Falls in ED patients: do elderly patients on direct oral anticoagulants bleed less than those on vitamin K antagonists?

Abstract

Background: Falls from standing are common in the elderly and are associated with a significant risk of bleeding.We have compared the proportional incidence of bleeding complications in patients on either direct oralanticoagulants (DOAC) or vitamin K antagonists (VKA). Methods: Our retrospective cohort study compared elderly patients (≥65years) on DOAC or VKA oral anticoagulationwho presented at the study site– a Swiss university emergency department (ED)– between 01.06.2012 and 01.07.2017after a fall. The outcomes were the proportional incidence of any bleeding complication and its components (e.g.intracranial haemorrhage), as well as procedural and clinical parameters (length of hospital stay, admission to intensivecare unit, in-hospital-mortality). Uni- and multivariable analyses were used to compare the studied outcomes. Results: In total, 1447 anticoagulated patients were included– on either VKA (n = 1021) or DOAC (n =426). There were relatively more bleeding complications in the VKA group (n = 237, 23.2%) than in the DOAC group (n =69, 16.2%, p =0.003). The difference persisted in multivariable analysis with 0.7-fold (95% CI: 0.5–0.9, p = 0.014) lower odds for patientsunder DOAC than under VKA for presenting with any bleeding complications, and 0.6-fold (95% 0.4–0.9, p =0.013)lower odds for presenting with intracranial haemorrhage. There were no significant differences in the other studiedoutcomes. Conclusions: Among elderly, anticoagulated patients who had fallen from standing, those under DOACs had a lowerproportional incidence of bleeding complications in general and an even lower incidence of intracranial haemorrhagethan in patients under VKAs.

Υπόβαθρο: Οι πτώσεις από όρθια θέση είναι συχνές στους ηλικιωμένους και σχετίζονται με σημαντικό κίνδυνο αιμορραγίας. Συγκρίναμε την αναλογική επίπτωση αιμορραγικών επιπλοκών σε ασθενείς που λάμβαναν είτε άμεσους από του στόματος αντιπηκτικούς παράγοντες (DOAC) είτε ανταγωνιστές της βιταμίνης Κ (VKA). Μέθοδοι: Η αναδρομική μελέτη κοόρτης συνέκρινε ηλικιωμένους ασθενείς (≥65 ετών) υπό από του στόματος αντιπηκτική αγωγή με DOAC ή VKA, οι οποίοι προσήλθαν στον χώρο της μελέτης —ένα πανεπιστημιακό Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ) στην Ελβετία— μεταξύ 01.06.2012 και 01.07.2017 μετά από πτώση. Τα καταληκτικά σημεία ήταν η αναλογική επίπτωση οποιασδήποτε αιμορραγικής επιπλοκής και των επιμέρους συνιστωσών της (π.χ. ενδοκρανιακή αιμορραγία), καθώς και διαδικαστικές και κλινικές παράμετροι (διάρκεια νοσηλείας, εισαγωγή σε μονάδα εντατικής θεραπείας, ενδονοσοκομειακή θνητότητα). Για τη σύγκριση των καταληκτικών σημείων χρησιμοποιήθηκαν μονοπαραγοντικές και πολυπαραγοντικές αναλύσεις. Αποτελέσματα: Συνολικά, συμπεριλήφθηκαν 1.447 ασθενείς υπό αντιπηκτική αγωγή — είτε με VKA (n = 1.021) είτε με DOAC (n = 426). Παρατηρήθηκαν σχετικά περισσότερες αιμορραγικές επιπλοκές στην ομάδα VKA (n = 237, 23,2%) σε σύγκριση με την ομάδα DOAC (n = 69, 16,2%, p = 0,003). Η διαφορά παρέμεινε και στην πολυπαραγοντική ανάλυση, με 0,7 φορές χαμηλότερες πιθανότητες (95% ΔΕ: 0,5–0,9, p = 0,014) για εμφάνιση οποιασδήποτε αιμορραγικής επιπλοκής στους ασθενείς υπό DOAC σε σύγκριση με VKA, καθώς και 0,6 φορές χαμηλότερες πιθανότητες (95% ΔΕ: 0,4–0,9, p = 0,013) για εμφάνιση ενδοκρανιακής αιμορραγίας. Δεν παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές στα λοιπά μελετηθέντα καταληκτικά σημεία. Συμπεράσματα: Μεταξύ ηλικιωμένων ασθενών υπό αντιπηκτική αγωγή που υπέστησαν πτώση από όρθια θέση, όσοι λάμβαναν DOACs εμφάνισαν χαμηλότερη αναλογική επίπτωση αιμορραγικών επιπλοκών συνολικά και ακόμη χαμηλότερη επίπτωση ενδοκρανιακής αιμορραγίας σε σύγκριση με τους ασθενείς που λάμβαναν VKAs.