Ο τόπος συνύπαρξης μουσικών ιδιωμάτων διαφορετικής πολιτισμικής προέλευσης και τα όρια της αυτονομίας τους

Abstract

The topos of coexistence of musical idioms from diverse cultural origins is approached through the establishment of a broader, universal musical domain (Universal Music Domain–UMD), grounded in the principles of the natural sciences, and more specifically, those of physics, mathematics and information theory. This endeavor constitutes an attempt toward a unified music representation — a microscopic conceptualization of musical idioms and of music as a whole — primarily based on the notion of entropy. It further adopts the idea of fundamental structural and substructural musical elements, considered within the framework of the natural perceptual thresholds of human cognitive function.The musical characteristics of this universal reference domain are expressed vectorially through the concept of the Music Harmonic Domain (H), a higher-order morphism grid that encapsulates the inherent aesthetic predisposition of human perception. Within this framework, the topos of musical idioms—whether of distinct or shared cultural origin—constitutes a subset of UMD. This subset incorporates, within its internal logic, the specific harmonic domains of musical traditions and contains, as its objects, all primary musical and acoustic elements that may be employed in musical composition.The pursuit of defining and delineating the musical domain through a coherent mathematical description has led to the development of entropic vector and complex analysis models for approaching music and musical idioms. These alternative entropic approaches open up the prospect of using vector and complex analysis in the musical field and are proposed as innovative tools for musical analysis and composition, capable of enriching the creative process. In parallel, they introduce a new creative praxis: the visual-artistic extension of musical experience through entropic mappings, in which musical elements and structures acquire a visual embodiment through their entropic identity. This approach restores a deeper communicative link between the listener and the creator with the musical content, beyond conventional musicological approaches and interpretations, by focusing on visualization and on the alignment of the musical work with fundamental physical and mathematical principles.In the compositional and experimental part of this study, beyond the coexistence of idioms of diverse origins, novel hybrid scales with arbitrarily structured intervallic formations are introduced. These scales increase the entropy of the musical perception system, thereby activating anti-entropic mechanisms, the creative management of which constitutes one of the core objectives within the compositional process.

Ο τόπος συνύπαρξης μουσικών ιδιωμάτων διαφορετικής πολιτισμικής προέλευσης προσεγγίζεται μέσα από την θεμελίωση ενός ευρύτερου καθολικού τόπου της μουσικής (Universal Music Domain UMD), που ορίζεται πάνω στις αρχές των θετικών επιστημών και ιδιαίτερα της φυσικής, των μαθηματικών και της πληροφορικής. Είναι μια προσπάθεια ενοποιημένης μικροσκοπικής θεώρησης και αναπαράστασης των μουσικών ιδιωμάτων και της μουσικής γενικότερα (unified music representation ), η οποία χρησιμοποιεί κατά κύριο λόγο ως βασική παράμετρο την έννοια της εντροπίας και υιοθετεί την έννοια θεμελιωδών δομικών και υποδομικών μουσικών στοιχείων στο πλαίσιο των φυσικών κατωφλίων (thresholds) της ανθρώπινης αντιληπτικής λειτουργίας. Η εσωτερική λογική του καθολικού τόπου αναφοράς UMD και τα μουσικά του χαρακτηριστικά, εκφράζονται διανυσματικά μέσω της εισαγόμενης έννοιας του μουσικού αρμονικού πεδίου H (Music Harmonic Domain), ενός πλέγματος μορφισμών ανωτέρας τάξεως που αποτυπώνει την εγγενή αισθητική προδιάθεση του ανθρώπου. Σε αυτό το πλαίσιο ο τόπος των μουσικών ιδιωμάτων (διαφορετικής η κοινής πολιτισμικής προέλευσης), είναι ένα υποσύνολο του καθολικού τόπου UMD, το οποίο περιλαμβάνει στην εσωτερική δομή του τα ιδιαίτερα αρμονικά πεδία των μουσικών παραδόσεων και περιέχει σαν αντικείμενα όλα τα πρωτογενή μουσικά/ηχητικά στοιχεία που μπορούν να χρησιμοποιηθούν στη μουσική σύνθεση.Η πορεία της αναζήτησης του μουσικού τόπου και της οριοθέτησής του με μια συνεκτική μαθηματική περιγραφή, οδήγησε στην διαμόρφωση μοντέλων εντροπικής διανυσματικής και μιγαδικής προσέγγισης της μουσικής και των μουσικών ιδιωμάτων. Οι εναλλακτικές αυτές εντροπικές προσεγγίσεις εγκαινιάζουν την προοπτική χρήσης της διανυσματικής και μιγαδικής ανάλυσης στο μουσικό πεδίο και προτείνονται σαν πρωτότυπα εργαλεία μουσικής ανάλυσης και σύνθεσης που μπορεί να συμβάλλουν στη πληρέστερη κατανόηση της μουσικής και τον εμπλουτισμό της δημιουργικής διαδικασίας. Ταυτόχρονα εισηγούνται μία νέα πρακτική δημιουργική προοπτική, την εικαστική επέκταση της μουσικής εμπειρίας μέσω εντροπικών χαρτογραφήσεων, όπου τα μουσικά στοιχεία και οι δομές αποκτούν εικαστική υπόσταση μέσω της εντροπικής τους ταυτότητας, αποκαθιστώντας με αυτό το τρόπο μια βαθύτερη επικοινωνία του ακροατή αλλά και του ίδιου του δημιουργού με το μουσικό περιεχόμενο, εστιάζοντας στην οπτικοποίηση και στον συντονισμό του μουσικού έργου με θεμελιώδεις φυσικές και μαθηματικές αρχές.Στο συνθετικό και πειραματικό μέρος της εργασίας, πέραν της συνύπαρξης ιδιωμάτων διαφορετικής προέλευσης, εισάγονται πρωτότυπες υβριδικές κλίμακες αυθαίρετης διαστηματικής δομής, οι οποίες αυξάνουν την εντροπία του συστήματος της μουσικής αντίληψης και κινητοποιούν αντιεντροπικούς μηχανισμούς, η δημιουργική διαχείριση των οποίων αποτελεί ένα από τα κύρια αντικείμενα έρευνας γύρω από την συνθετική διαδικασία.