM) enables real-time assessment of RLN function but may be affected by underlying neuropathies. Diabetes mellitus (DM) induces peripheral nerve damage, potentially altering RLN electrophysiology during surgery. This study investigates the impact of DM on RLN amplitude and latencyduring thyroidectomy. Methods: We prospectively analyzed 245 patients (485 RLNs at risk) who underwent thyroidectomy with IONM between 2020 and 2024. Patients were classified as diabetic or non-diabetic according to American Diabetes Association (ADA) criteria. Standardized surgical and anesthetic protocols were followed. RLN amplitude and latency were measured before and after dissection using consistent stimulation parameters, and group comparisons were performed using non-parametric tests. Results: Thirty-four patients (13.9%) had diabetes, representing a more aged cohort with a higher prevalence of comorbidities than non-diabetic patients. Pre-dissection RLN amplitude and latency did not differ significantly between groups (0.72 mV vs. 0.74 mV, p = 0.87; 2.2 ms vs. 1.9 ms, p = 0.11, respectively). After dissection, diabetic patients showed a significantly greater reduction in RLN amplitude (median 0.58 mV vs. 0.77 mV in non-diabetics, p = 0.01), whereas latency remained comparable (p =0.92). Within-group analysis confirmed a significant amplitude drop among diabetics (p = 0.008) but not among non-diabetics. Temporary unilateral vocal fold palsy occurred in three patients (one diabetic, two non-diabetic), all resolving within two weeks. Conclusions: Diabetic patients demonstrated greater RLN amplitude reduction during thyroidectomy, suggesting impaired neural resilience to surgical manipulation. However, these electrophysiological changes had minimal short-term clinical impact when nerve integrity was preserved. Awareness of this subclinical vulnerability may guide intraoperative decision-making within the context of neuroprotectivestrategies that involve IONM during thyroidectomy.

Η βλάβη του παλίνδρομου λαρυγγικού νεύρου (ΠΛΝ) παραμένει σημαντική επιπλοκή των χειρουργικών επεμβάσεων του θυρεοειδούς, που μπορεί να οδηγήσει σε πάρεση των φωνητικών χορδών και επιδείνωση της ποιότητας ζωής. Η διεγχειρητική νευροπαρακολούθηση (ΔΝΠ) επιτρέπει την αξιολόγηση σε πραγματικό χρόνο της λειτουργίας του ΠΛΝ, αλλά μπορεί να επηρεαστεί από υποκείμενες νευροπάθειες. Ο σακχαρώδης διαβήτης (ΣΔ) προκαλεί περιφερική νευρική βλάβη, πιθανότατα επηρεάζοντας την ηλεκτροφυσιολογία του ΠΛΝ κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης. Η μελέτη αυτή διερευνά την επίδραση του ΣΔ στο χρόνο αγωγής και στο εύρος δυναμικού του ΠΛΝ κατά τη θυρεοειδεκτομή. Αναλύσαμε προοπτικά 245 ασθενείς (485 ΠΛΝ σε ρίσκο) που υποβλήθηκαν σε θυρεοειδεκτομή σε τριτοβάθμιο νοσοκομείο μεταξύ 2020-2024. Οι ασθενείς κατηγοριοποιήθηκαν ως διαβητικοί ή μη διαβητικοί με βάση τα κριτήρια του Αμερικάνικου Οργανισμού Διαβήτη. Ακολουθήθηκαν τυποποιημένα χειρουργικά και αναισθησιολογικά πρωτόκολλα. Καταγράφηκαν το εύρος δυναμικού και ο χρόνος αγωγής του ΠΛΝ πριν και μετά τη θυρεοειδεκτομή χρησιμοποιώντας σταθερές παραμέτρους νευροδιέγερσης. Στατιστική σύγκριση μεταξύ των ομάδων και εντός των ομάδων πραγματοποιήθηκε με τη χρήση μη παραμετρικών τεστ. Από τους 245 ασθενείς, 34 (13,9%) ήταν διαβητικοί. Οι διαβητικοί ασθενείς ήταν σημαντικά μεγαλύτερης ηλικίας και είχαν υψηλότερο φορτίο συννοσηρότητας. Το εύρος δυναμικού και ο χρόνος αγωγής του ΠΛΝ πριν από τη θυρεοειδεκτομή δεν διέφεραν μεταξύ των ομάδων. Μετά τη θυρεοειδεκτομή, οι διαβητικοί ασθενείς παρουσίασαν σημαντικά χαμηλότερο εύρος δυναμικού του ΠΛΝ (0,58 mV έναντι 0,77 mV, p= 0,01) και μεγαλύτερη διεγχειρητική μείωση του εύρους (p= 0,008). Οι αλλαγές στο χρόνο αγωγής δεν ήταν στατιστικά σημαντικές. Προσωρινή παράλυση των φωνητικών χορδών εμφανίστηκε σε 3 ασθενείς (1 διαβητικός, 2 μη διαβητικοί), αλλά η φυσιολογική τους λειτουργία επανήλθε εντός δύο εβδομάδων. Οι διαβητικοί ασθενείς παρουσίασαν μεγαλύτερη μείωση του εύρους δυναμικού του ΠΛΝ κατά τη διάρκεια της θυρεοειδεκτομής, υποδηλώνοντας μειωμένη ανθεκτικότητα του νεύρου. Αυτά τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι η διαβητική νευροπάθεια μπορεί να προδιαθέτει το ΠΛΝ σε λειτουργική έκπτωση παρά τη διατήρηση της ανατομικής ακεραιότητάς του.