Χρήση του Hypotension Prediction Index για την πρόληψη της διεγχειρητικής υπότασης σε ασθενείς που υποβάλλονται σε επεμβάσεις σπονδυλοδεσίας

Abstract

Purpose: Intraoperative hypotension (IOH) is associated with morbidity and mortality. Patients undergoing spinal surgery in the prone position under general anesthesia are particularly vulnerable, as significant bleeding and inferior vena cava compression can reduce cardiac output and lead to hemodynamic instability. The Hypotension Prediction Index (HPI) is a machine learning–based algorithm that analyzes arterial waveform features to predict hypotensive events minutes before they occur, thus enabling a proactive management approach. However, current evidence on its intraoperative utility remains limited, and further research is required to determine its clinical significance. This single-center, single-blind randomized clinical trial was designed to test the hypothesis that HPI-guided management of IOH during prone-position spine surgery could reduce the incidence of hypotension compared with standard care, and to explore its impact on postoperative morbidity and mortality. Methods: 85 adult patients undergoing spine fusion surgery in the prone position were enrolled. Patients were randomized with a 1:1 allocation ratio. Participants were blinded to their group allocation. In the intervention group, the HPI software was actively used to guide IOH management. In the control group, HPI software readings were blinded, and standard care was administered. The primary outcome was the comparison of time-weighted average (TWA) of IOH between the two groups. Secondary outcomes included a comparison of the incidence of postoperative in-hospital events related to IOH between groups. Results: 77 patients were included in the final analysis (39 in the intervention group), as 8 patients were excluded due to technical issues. No statistically significant difference was found between the intervention and control groups in the TWA of IOH (0.10 mmHg [0.05, 0.23] vs. 0.15 mmHg [0.09, 0.37], p-value 0.088). However, the total duration of hypotensive events per patient was significantly lower in the intervention group (4 minutes [0.5, 12.2] vs. 11.2 minutes [2.6, 20.1]; p-value 0.019). Postoperative complication rates did not differ significantly between the two groups.Conclusions: HPI-guided management did not significantly reduce the TWA of IOH compared to standard care in patients undergoing prone-position spine surgery. Complication rates were similar between the two groups.

Σκοπός: Η διεγχειρητική υπόταση (intraoperative hypotension-IOH) συσχετίζεται με αυξημένη νοσηρότητα και θνητότητα. Οι ασθενείς που υποβάλλονται σε επεμβάσεις σπονδυλοδεσίας σε πρηνή θέση υπό γενική αναισθησία είναι ιδιαίτερα επιρρεπείς, καθώς η σημαντική αιμορραγία και η συμπίεση της κάτω κοίλης φλέβας μπορούν να μειώσουν την καρδιακή παροχή και να οδηγήσουν σε αιμοδυναμική αστάθεια. Ο Δείκτης Πρόβλεψης Υπότασης (Hypotension prediction index-HPI) είναι ένας αλγόριθμος βασισμένος στη μηχανική μάθηση, ο οποίος αναλύει χαρακτηριστικά της αρτηριακής κυματομορφής για να προβλέψει επεισόδια υπότασης λίγα λεπτά πριν αυτά συμβούν, επιτρέποντας έτσι μια προληπτική αντιμετώπιση. Ωστόσο, τα τρέχοντα δεδομένα για τη διεγχειρητική του χρησιμότητα παραμένουν περιορισμένα, και απαιτείται περαιτέρω έρευνα ώστε να καθοριστεί καλύτερα η κλινική του σημασία. Η παρούσα μονοκεντρική, τυχαιοποιημένη, μονή τυφλή κλινική δοκιμή σχεδιάστηκε με σκοπό να ελεγχθεί η υπόθεση ότι η HPI-καθοδηγούμενη διαχείριση της IOH κατά τη διάρκεια επεμβάσεων σπονδυλοδεσίας σε πρηνή θέση μπορεί να μειώσει τη συχνότητα της υπότασης σε σύγκριση με την καθιερωμένη πρακτική, καθώς και να διερευνηθεί η επίδρασή της στη μετεγχειρητική νοσηρότητα και θνητότητα εντός νοσοκομείου. Μέθοδος: Συμπεριλήφθηκαν 85 ενήλικες ασθενείς που υποβλήθηκαν σε σπονδυλοδεσία σε πρηνή θέση. Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν με αναλογία 1:1. Οι συμμετέχοντες ήταν τυφλοποιημένοι ως προς την κατανομή τους. Στην ομάδα παρέμβασης, το λογισμικό HPI χρησιμοποιήθηκε ενεργά για την καθοδήγηση της διαχείρισης της IOH. Στην ομάδα ελέγχου, οι μετρήσεις του HPI πραγματοποιούνταν αλλά δεν ήταν διαθέσιμες στον αναισθησιολόγο και εφαρμόστηκε η συνήθης πρακτική. Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο ήταν η σύγκριση του σταθμισμένου κατά χρόνο μέσου όρου (TWA) της IOH μεταξύ των δύο ομάδων. Τα δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία περιλάμβαναν τη σύγκριση της συχνότητας των μετεγχειρητικών ενδονοσοκομειακών συμβαμάτων που σχετίζονται με την IOH. Αποτελέσματα: Στην τελική ανάλυση συμπεριλήφθηκαν 77 ασθενείς (39 στην ομάδα παρέμβασης), καθώς 8 ασθενείς αποκλείστηκαν λόγω τεχνικών προβλημάτων. Δεν διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ της ομάδας παρέμβασης και της ομάδας ελέγχου στο TWA της IOH (0,10 mmHg [0,05, 0,23] έναντι 0,15 mmHg [0,09, 0,37], p=0,088). Ωστόσο, η συνολική διάρκεια των επεισοδίων υπότασης ανά ασθενή ήταν σημαντικά μικρότερη στην ομάδα παρέμβασης (4 λεπτά [0,5, 12,2] έναντι 11,2 λεπτά [2,6, 20,1], p=0,019). Τα ποσοστά μετεγχειρητικών επιπλοκών δεν διέφεραν σημαντικά μεταξύ των δύο ομάδων. Συμπεράσματα: Η HPI-καθοδηγούμενη διαχείριση δεν μείωσε σημαντικά το TWA της IOH σε σύγκριση με την καθιερωμένη φροντίδα σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε επεμβάσεις σπονδυλοδεσίας σε πρηνή θέση. Τα ποσοστά επιπλοκών ήταν παρόμοια μεταξύ των δύο ομάδων.