The impact of the Digital Economy on the added value per economic activity in OECD countries: the role of entrepreneurship

Abstract

This Dissertation investigates the impact of the Digital Economy on sectoral Gross Value Added (GVA) across OECD countries, emphasizing the mediating role of Entrepreneurship. By moving beyond national aggregates, it provides a sector-resolved account of how Digitalisation and Entrepreneurial activity interact to shape Economic Performance. The analysis uses a 19-year panel of 20 economic sectors across OECD countries, drawing on a dataset of more than 350 indicators of the Digital Economy and Entrepreneurship. Econometric approaches are combined: two-way Fixed Effects regressions with LASSO-based variable selection to identify baseline effects; factor-based models using Sparse Principal Component Analysis (SPCA) to capture Digital and Entrepreneurial complementarities; and factor-augmented local-projection Impulse Responses (IRFs) to trace adjustment dynamics. In addition, a novel Sectoral Digital Economy Index (SDEI) is developed and piloted for Education and for Financial & Insurance activities, while a comparative assessment of leading Digital Economy indexes further strengthens measurement validity. Findings demonstrate that the Digital Economy acts as a heterogeneous driver of growth with distinct sectoral patterns. In Primary and Secondary industries, Digitalisation is strongly positive when embedded in core processes and supported by adoption capacity. In Knowledge and Service intensive sectors, the impact of Digitalisation is heterogeneous: it yields substantial growth contributions when supported by robust institutional frameworks and high levels of human capital, but its effects become marginal or neutral where absorptive capacity is weak and structural constraints remain. In regulated or fragmented domains, the contribution of Digitalisation frequently diminishes and may even turn negative under conditions of elevated costs, rigid governance structures, or legacy system constraints. Across all sectors, Entrepreneurship functions as a consistent multiplier, converting digital opportunities into Value Added, though its strength depends on the surrounding institutional and financial ecosystem. The study advances the field through three main contributions: (i) it develops a sector-specific framework for understanding the Digital Economy–Entrepreneurship nexus; (ii) it introduces a replicable index architecture for measuring Sectoral Digital Economy; and (iii) it applies high-dimensional econometrics to identify complementarities and dynamic adjustment paths.Policy implications highlight the need for sector-tailored sequencing: first expanding connectivity and adoption, then reducing affordability and regulatory frictions, building absorptive capacity, and only thereafter scaling advanced technologies. Such sequencing ensures that digital investments, reinforced by entrepreneurial ecosystems, translate into durable and inclusive sectoral growth.

Η παρούσα Διδακτορική Διατριβή εξετάζει τον αντίκτυπο της Ψηφιακής Οικονομίας στην κλαδική Ακαθάριστη Προστιθέμενη Αξία (ΑΠΑ) στις χώρες του ΟΟΣΑ, με έμφαση στον διαμεσολαβητικό ρόλο της Επιχειρηματικότητας. Η μελέτη μετατοπίζει την εστίαση από τους εθνικούς δείκτες σε κλαδικό επίπεδο, αναδεικνύοντας τον τρόπο με τον οποίο η Ψηφιοποίηση και η Επιχειρηματική Δραστηριότητα συνδιαμορφώνουν την οικονομική επίδοση. Η ανάλυση βασίζεται σε ένα πάνελ 19 ετών και 20 οικονομικών κλάδων των χωρών του ΟΟΣΑ, με αξιοποίηση περισσότερων από 350 δεικτών Ψηφιακής Οικονομίας και Επιχειρηματικότητας. Συνδυάζονται διάφορες οικονομετρικές προσεγγίσεις: παλινδρομήσεις σταθερών επιδράσεων δύο κατευθύνσεων με LASSO για επιλογή μεταβλητών και εντοπισμό βασικών αποτελεσμάτων· παραγοντικά μοντέλα με χρήση Sparse PCA για την αποτύπωση των συμπληρωματικοτήτων μεταξύ Ψηφιοποίησης και Επιχειρηματικότητας· και τοπικές προβολές ενισχυμένες με παράγοντες για την ανίχνευση των δυναμικών προσαρμογών. Επιπλέον, αναπτύσσεται ένας νέος Δείκτης Κλαδικής Ψηφιακής Οικονομίας (SDEI), που εφαρμόζεται πιλοτικά στον κλάδο της Εκπαίδευσης και στις Χρηματοοικονομικές και Ασφαλιστικές δραστηριότητες, ενώ παράλληλα διενεργείται συγκριτική αξιολόγηση των υφιστάμενων δεικτών. Τα αποτελέσματα αναδεικνύουν την Ψηφιακή Οικονομία ως ετερογενή παράγοντα ανάπτυξης, με διαφοροποιημένες επιδράσεις ανά κλάδο. Στους Πρωτογενείς και Δευτερογενείς κλάδους, η Ψηφιοποίηση εμφανίζει ισχυρά θετικό αντίκτυπο όταν ενσωματώνεται σε βασικές διαδικασίες και υποστηρίζεται από ικανότητα υιοθέτησης. Στους κλάδους Γνώσης και Εντάσεως Υπηρεσιών, η επίδραση είναι θετική όπου υπάρχουν ισχυροί θεσμοί και υψηλό επίπεδο ανθρώπινου κεφαλαίου, αλλά περιορισμένη όπου η ικανότητα προσαρμογής είναι χαμηλή. Σε τομείς με αυστηρό ρυθμιστικό πλαίσιο ή κατακερματισμό, η συμβολή της Ψηφιοποίησης αποδυναμώνεται και ενδέχεται να καταλήξει αρνητική, όταν συνδυάζεται με υψηλό κόστος ή απαρχαιωμένα συστήματα και υποδομές. Σε όλους τους κλάδους, η Επιχειρηματικότητα λειτουργεί ως σταθερός πολλαπλασιαστής, μετατρέποντας τις ψηφιακές ευκαιρίες σε προστιθέμενη αξία, αν και η ισχύς της εξαρτάται από το θεσμικό και χρηματοοικονομικό περιβάλλον. Η συμβολή της Διατριβής εκφράζεται σε τρεις βασικούς άξονες: (i) διαμορφώνει ένα κλαδικό πλαίσιο ανάλυσης της σχέσης Ψηφιακής Οικονομίας–Επιχειρηματικότητας· (ii) προτείνει μια νέα μεθοδολογία / δείκτη μέτρησης της κλαδικής Ψηφιακής Οικονομίας· και (iii) αξιοποιεί υψηλής διάστασης οικονομετρικές τεχνικές για την ανίχνευση συμπληρωματικοτήτων και δυναμικών προσαρμογών. Οι κατευθύνσεις πολιτικής που προκύπτουν αναδεικνύουν την ανάγκη για μια κλαδικά προσαρμοσμένη στρατηγική: αρχικά μέσω της ενίσχυσης της συνδεσιμότητας και της υιοθέτησης ψηφιακών εργαλείων· στη συνέχεια μέσω της μείωσης του κόστους και των ρυθμιστικών εμποδίων· ακολούθως, με την ενδυνάμωση της ικανότητας προσαρμογής· και, τέλος, με την αξιοποίηση προηγμένων τεχνολογιών. Μια τέτοια ακολουθία διασφαλίζει ότι οι ψηφιακές επενδύσεις, ενισχυμένες από κατάλληλα οικοσυστήματα, οδηγούν σε ανθεκτική και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη σε κλαδικό επίπεδο.