Influence of kinesitherapy on the chronic fatigue syndrome in patients with multiple sclerosis

Abstract

Research was conducted on the effect of kinesiotherapy on fatigue syndrome in 55 patients with multiple sclerosis (MS), divided into three groups, 2 in which therapeutic methods were applied and 1 control group (without therapeutic approach). A literature search was also conducted on kinesiotherapy, as an important part of the treatment. The results of the research show that there is a favorable effect on chronic fatigue syndrome from the group in which the activities with the C.Perfetti method were applied. Neurocognitive rehabilitation (1st group) as well as by the 2nd group, in which the techniques were applied using the Proprioceptive Neuromuscular Facilitation (P.N.F.) method. All of this was verified with the Fatigue Rating Scale (F.S.S) and the (E.D.S.S.). In the 1st group there is a reliable statistical improvement in terms of physical activity, emotional disorders, and sleep disorders and motor activity (according to the Nottingham Health Profile) (N.H.P.) A reliable difference also exists in the group where P.N.F. techniques were applied regarding motor activity.In the control group there are no reliable differences in the repeated examination. The main conclusion is that both methods are applicable and effective for the rehabilitation of patients, but the therapeutic approach using the C. Perfetti method has the superiority in terms of results.

Έγινε έρευνα για την επίδραση της κινησιοθεραπείας επί του συνδρόμου της κόπωσης σε 55 ασθενείς με σκλήρυνση κατά πλάκας (M S) ,διαιρούμενο σε τρεις ομάδες, 2 που εφαρμόστηκαν θεραπευτικές μέθοδοι και 1 ομάδα ελέγχου (χωρίς θεραπευτική προσέγγιση). Επίσης έγινε μια βιβλιογραφική έρευνα για την κινησιοθεραπευτική αγωγή, ως σημαντικό μέρος της θεραπείας. Τα αποτελέσματα από την έρευνα δείχνουν ότι υπάρχει ευνοϊκή επίδραση στο σύνδρομο της χρόνιας κόπωσης από την ομάδα στην οποία εφαρμόστηκαν οι δραστηριότητες με τη μέθοδο του C,Perfetti Νευρογνωστική αποκατάσταση (1η ομάδα) καθώς και από τη 2η ομάδα, στην οποία εφαρμόστηκαν οι τεχνικές με την μέθοδο ( P.N.F.) Ιδιοέκτρια Νευρομυϊκή Διευκόλυνση. Όλα αυτά επαληθευτήκαν με την κλίμακα αξιολόγησης της κόπωσης( F.S.S ) και την ( E.D.S.S.). Στην 1η ομάδα υπάρχει αξιόπιστη στατιστική βελτίωση όσον αφορά την σωματική δραστηριότητα, τις συναισθηματικές διαταραχές, και διαταραχές του ύπνου και την κινητική δραστηριότητα (σύμφωνα με το προφίλ υγείας του Nottingham ) (N.H.P.) Μια αξιόπιστη διαφορά υπάρχει επίσης στην ομάδα όπου εφαρμόστηκαν τεχνικές P.N.F. σχετικά με την κινητική δραστηριότητα. Στην ομάδα ελέγχου δεν υπάρχουν αξιόπιστες διαφορές στην επανειλημμένη εξέταση. Το βασικό συμπέρασμα είναι ότι και οι δυο μέθοδοι είναι εφαρμόσιμες και αποτελεσματικές για την αποκατάσταση των ασθενών αλλά η θεραπευτική προσέγγιση με την μέθοδο του C. Perfetti έχει την υπεροχή στο αποτέλεσμα.