Zwischen X und Y: Die Generation im Transitraum: Krisendiskurse in der Gegenwartsliteratur Deutschlands, Griechenlands und Italiens

Abstract

The economic crisis of 2008 as a basis for the formation of genealogical identities is the starting point of this dissertation. The focus is on the narrative strategies used to shape and negotiate the development of these identities in literature. Based on a literary corpus consisting of ten novels from contemporary German, Greek, and Italian literature, an intercultural dialogue on the crisis is developed, focusing on comparisons between the three countries. At the center is the character of the young adult, representative of the urban middle class, who experiences this rupture in the most productive phase of his life, i.e., between graduating from university and building/establishing his career and/or starting a family. Instead, it seems that young adults find themselves in a state of delayed adolescence, where the precarity of the world of work translates into a more general precarity about life.

Η οικονομική κρίση του 2008 ως βάση για τη διαμόρφωση των γενεαλογικών ταυτοτήτων αποτελεί το σημείο εκκίνησης της παρούσας διατριβής. Στο επίκεντρο βρίσκονται οι αφηγηματικές στρατηγικές με τις οποίες εξετάζεται λογοτεχνικά η ανάπτυξη των ταυτοτήτων αυτών. Με βάση ένα λογοτεχνικό σώμα που αποτελείται από δέκα μυθιστορήματα της σύγχρονης λογοτεχνίας της Γερμανίας, της Ελλάδας και της Ιταλίας, αναπτύσσεται ένας διαπολιτισμικός διάλογος για την κρίση, ο οποίος εστιάζει στη σύγκριση μεταξύ των τριών χωρών. Στο επίκεντρο βρίσκεται ο χαρακτήρας του νεαρού ενήλικα, εκπροσώπου της αστικής μεσαίας τάξης, ο οποίος βιώνει αυτή τη ρήξη στην πιο παραγωγική φάση της ζωής του, ήτοι μεταξύ της αποφοίτησης από το πανεπιστήμιο και της οικοδόμησης/εδραίωσης της καριέρας του και/ή της δημιουργίας οικογένειας. Αντ' αυτού, φαίνεται ότι ο νεαρός ενήλικας βρίσκεται σε μια κατάσταση καθυστερημένης εφηβείας, όπου η επισφάλεια του εργασιακού κόσμου μετατρέπεται σε μια γενικότερη επισφάλεια της ζωής.

Die globale Wirtschaftskrise als Grundlage für die Konstruktion generationeller Identitäten bildet den Ausgangspunkt der vorliegenden Dissertation. Im Fokus stehen die narrativen Strategien, mit denen solche Identitätsentwicklung literarisch gestaltet und verhandelt wird. Auf der Grundlage eines literarischen Korpus, der aus zehn Romanen aus der zeitgenössischen Literatur Deutschlands, Griechenlands und Italiens besteht, entfaltet sich ein interkultureller Diskurs über die Krise, der im Vergleich zwischen den drei Ländern konzentriert. Im Kern geht es um die Gestalt des jungen Erwachsenen, der die urbane Mittelschicht repräsentiert und diese Zäsur in der produktivsten Phase seines Lebens erlebt, das heißt zwischen dem Abschluss des Studiums und dem Aufbau bzw. der Konsolidierung der Karriere und/oder der Gründung einer Familie. Stattdessen scheinen sich junge Erwachsene in einem Zustand verzögerter Adoleszenz zu befinden, in dem die Prekarisierung der Arbeitswelt sich in eine allgemeinere Prekarisierung des Lebens übersetzt.