Τα νέα κειμενικά είδη της νεοελληνικής ηλεκτρονικής λογοτεχνίας: μία διαμεσική, αφηγηματολογική και πολυτροπική προσέγγιση

Abstract

This doctoral dissertation examines the emergence and evolution of Modern Greek electronic literature through an intermedial, narratological, and multimodal approach. It explores how digital technologies reshape the concept of the literary text, the experimental and ludic reading experience, and the interaction between author, reader, and digital medium. Drawing upon key international theoretical framework, the study reveals the underrepresented Greek electronic creation in comparison to the broader context of global digital literary production. It identifies a delay and fragmentation in the Greek reception of digital poetics and aims to establish a coherent methodological and interpretive foundation for its analysis. The research proposes a three-axis methodological schema focusing on: the generic origin of each digital work, its material-technological apparatus, and its intermedial realization. Applying this technotropical and hermeneutical model, the dissertation analyzes representative Modern Greek examples of digital writing, including Sofia Nikolaïdou’s "Planet Prespa" (hypertext fiction), Demosthenes Agrafiotis’ "Lexeikones" and Kostis Triantafyllou’s "Optikopoiisi" and "HyperHack. A virus master game" (digital poetry), and Chrysostomos Tsapraïlis’s "Pagan Beliefs in the Thessalian Countryside" (microfiction posted on Facebook).

Η παρούσα διδακτορική διατριβή εξετάζει την ανάδυση και την εξέλιξη της νεοελληνικής ηλεκτρονικής λογοτεχνίας μέσα από μια διαμεσική, αφηγηματολογική και πολυτροπική ερμηνευτική προσέγγιση. Διερευνά τον τρόπο με τον οποίο οι ψηφιακές τεχνολογίες αναδιαμορφώνουν την έννοια του λογοτεχνικού κειμένου, την πειραματική και παιγνιώδη αναγνωστική εμπειρία, καθώς και τη διάδραση μεταξύ συγγραφέα, αναγνώστη και ψηφιακού μέσου. Αντλώντας από βασικά διεθνή θεωρητικά πλαίσια, η μελέτη αναδεικνύει την υποεκπροσώπηση της ελληνικής ηλεκτρονικής δημιουργίας σε σύγκριση με το ευρύτερο πεδίο της παγκόσμιας ψηφιακής λογοτεχνικής παραγωγής. Παρά την αδυναμία της νεοελληνικής παραγωγής να συμβαδίσει με τη διεθνή εξέλιξη του πεδίου, εντοπίζονται έργα αναφοράς σε ποικίλες ειδολογικές κατηγορίες, για τα οποία η παρούσα διατριβή επιδιώκει να θεμελιώσει ένα συνεκτικό μεθοδολογικό και ερμηνευτικό υπόβαθρο για την ανάλυσή της. Η έρευνα προτείνει ένα τριπλό μεθοδολογικό σχήμα που εστιάζει: στο ειδολογικό υπόβαθρο κάθε ψηφιακού έργου, στον υλικό-τεχνολογικό του μηχανισμό και στη διαμεσική του πραγμάτωση. Εφαρμόζοντας αυτό το τεχνοτροπικό και ερμηνευτικό μοντέλο, η διατριβή αναλύει αντιπροσωπευτικά νεοελληνικά παραδείγματα ψηφιακής γραφής, όπως τον "Πλανήτη Πρέσπα" της Σοφίας Νικολαΐδου (υπερκειμενική μυθοπλασία), τις "Λεξεικόνες" του Δημοσθένη Αγραφιώτη και τα έργα "Οπτικοποίηση" και "HyperHack. A virus master game" του Κωστή Τριανταφύλλου (ψηφιακή ποίηση), καθώς και το έργο "Παγανιστικές δοξασίες στη θεσσαλική επαρχία" του Χρυσόστομου Τσαπραΐλη (μικροαφηγήσεις αναρτημένες στο Facebook).