Συμβολή του πράσινου μάνατζμεντ και του ψηφιακού μετασχηματισμού στην προσαρμογή των δασικών εκμεταλλεύσεων στο μοντέλο της βιώσιμης ανάπτυξης

Abstract

This dissertation investigates the convergence of Green Management and Digital Transformation within Greece’s Forest Services, aiming to enhance organizational effectiveness and sustainable development. It starts from the premise that public administration must transist and combine environmental responsibility, digital capabilities, and evidence-based decisionmaking. An integrated theoretical and methodological framework was developed, drawing on sustainable management, Green HRM, digital governance, and organizational change theories. A quantitative design was employed using a structured questionnaire distributed to 800 forestry staff members, yielding 232 valid responses. Statistical analysis included descriptive statistics, hypothesis tests (t-test, ANOVA), correlations (Pearson, Kendall’s tau-b), exploratory factor analysis, and scale reliability checks (Cronbach’s alpha). The results can be summarized as follows: (i) digital transformation is associated with substantial improvements in technological and operational dimensions (data infrastructures, automation,electronic workflows); (ii) green human resource management practices exert a stronger influence on organizational culture and employee behaviors than a purely technological push; (iii) the combination of green policies and digital capabilities strengthens strategic capacity (goals, indicators, innovation, stakeholder management); (iv) Πράσινης Διοίκησης Ανθρωπίνων Πόρων functions as a catalytic mechanism that translates digital capabilities into stable organizational practices; and (v) there are systematic differences in attitudes and perceptions regarding Green HR and digital transformation by gender, age, education, total tenure, and job position. At the same time, critical obstacles, resources,infrastructures, skills, and organizational complexity, emerge which, if not addressed in a targeted manner, undermine implementation. The dissertation’s central contribution is the formulation of an applied framework for the convergence of Green Management and Digital Transformation in Forestry Services, which translates theoretical principles into practical pathways for change and proposes specific policy directions: training programs, a digitization roadmap, the strengthening of Green HRM, interoperable systems, and open data with clear monitoring indicators. The findings are transferable to other public organizations of an environmental character and address a gap in the international literature, while longitudinal and experimental studies are proposed to identifycausal mechanisms and to link investments in human capital and technology with measurable environmental and social outcomes.

Η διατριβή διερευνά τη σύγκλιση του Πράσινου Μάνατζμεντ και του Ψηφιακού Μετασχηματισμού στις Δασικές Υπηρεσίες της Ελλάδας, με στόχο την ενίσχυση της οργανωσιακής αποτελεσματικότητας και της βιώσιμης ανάπτυξης. Αφετηρία αποτελεί η ανάγκημετάβασης της δημόσιας διοίκησης σε πρότυπα που συνδυάζουν περιβαλλοντική υπευθυνότητα, ψηφιακές ικανότητες και τεκμηριωμένη λήψη αποφάσεων. Αναπτύχθηκε ενσωματωμένο θεωρητικό - μεθοδολογικό πλαίσιο που αντλεί από τη βιώσιμη διοίκηση, το Πράσινο HRM, τη ψηφιακή διακυβέρνηση και τις θεωρίες οργανωσιακής αλλαγής. Υιοθετήθηκε ποσοτική προσέγγιση με δομημένο ερωτηματολόγιο προς 800 δασικούς υπαλλήλους και 232 έγκυρες απαντήσεις. Η στατιστική ανάλυση περιέλαβε περιγραφική στατιστική, ελέγχους υποθέσεων (t-test, ANOVA), συσχετίσεις (Pearson, Kendall’s tau-b), παραγοντική ανάλυση και έλεγχο αξιοπιστίας κλιμάκων (Cronbach’s alpha). Τα αποτελέσματα συνοψίζονται ως εξής: (i) ο Ψηφιακός Μετασχηματισμός συνδέεται με ουσιώδεις βελτιώσεις σε τεχνολογικές και λειτουργικές διαστάσεις (υποδομές δεδομένων, αυτοματοποίηση, ηλεκτρονικές ροές), (ii) οι πράσινες πρακτικές διοίκησης ανθρωπίνων πόρων επηρεάζουν εντονότερα την εργασιακή κουλτούρα και τις συμπεριφορές από ό,τι μια αμιγώς τεχνολογική ώθηση, (iii) ο συνδυασμός πράσινων πολιτικών και ψηφιακών ικανοτήτων ενισχύει τη στρατηγική ικανότητα (στόχοι, δείκτες, καινοτομία, διαχείριση εμπλεκομένων), (iv) το Πράσινο HRM λειτουργεί ως καταλυτικός μηχανισμός που μεταφράζει τις ψηφιακέςδυνατότητες σε σταθερές οργανωσιακές πρακτικές και (v) καταγράφονται συστηματικές διαφοροποιήσεις στάσεων και αντιλήψεων ως προς το Πράσινο HRM και τον Ψηφιακό Μετασχηματισμό ανά φύλο, ηλικία, εκπαίδευση, προϋπηρεσία και θέση εργασίας. Παράλληλα, αναδεικνύονται κρίσιμα εμπόδια (πόροι, υποδομές, δεξιότητες, οργανωσιακή πολυπλοκότητα)που, αν δεν αντιμετωπιστούν στοχευμένα, υπονομεύουν την υλοποίηση.Κεντρική συνεισφορά της διατριβής είναι η διατύπωση εφαρμοσμένου πλαισίου σύγκλισης Μάνατζμεντ και Ψηφιακού Μετασχηματισμού για τις Δασικές Υπηρεσίες, το οποίο μεταφράζει τις θεωρητικές αρχές σε πρακτικές διαδρομές αλλαγής και προτείνει συγκεκριμένες κατευθύνσεις πολιτικής: προγράμματα επιμόρφωσης, οδικό χάρτη ψηφιοποίησης, ενίσχυση Green HRM, διαλειτουργικά συστήματα και ανοικτά δεδομένα με σαφείς δείκτες παρακολούθησης. Τα ευρήματα είναι μεταφέρσιμα σε άλλους δημόσιους οργανισμούς περιβαλλοντικού χαρακτήρα και καλύπτουν κενό της διεθνούς βιβλιογραφίας, ενώ προτείνονταιδιαχρονικές και πειραματικές μελέτες για την αποτύπωση αιτιωδών μηχανισμών και τη σύνδεση επενδύσεων σε ανθρώπινο δυναμικό και τεχνολογία με μετρήσιμα περιβαλλοντικά και κοινωνικά αποτελέσματα.