Διεγχειρητική διαχείριση ασθενών που υποβάλλονται σε ολική αρθροπλαστική γόνατος με τη χρήση μη επεμβατικού monitoring και ανάλυση μετεγχειρητικής έκβασης αυτών

Abstract

Introduction: The aging population has led to an increased demand for total knee arthroplasty due to osteoarthritis. The redefinition of perioperative care towards enhanced recovery emphasizes the importance of maintaining hemodynamic stability during surgery, as this has been associated with reduced postoperative morbidity and mortality. One of the key components of this approach is goal-directed fluid therapy, which requires the use of dynamic methods for hemodynamic monitoring. Such techniques have been developed, including non-invasive modalities. Regional anesthesia, commonly used during total knee arthroplasty, is frequently associated with arterial hypotension, potentially leading to tissue hypoxia. Therefore, accurate hemodynamic monitoring is essential to allow timely and appropriate therapeutic interventions. However, whether non-invasive hemodynamic monitoring facilitates rational goal-directed fluid administration and subsequently reduces postoperative complications in patients undergoing total knee arthroplasty under spinal anesthesia remains to be elucidated. Materials and Methods: A total of 51 patients underwent elective total knee arthroplasty under regional anesthesia between December 15, 2017, and November 20, 2018. Following preoperative evaluation, 40 patients who met the inclusion criteria were enrolled in the study. Patients were randomly allocated into two groups: the goal-directed therapy group (GDT, n = 21), who initially received 500 mL of crystalloid solution with further fluid administration guided by stroke volume assessed using a non-invasive hemodynamic monitoring system, and the control group (CTRL, n = 19), in whom conventional fluid management was applied, targeting a systolic arterial pressure above 90 mmHg. Vital signs, administered fluid volumes, and the incidence of complications were recorded intraoperatively and up to the first two postoperative days. Data were analyzed using descriptive and inferential statistical methods. Results: The GDT group (n = 21) demonstrated a statistically significant shorter length of stay in the post-anesthesia care unit, higher mean arterial pressure at 60 minutes after spinal anesthesia, smaller deviations from baseline mean arterial pressure values, and lower total volumes of administered crystalloid fluids compared to the control group (CTRL, n = 19). Conclusions: The findings of this study suggest that goal-directed fluid therapy guided by non-invasive hemodynamic monitoring during elective total knee arthroplasty under spinal anesthesia is associated with improved perioperative hemodynamic stability, reduced incidence of intraoperative hypotension, and lower rates of early postoperative complications. Larger, multicenter studies are warranted to confirm these results and support their broader clinical applicability.

Εισαγωγή: Ο γηράσκων πληθυσμός αυξάνει την ζήτηση της ολικής αρθροπλαστικής γόνατος λόγω οστεοαρθριτίδας. Ο επαναπροσδιορισμός της περιεγχειρητικής φιλοσοφίας με στόχο την ταχύτερη ανάρρωση επιβάλλει την διατήρηση αιμοδυναμικής ισορροπίας κατά την διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης, καθώς αυτή συσχετίζετια με μειωμένη μετεγχειρητική νοσηρότητα και θνητότητα. Ένας από τους άξονες αυτής είναι η στοχοκαθορισμένη χορήγηση υγρών, η οποία προϋποθέτει τη χρήση δυναμικών μεθόδων παρακολούθησης της αιμοδυναμικής κατάστασης του ασθενούς. Τέτοιες τεχνικές έχουν αναπτυχθεί, συμπεριλαμβανομένων και μη επεμβατικών. Η περιοχική αναισθησία, που αξιοποιείται συνήθως κατά την διάρκεια της ολικής αρθροπλαστικής γόνατος, συχνά συνδυάζεται με κατακρήμνιση της αρτηριακής πίεσης, οδηγώντας σε ιστική υποξία. Έτσι, καθίσταται απαραίτητη η χρήση τεχνικών παρακολούθησης υψηλής ακρίβειας ώστε να είναι έγκαιρη η αντιμέτωπιση με την κατάλληλη θεραπεία. Ωστόσο, εάν η χρήση μη επεμβατικού monitoring οδηγεί στην ορθολογική στοχοκαθορισμένη χορήγηση υγρών και στην επακόλουθη μείωση μετεγχειρητικών επιπλοκών σε ασθενείς που υποβάλλονται σε ολική αρθροπλαστική γόνατος υπό ραχιαία αναισθησία μένει να διερευνηθεί. Υλικά και μέθοδοι: Συνολικά 51 ασθενείς υποβλήθηκαν σε προγραμματισμένη ολική αρθροπλαστική γόνατος υπό περιοχική αναισθησία από 15 Δεκεμβρίου 2017 εώς 20 Νοεμβρίου 2018. Οι ασθενείς αξιολογήθηκαν προεγχειρητικά και μόνο όσοι πληρούσαν τα κριτήρια ένταξης συμπεριλήφθησαν στη μελέτη (σύνολο 40). Κατανεμήθηκαν τυχαία σε 2 ομάδες, ομάδα ασθενών (GDT, n = 21) στην οποία χορηγήθηκαν αρχικά 500 ml κρυσταλλοειδών υγρών και η περαιτέρω χορήγηση υγρών καθοδηγήθηκε από τον όγκο παλμού, ο οποίος υπολογίστηκε με τη βοήθεια μη επεμβατικής μεθόδου, και ομάδα μαρτύρων (CTRL, n = 19), στην οποία εφαρμόστηκε η παραδοσιακή στρατηγική χορήγησης υγρών με στόχο την συστολική αρτηριακή πίεση άνω των 90 mmHg. Στη συνέχεια, καταγράφηκαν τα ζωτικά σημεία, ο όγκος των χορηγούμενων υγρών και το ποσοστά εμφάνισης επιπλοκών μέχρι τις πρώτες δύο μετεγχειρητικές ημέρες. Τα δεδομένα αναλύθηκαν με τη βοήθεια περιγραφικής και συμπερασματολογικής στατιστικής. Αποτέλεσματα: Η ομάδα GDT (n = 21) παρουσίασε στατιστικώς σημαντικά μικρότερο χρόνο παραμονής στην μονάδα μετααναισθητικής φροντίδας, υψηλότερη μέση αρτηριακή πίεση 60 λεπτά μετά την ραχιαία αναισθησία, μικρότερη απόκλιση αυτής σε σχέση με τις προεγχειρητικές τιμές και μικρότερο συνολικό όγκο χορηγούμενων κρυσταλλοειδών υγρών σε σχέση με την ομάδα μαρτύρων CTRL (n = 19). Συμπεράσματα: Από τη μελέτη συμπεραίνουμε ότι η στοχοκατευθυνόμενη θεραπεία με υγρά που καθοδηγείται από μη επεμβατική αιμοδυναμική παρακολούθηση κατά τη διάρκεια προγραμματισμένης ολικής αρθροπλαστικής γόνατος υπό περιοχική αναισθησία οδηγεί σε βελτιωμένη περιεγχειρητική αιμοδυναμική σταθερότητα, μικρότερη εμφάνιση διεγχειρητικής υπότασης και μειωμένη πιθανότητα πρώιμων μετεγχειρητικών επιπλικλων. Είναι σκόπιμη η διενέργεια μεγαλύτερων, πολυκεντρικών μελετών για την επιβεβαίωση και τη γενίκευση των συμπερασμάτων της παρούσας έρευνας.