Άρσεις θανάτου με και χωρίς παύση: η επίδραση ενός προγράμματος δύναμης στο κατακόρυφο άλμα, στη δρομική ταχύτητα και στην ευκινησία καλαθοσφαιριστών

Abstract

The aim of the present study was to investigate the effect of an 8-week strength training program of 3 training sessions / week, with deadlifts performed with and without pause on vertical jump, sprint performance and agility. The sample consisted of 60 healthy basketball players (age 25.85 ± 8.4 years, height: 1.87 ± 0.07m, body weight: 87.13 ± 13kg, training age: 13.54 ± 7.6 years) who were randomly divided into 3 equal groups. The 1st performed the strength program with pause (Paused), the 2nd without pause (Regular) and the 3rd was the Control group. The athletes performed measurements before and after the intervention. In the laboratory, the isokinetic torque of the extensor and flexor muscles of the knee joint were evaluated at angular velocities of 60° / 180° / 300° s-1, as well as the grip strength. In the field countermovement jump, squat jump, drop jumps, sprint performance and agility were evaluated as well as the maximum strength (1RM) of the athletes in performing the deadlifts with and without pause. For data analysis, the analysis of variance with repeated measures, the independent and dependent samples test were used and the significance level was set at p<.05. The results of all parameters measured, before and after the implementation of the strength protocols, remained almost unchanged in the Control. Both Paused and Regular after the implementation of the training protocols showed similar significant improvement in jumps, in sprints 0 - 10m, 0 - 20m and in agility, without significant differences between the experimental groups. On the contrary, in sprint 10 - 20m only Paused showed a statistically significant improvement in the 2nd measurement compared to the 1st and in grip strength only Regular. Paused and Regular both significantly improved 1RM in deadlifts both with and without pause. Regarding isokinetic torque of the lower limbs, the difference between Paused and Regular in knee extension at 60° s-1 and 180° s-1 was notable. Specifically, Regular showed a significant decrease in performance in knee extension at 60° s-1 in both the right and left limb in contrast to Paused which showed a statistically significant improvement in performance on both limbs. Paused, also, showed a significant improvement in knee extension at 180° s-1, which did not occur in Regular. Regarding knee flexion at all angular velocities, the improvement of the experimental groups was significant without particular differences between them. In Paused, no significant change in the torque ratio between the posterior and anterior muscles was observed in contrast to Regular. It is concluded, therefore, that deadlifts with pauses are a more appropriate exercise for basketball players as they affect both the anterior and posterior thigh muscles with a similar effect on basketball players’ performance compared to deadlifts without pauses, the effect of which is mainly focused on the muscles of the posterior kinetic chain.

Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνηθεί η επίδραση της εφαρμογής ενός προγράμματος δύναμης διάρκειας 8 εβδομάδων και συχνότητας 3 προπονήσεων / εβδομάδα, με εκτέλεση άρσεων θανάτου με και χωρίς παύση, στο κατακόρυφο άλμα, στη δρομική ταχύτητα και στην ευκινησία. Στην έρευνα συμμετείχαν 60 υγιείς καλαθοσφαιριστές (ηλικία: 25.85 ± 8.4 έτη, ανάστημα: 1.87 ± 0.07m, σωματικό βάρος: 87.13 ± 13kg, προπονητική ηλικία: 13.54 ± 7.6 έτη) που χωρίστηκαν τυχαία σε 3 ισάριθμες ομάδες. Η 1η εκτέλεσε το πρόγραμμα ενδυνάμωσης με παύση (Paused), η 2η χωρίς παύση (Regular) και η 3η αποτέλεσε την ομάδα ελέγχου (Control). Οι αθλητές πραγματοποίησαν μετρήσεις πριν και μετά την παρέμβαση. Στο εργαστήριο αξιολογήθηκαν η ισοκινητική ροπή των εκτεινόντων και καμπτήρων μυών της άρθρωσης του γόνατος στις γωνιακές ταχύτητες των 60°/ 180°/ 300° s-1 καθώς και η δύναμη λαβής των δύο άκρων. Στο γήπεδο αξιολογήθηκαν το κατακόρυφο άλμα με και χωρίς προδιάταση, το κατακόρυφο άλμα από πτώση ύψους 30cm και 45cm, η δρομική ταχύτητα, η ευκινησία καθώς και η μέγιστη δύναμη (1RM) των αθλητών στην εκτέλεση των άρσεων θανάτου με και χωρίς παύση. Για την ανάλυση των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε η ανάλυση διακύμανσης με επαναλαμβανόμενες μετρήσεις, το τεστ ανεξάρτητων και εξαρτημένων δειγμάτων και ως επίπεδο σημαντικότητας ορίστηκε το p<.05. Τα αποτελέσματα όλων των παραμέτρων που μετρήθηκαν, πριν και μετά την εφαρμογή των πρωτοκόλλων δύναμης παρέμειναν σχεδόν αμετάβλητα στην Control. Τόσο η Paused όσο και η Regular μετά την εφαρμογή των πρωτοκόλλων εμφάνισαν παρόμοια σημαντική βελτίωση στα άλματα, στα sprint 0 - 10m, 0 - 20m και στην ευκινησία, χωρίς σημαντικές διαφορές μεταξύ των πειραματικών ομάδων. Αντίθετα, στο sprint 10 - 20m μόνο η Paused εμφάνισε στατιστικά σημαντική βελτίωση στη 2η μέτρηση συγκριτικά με την 1η και στη δύναμη λαβής μόνο η Regular. Paused και Regular βελτίωσαν αμφότερες σημαντικά την 1RM στις άρσεις θανάτου τόσο με παύση όσο και χωρίς παύση. Όσον αφορά στην ισοκινητική ροπή των κάτω άκρων αξιοσημείωτη ήταν η διαφορά μεταξύ Paused και Regular στην έκταση του γόνατος στις γωνιακές ταχύτητες των 60° s-1 και 180° s-1. Συγκεκριμένα, η Regular εμφάνισε στατιστικά σημαντική πτώση της απόδοσής της στην έκταση του γόνατος στις 60° s-1 στο δεξί και στο αριστερό άκρο σε αντίθεση με την Paused που παρουσίασε στατιστικά σημαντική βελτίωση της απόδοσής και στα δύο άκρα. Σημαντική, επίσης, βελτίωση στην έκταση του γόνατος παρουσίασε η Paused και στη γωνιακή ταχύτητα των 180° s-1 γεγονός που δεν συνέβη στη Regular. Όσον αφορά στην κάμψη του γόνατος σε όλες τις γωνιακές ταχύτητες η βελτίωση των πειραματικών ομάδων ήταν σημαντική χωρίς ιδιαίτερες διαφορές μεταξύ τους. Στην Paused δεν παρατηρήθηκε σημαντική μεταβολή της αναλογίας δύναμης μεταξύ των οπίσθιων και πρόσθιων μηριαίων σε αντίθεση με τη Regular. Συμπεραίνεται, επομένως, ότι οι άρσεις θανάτου με παύση αποτελούν ιδανικότερη επιλογή εξάσκησης για τους καλαθοσφαιριστές καθώς επιδρούν τόσο στους πρόσθιους όσο και στους οπίσθιους μηριαίους μύες με παρόμοια επίδραση στην απόδοση των καλαθοσφαιριστών σε σύγκριση με τις άρσεις θανάτου χωρίς παύση, η επίδραση των οποίων επικεντρώνεται κυρίως στους μύες της οπίσθιας κινητικής αλυσίδας.