Περίληψη
Η παρούσα διδακτορική διατριβή διερευνά τη σχέση μεταξύ των οργανωτικών πόρων της φιλοξενίας (οικονομικό, κοινωνικό και τεχνολογικό κεφάλαιο) και τη δυναμική ανάπτυξη ικανοτήτων, η οποία μέσω της ψηφιακής κουλτούρας των επιχειρήσεων οδηγεί στην υιοθέτηση της καινοτομίας σε περιόδους κρίσεων. Η τρέχουσα έρευνα διεξήχθη με δείγμα 502 ξενοδοχειακών επιχειρήσεων στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια της πανδημίας covid-19. Στην πράξη, διερευνάται εάν ο κλάδος της φιλοξενίας -με βάση τους δικούς του πόρους- μπορεί να αναπτύξει εκείνες τις δεξιότητες που θα του επιτρέψουν να αντιμετωπίσει τα ταραχώδη και ασταθή περιβάλλοντα. Τα ευρήματα επιβεβαιώνουν ότι οι χρηματοοικονομικοί και τεχνολογικοί πόροι έχουν αντίκτυπο στην ανάπτυξη της ευκινησίας στις ξενοδοχειακές επιχειρήσεις σε κρίσιμες περιόδους, σε αντίθεση με τους κοινωνικούς πόρους που δεν φαίνεται να έχουν την ίδια επιρροή σύμφωνα με τα αποτελέσματα. Επιπλέον, αποδεικνύεται ότι η ψηφιακή κουλτούρα που ακολουθούν οι ξενοδοχειακές εταιρείες λειτουρ ...
Η παρούσα διδακτορική διατριβή διερευνά τη σχέση μεταξύ των οργανωτικών πόρων της φιλοξενίας (οικονομικό, κοινωνικό και τεχνολογικό κεφάλαιο) και τη δυναμική ανάπτυξη ικανοτήτων, η οποία μέσω της ψηφιακής κουλτούρας των επιχειρήσεων οδηγεί στην υιοθέτηση της καινοτομίας σε περιόδους κρίσεων. Η τρέχουσα έρευνα διεξήχθη με δείγμα 502 ξενοδοχειακών επιχειρήσεων στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια της πανδημίας covid-19. Στην πράξη, διερευνάται εάν ο κλάδος της φιλοξενίας -με βάση τους δικούς του πόρους- μπορεί να αναπτύξει εκείνες τις δεξιότητες που θα του επιτρέψουν να αντιμετωπίσει τα ταραχώδη και ασταθή περιβάλλοντα. Τα ευρήματα επιβεβαιώνουν ότι οι χρηματοοικονομικοί και τεχνολογικοί πόροι έχουν αντίκτυπο στην ανάπτυξη της ευκινησίας στις ξενοδοχειακές επιχειρήσεις σε κρίσιμες περιόδους, σε αντίθεση με τους κοινωνικούς πόρους που δεν φαίνεται να έχουν την ίδια επιρροή σύμφωνα με τα αποτελέσματα. Επιπλέον, αποδεικνύεται ότι η ψηφιακή κουλτούρα που ακολουθούν οι ξενοδοχειακές εταιρείες λειτουργεί ως μεσολαβητής για την επιρροή των δύο τύπων ευκινησίας (Market Capitalizing Agility, Operation Adjustment Agility) στην ανάπτυξη πέντε τύπων καινοτομίας (δημιουργικότητα, διαφάνεια, μελλοντικός προσανατολισμός,ανάληψη κινδύνου, προορατικότητα). Η διατριβή υπογραμμίζει επίσης την ανάγκη για ανάπτυξη ανθεκτικότητας και θέσπισης μιας ισχυρής στρατηγική για την ανάκαμψη μετά την πανδημία στον τουριστικό κλάδο. Οι δυναμικές ικανότητες είναι τα βασικά πλεονεκτήματα που δίνουν τη δυνατότητα στα ξενοδοχεία να λειτουργούν με επιτυχία σε περιόδους εξαιρετικών αναταράξεων και κρίσεων. Περιλαμβάνουν την ικανότητα να ανταποκρίνεται κανείς γρήγορα και αποτελεσματικά σε απρόβλεπτες προκλήσεις, σε συνδυασμό με την ευελιξία για άμεση προσαρμογή στις εξελισσόμενες συνθήκες. Η μελέτη υπογραμμίζει, επίσης, τη σημασία της καινοτομίας στον τομέα της φιλοξενίας, καθώς διέρχεται από πρωτοφανείς προκλήσεις. Η καινοτομία γίνεται ακρογωνιαίος λίθος μέσω της ανάπτυξης δυναμικών ικανοτήτων, επιτρέποντας στους οργανισμούς όχι μόνο να ανταποκρίνονται αποτελεσματικά στις κρίσεις αλλά και να προσαρμόζονται προληπτικά στις εξελισσόμενες συνθήκες. Συμπερασματικά, αυτή η έρευνα συμβάλλει στην κατανόηση του πώς οι υπάρχοντες οργανωτικοί πόροι επηρεάζουν την ανάπτυξη δυναμικών ικανοτήτων στον κλάδο της φιλοξενίας κατά τη διάρκεια κρίσεων και εν συνεχεία καινοτομίας μέσω της στρατηγικής κουλτούρας. Η απαίτηση για καινοτομία γίνεται κομβική πτυχή, αναγνωρίζοντας τον κεντρικό ρόλο της στην καλλιέργεια δυναμικών ικανοτήτων, οι οποίες τελικά εξασφαλίζουν στους οργανισμούς ανθεκτικότητα και ανάκαμψη σε περιόδους κρίσης. Η συμβολή της παρούσας διπλωματικής εργασίας σε θεωρητικό και πρακτικό επίπεδο είναι αδιαμφισβήτητη. Θεωρητικά, υπογραμμίζει για πρώτη φορά τον μηχανισμό που ωθεί τις επιχειρήσεις να εκμεταλλευτούν το οργανωτικό τους κεφάλαιο για να αποκτήσουν ευελιξία και να αναπτύξουν καινοτομία σε περιόδους κρίσεων, δοκιμάζοντας εμπειρικά μέρος του θεωρητικού πλαισίου των δυναμικών ικανοτήτων που παρουσιάζεται από τους Steinenger et al. (2022). Πρακτικά προσφέρει χρήσιμες πληροφορίες σχετικά με τις επενδύσεις που απαιτείται να κάνουν οι επιχειρηματίες/διευθυντές φιλοξενίας, προκειμένου να εξασφαλίσουν την ευελιξία των εταιρειών τους σε περιόδους κρίσης.
περισσότερα
Περίληψη σε άλλη γλώσσα
The present PhD thesis investigates the relationship between hospitality organizational resources (financial, social and technological capital) and Dynamic Capabilities development, which through firms’ Digital Culture leads to the adoption of Innovativeness in crises periods. The current research was conducted with the sample of 502 hotel firmsin Greece during covid-19 pandemic. In practice, it is explored whether the hospitality industry -based on its own resources- can develop those skills that will enable it to cope with turbulent and unstable environments. The findings confirm that financial and technological resources have an impact on the development of market capitalization and operation adjustment agility in hotel firms during crucial periods, contrary to social resources that do not seem to have the same influence according to the results. Furthermore, it is shown that the Digital Culture pursued by hotel firms acts as a mediatorfor the influence of the two types of agility o ...
The present PhD thesis investigates the relationship between hospitality organizational resources (financial, social and technological capital) and Dynamic Capabilities development, which through firms’ Digital Culture leads to the adoption of Innovativeness in crises periods. The current research was conducted with the sample of 502 hotel firmsin Greece during covid-19 pandemic. In practice, it is explored whether the hospitality industry -based on its own resources- can develop those skills that will enable it to cope with turbulent and unstable environments. The findings confirm that financial and technological resources have an impact on the development of market capitalization and operation adjustment agility in hotel firms during crucial periods, contrary to social resources that do not seem to have the same influence according to the results. Furthermore, it is shown that the Digital Culture pursued by hotel firms acts as a mediatorfor the influence of the two types of agility on their development of five types ofI nnovativeness (creativity, openness, future orientation, risk-taking, proactiveness). The thesis also highlights the necessity for administrations of the tourism sector to cultivate agility and establish a robust strategy for post-pandemic recovery. Dynamic Capabilitiesare the essential assets that empower hotels to operate successfully in times of exceptional upheaval and crisis. They encompass the capacity to respond rapidly and effectively to unforeseen challenges, coupled with agility to adapt promptly to evolving circumstances. The study underscores the significance of Innovativeness within the hospitality sector, as it navigates through unprecedented challenges. Innovativeness becomes a cornerstone through the development of Dynamic Capabilities, enabling organizations to not only respond effectively to crises but also to proactively adapt to evolving circumstances. Inconclusion, this research contributes to the understanding of how specific organizational resources influence the development of Dynamic Capabilities and Innovativeness in the hospitality industry during crises, with a nuanced emphasis on existing resources. The requirement for Innovativeness becomes a pivotal aspect, recognizing its central role incultivating Dynamic Capabilities, which ultimately ensure organizations' agility and agility in times of crisis. The contribution of this thesis at a theoretical and practical level is indisputable. Theoretically, it highlights for the first time the mechanism that drives firms to exploit their organizational capital for obtaining agility and develop Innovativeness in crises periods by testing empirically part of the DC theoretical framework presented by Steinenger et al. (2022). Practically it offers useful information about the investments that hospitality entrepreneurs/managers need to make in order to ensure the flexibility of their companies in times of crisis.
περισσότερα