The reception of Metropolitan John Zizioulas' eucharistic ecclesiology within western theology

Abstract

It is widely accepted that Zizioulas is the most influential Orthodox Christian theologian of our epoch; however our study offers a detailed account of why this is the case. Throughout our study we reference all of his major works, articles, and his contributions to Christian dialogue. We have researched and put forth a wide range of theological sources, directly relating, or relevant, to the ecclesiology and wider theology of Metropolitan John, in order to offer a critical analysis and discourse on the reception of Zizioulas’ eucharistic ecclesiology within Western Christianity. We reference and enter into dialogue with a plethora of studies, PhD theses, conference papers, and articles—especially within anglophone theological academia—on the late metropolitan’s theology. By studying the primary sources of his work alongside a wide range of work relating to his ecclesiology, we outline the crucial syntheses Zizioulas generates between: 1) Locality and Universality; 2) Primacy and Synodality; 3) Christology and Pneumatology and 4) Ecclesiology and Eschatology. These four points, we would argue, lead to why Zizioulas manages not only to generate and give birth to theology on an ecumenical level, but also make way for further healing and dialogue by uniting challenging and historically incompatible concepts.

Είναι γενικώς αποδεκτό ότι ο Μητροπολίτης Περγάμου τυγχάνει ο πλέον γνωστός και διακεκριμένος ορθόδοξος θεολόγος της εποχής μας που άσκησε επίδραση στη δυτική θεολογία. Η παρούσα μελέτη σε αυτό ακριβώς συνεισφέρει, στην απόδειξη αυτής της αλήθειας. Η προβληματική της παρούσης διατριβής αφορά την πρόσληψη της ευχαριστιακής εκκλησιολογίας του μακαριστού Μητροπολίτου Περγάμου στο χώρο της δυτικής θεολογίας. Αξιοποιώντας μια πληθώρα Ρωμαιοκαθολικών και Προτεσταντικών πηγών από αντίστοιχους συγγραφείς, η διατριβή αποτελεί μία ταπεινή συμβολή στον οικουμενικό διάλογο με βάση ακριβώς την ευχαριστιακή εκκλησιολογία. Συγκεκριμένα επιχειρείται μία εκτίμηση, όσο το δυνατόν, του βάθους και του πλάτους των θέσεων του Μητροπολίτη στην πρόσληψή τους από τους δυτικούς θεολόγους. Η συμβολή του μακαριστού Περγάμου στην δυτική θεολογία οικοδομήθηκε πάνω στο ακόλουθο σχήμα: 1) Τοπικότητα και καθολικότητα, 2) Πρωτείο και Συνοδικότητα, 3) Χριστολογία και Πνευματολογία και 4) Εκκλησιολογία και Εσχατολογία και στις παρακάτω θελολογικές αρχές: 1) Η Εκκλησιολογία πρέπει να εντάσσεται στο πλαίσιο της Τριαδικής θεολογίας, 2) Η χριστολογία πρέπει να εξαρτάται από την Πνευματολογία, 3) Η Εκκλησία αντλεί την ταυτότητά από αυτό που θα είναι: έτσι η εσχατολογία είναι αναπόσπαστο μέρος της εκκλησιολογίας.