Η σημασία της αγγειακής δυσαυτονομίας στην πρωτοπαθή AL αμυλοείδωση

Abstract

Background: Patients with AL amyloidosis present sustained paradoxical vasodilation in response to sympathetic stimulation by cold pressor test (CPT). The clinical relevance is unknown. Methods: Peripheral and central systolic (SBP) and diastolic blood pressure (DBP) were measured at 3 minutes (end of CPT) and at 6 minutes, before and 12 months after treatment initiation in 113 treatment-naïve AL amyloidosis patients. Ten healthy volunteers were assessed at baseline. All-cause and cardiovascular mortality were recorded. Results: Percentage reductions in central SBP and peripheral DBP at 6 minutes [AL vs controls: %CSBP6min (mean, SD) 0.7±8.44 vs 7.57±5.59; %DBP6min (mean, SD) 0.64±8.91 vs 14±9.11; p<0.01 for both] were associated with all-cause and cardiovascular death (%CSBP6min HR=0.945 and HR=0.946 respectively; %DBP6min HR=0.949 and HR=0.916 respectively; p<0.05 for all) after adjustment for disease-related risk factors. %CSBP6min provided incremental value over Mayo stage and was associated with neurological and cardiac dysfunction and myocardial infiltration. At 12 months, %CSBP6min further decreased in patients with earlier poor hematologic treatment response. Conclusions: %CSBP6min, a noninvasive, readily available marker, was associated with cardiac dysfunction, poor survival, and its further post-treatment reduction was associated with hematologic response.

Ιστορικό: Οι ασθενείς με AL αμυλοείδωση εμφανίζουν παρατεταμένη παραδοξική αγγειοδιαστολή ως απάντηση σε συμπαθητική διέγερση μέσω του τεστ ψυχρού ερεθίσματος (CPT). Η κλινική σημασία αυτού είναι άγνωστη. Μέθοδοι: Η περιφερική και κεντρική συστολική (SBP) και διαστολική πίεση (DBP) μετρήθηκαν στα 3 λεπτά (τέλος του CPT) και στα 6 λεπτά, πριν και 12 μήνες μετά την έναρξη της θεραπείας σε 113 ασθενείς με AL αμυλοείδωση που δεν είχαν προηγούμενη θεραπεία. Δέκα υγιείς εθελοντές αξιολογήθηκαν στην αρχική κατάσταση. Καταγράφηκε θνητότητα από όλες τις αιτίες και καρδιαγγειακή θνητότητα. Αποτελέσματα: Οι ποσοστιαίες μειώσεις στην κεντρική SBP και την περιφερική DBP στα 6 λεπτά [AL έναντι μαρτύρων: %CSBP6min (μέση τιμή, SD) 0,7±8,44 έναντι 7,57±5,59; %DBP6min (μέση τιμή, SD) 0,64±8,91 έναντι 14±9,11; p<0,01 και για τα δύο] συσχετίστηκαν με θάνατο από όλες τις αιτίες και καρδιαγγειακό θάνατο (%CSBP6min HR=0,945 και HR=0,946 αντίστοιχα; %DBP6min HR=0,949 και HR=0,916 αντίστοιχα; p<0,05 για όλα) μετά από προσαρμογή για παράγοντες κινδύνου σχετιζόμενους με την ασθένεια. Το %CSBP6min προσέφερε επιπρόσθετη αξία πέρα από το στάδιο κατά Mayo και συσχετίστηκε με νευρολογική και καρδιακή δυσλειτουργία καθώς και με μυοκαρδιακή διήθηση. Στους 12 μήνες, το %CSBP6min μειώθηκε περαιτέρω σε ασθενείς με πρώιμη ανεπαρκή αιματολογική ανταπόκριση στη θεραπεία. Συμπεράσματα: Το %CSBP6min, ένας μη επεμβατικός, εύκολα διαθέσιμος δείκτης, συσχετίστηκε με καρδιακή δυσλειτουργία, κακή επιβίωση και η περαιτέρω μείωσή του μετά τη θεραπεία συσχετίστηκε με αιματολογική ανταπόκριση.