Ευρήματα ακουστικών προκλητών δυναμικών του εγκεφαλικού στελέχους (ABR) και ακουστικών προκλητών δυναμικών σταθερής απάντησης (ASSR) σε βρέφη και νήπια με διαταραχή του αυτιστικού φάσματος (ΔΑΦ) και σύγκριση αυτών των δύο ηλεκτροφυσιολογικών μεθόδων σε αυτόν τον πληθυσμό

Abstract

Autism is a neurodevelopmental disorder characterized by impairments in verbal and non-verbal communication, and reduced social interactions. In addition, individuals with autism often have limited interests and exhibit repetitive or stereotyped behaviors. They may also show reduced empathy, difficulty in imitation, lack of social play, language delay or absence of verbal communication and a preference for stability. These characteristics usually appear before the age of 3 years, although they vary considerably between individuals, depending on factors such as developmental level, language skills, and chronological age. Delayed speech development and hearing impairment are two possible early signs of autism. Parents of children with autism and speech delay often suspect hearing loss as the cause, making hearing assessment a necessary first step towards the diagnosis of autism. For typically developing infants, hearing assessment usually includes objective tests such as the otoacoustic emissions (OAE) and the automated auditory brainstem response (AABR). These objective tests can be supplemented with subjective tests such as behavioral observation, visual reinforcement audiometry, and conditioned play audiometry, although results may be unreliable in children with impaired attention or behavioral issues. Once children reach the age of 4 years, conventional pure-tone audiometry is generally used to assess hearing in typically developing children. However, these audiological tests are often difficult to administer successfully to children with developmental disabilities. In infants (up to 7 months of age), it is difficult to obtain reliable behavioral test results. To address this challenge, several tests, such as the ABR and the ASSR, can be alternatively used. The clinical comparison and evaluation of these two electrophysiologic methods are of particular interest for both research and clinical applications, as they can serve as valuable diagnostic tools in the early identification of autism. In the present study, the reliability and validity of ABR and ASSR were evaluated in this specific clinical population. While several studies have investigated ABR and its role in autism, no study has yet compared the correlation of these two methods in this population. Therefore, the primary aim of this study was to examine and compare the findings of click ABR and chirp ASSR in a relatively large sample of children diagnosed with ASD and speech delay. Results were analyzed to assess the utility and reliability of these methods. The study involved 80 children (63 boys and 17 girls), of whom 60 were diagnosed on the autism spectrum and with language delay, while 20 were neurotypical children who were equally language delayed. The age of children was between 6 and 79 months and a total of 160 ears were examined. The mean age was 35.98 months, and the median age was 32.5 months, showing little difference in comparison with the mean age. All children underwent examination using the electrophysiologic methods of click ABR and chirp ASSR, at the Audiology Center of the Otorhinolaryngology Department at the“Karamandaneio” General Children's Hospital of Patras, during the period 2019-2023. For the statistical analysis of the comparison of these two electrophysiologic methods, the threshold values recorded using click ABR and the mean threshold values recorded using chirp ASSR from frequencies 1000, 2000, and 4000 Hz, as well as 2000 and 4000 Hz, were used. All ears that responded to the click ABR, also responded to each chirp frequency tested by the ASSR.The analysis concluded that the click ABR thresholds show a statistically significant correlation with the mean values of the chirp ASSR thresholds at 1000, 2000, and 4000Hz (rho = 0.316, p = 0.014), as well as with the mean values of the chirp ASSR thresholds at 2000 and 4000 Hz (rho = 0.277, p = 0.032). It is important to note that a stronger positive correlation was observed between the two averages of the chirp ASSR thresholds (rho =0.971, p < 0.001). The present study concludes that the ASSR is a valid and reliable method for assessing hearing sensitivity in children with autism. The results also highlight the potential of the ASSR as an adjunctive or even alternative audiological test to the ABR. Equally important finding is that the hearing sensitivity (hearing thresholds) of children with autism is slightly better than that of neurotypical children. These results are particularly important, because the behavioral issues that characterize children with autism often prevent reliable hearing assessment using behavioral methods. Therefore, both ABR and ASSR offer significant value in assessing the hearing of children with ASD, for both clinical and research purposes.

Ο αυτισμός είναι μια νευροαναπτυξιακή διαταραχή, που χαρακτηρίζεται από διαταραχές στη λεκτική και στη μη λεκτική επικοινωνία, και μειωμένες κοινωνικές αλληλεπιδράσεις. Επιπλέον, τα άτομα με αυτισμό εμφανίζουν συχνά περιορισμένα ενδιαφέροντα και παρουσιάζουν επαναλαμβανόμενες ή στερεοτυπικές συμπεριφορές. Μπορεί επίσης να εμφανίζουν μειωμένη ενσυναίσθηση, δυσκολία στη μίμηση, έλλειψη κοινωνικού παιχνιδιού, γλωσσική καθυστέρηση ή απουσία λεκτικής επικοινωνίας καιπροτίμηση στη διατήρηση της σταθερότητας. Αυτά τα χαρακτηριστικά συνήθως εμφανίζονται πριν από την ηλικία των 3 ετών, αν και διαφέρουν σημαντικά μεταξύ των ατόμων, ανάλογα με παράγοντες όπως το αναπτυξιακό επίπεδο, οι γλωσσικές ικανότητες και η χρονολογική ηλικία. Η καθυστέρηση στην ανάπτυξη του λόγου και οι διαταραχές της ακοής είναι δύο πιθανές πρώιμες ενδείξεις αυτισμού. Οι γονείς των παιδιών με αυτισμό και καθυστέρηση ομιλίας συχνά υποψιάζονται ως αιτία την απώλεια ακοής, καθιστώντας την αξιολόγησητης ακοής ένα απαραίτητο πρώτο βήμα προς τη διάγνωση του αυτισμού. Για τα βρέφη τυπικής ανάπτυξης, ο έλεγχος ακοής περιλαμβάνει συνήθως αντικειμενικές εξετάσεις, όπως οι ωτοακουστικές εκπομπές (OAE) και τα αυτοματοποιημένα ακουστικά προκλητά δυναμικά του εγκεφαλικού στελέχους (ΑABR). Αυτά τα αντικειμενικά τεστ μπορούν να συμπληρωθούν με υποκειμενικές εξετάσεις, όπως η παρατήρηση συμπεριφοράς, η ακοομετρία οπτικής ενίσχυσης και η παιχνιδοακοομετρία, αν και τα αποτελέσματα μπορεί να είναι αναξιόπιστα σε παιδιά με μειωμένη προσοχή ή προβλήματα συμπεριφοράς. Από την ηλικία των 4 ετών και άνω, σε παιδιά νευροτυπικής ανάπτυξης, χρησιμοποιείται η συμβατική ακοομετρία καθαρών τόνων. Ωστόσο, αυτές οι ακοολογικές εξετάσεις είναι συχνά δύσκολο να εφαρμοστούν με επιτυχία σε παιδιά που παρουσιάζουν αναπτυξιακές διαταραχές. Στα βρέφη (έως την ηλικία περίπου των 7 μηνών), είναι δύσκολο να ληφθούν αξιόπιστα αποτελέσματα κατά τις υποκειμενικές εξετάσεις. Για την αντιμετώπιση αυτής της πρόκλησης, μπορούν να χρησιμοποιηθούν εναλλακτικά διάφορα τεστ, όπως το ABR και το ASSR. Η κλινική σύγκριση και αξιολόγηση αυτών των δύο ηλεκτροφυσιολογικών μεθόδων παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, τόσο για ερευνητικές, όσο και για κλινικές εφαρμογές, καθώς μπορούν να χρησιμεύσουν ως πολύτιμα διαγνωστικά εργαλεία στην έγκαιρη διάγνωση του αυτισμού. Στην παρούσα έρευνα, αξιολογήθηκε η αξιοπιστία και η εγκυρότητα του ABR και του ASSR σε αυτόν τον συγκεκριμένο κλινικό πληθυσμό. Ενώ αρκετές μελέτες έχουν διερευνήσει το ABR και τον ρόλο του στον αυτισμό, καμιά μελέτη δεν έχει ακόμη συγκρίνει τη συσχέτιση των δύο αυτών μεθόδων σε αυτόν τον πληθυσμό. Ως εκ τούτου, ο πρωταρχικός στόχος αυτής της μελέτης ήταν να εξετάσει και να συγκρίνει τα ευρήματατου click ABR και του chirp ASSR σε ένα σχετικά μεγάλο δείγμα παιδιών με διάγνωση ΔΑΦ και καθυστέρηση λόγου. Τα αποτελέσματα αναλύθηκαν για να εκτιμηθεί η χρησιμότητα και αξιοπιστία αυτών των δύο μεθόδων.Στη μελέτη αυτή έλαβαν μέρος 80 παιδιά (63 αγόρια και 17 κορίτσια), εκ των οποίων τα 60 είχαν διαγνωσθεί με ΔΑΦ και γλωσσική καθυστέρηση, ενώ τα 20 ήσαν παιδιά νευροτυπικής ανάπτυξης που παρουσίαζαν εξίσου γλωσσική καθυστέρηση. Τα παιδιά ήσαν ηλικίας από 6 έως 79 μηνών και συνολικά εξετάστηκαν 160 αυτιά. Η μέση ηλικία ανήλθε σε 35,98 μήνες και η διάμεση ηλικία σε 32,5 μήνες, εμφανίζοντας μικρή διαφοράμε τη μέση ηλικία. Όλα τα παιδιά υποβλήθηκαν σε εξέταση με τη χρήση των ηλεκτροφυσιολογικών μεθόδων click ABR και chirp ASSR στο Ακοολογικό Κέντρο του Ωτορινολαρυγγολογικού Τμήματος του ΓΝ Παίδων Πατρών «Καραμανδάνειο» κατά το διάστημα 2019-2023. Για τη στατιστική ανάλυση της σύγκρισης των δύο αυτών μεθόδων χρησιμοποιήθηκαν οι ουδοί που καταγράφηκαν με το click ABR και οι μέσοι όροι των ουδών που καταγράφηκαν με το chirp ASSR στις συχνότητες 1000, 2000 και 4000 Hz, καθώς και στις συχνότητες 2000 και 4000 Hz. Σε όλα τα αυτιά στα οποία καταγράφηκε απάντηση στο click ABR, καταγράφηκε επίσης απάντηση και σε κάθε συχνότητα που εξετάστηκε με το chirp ASSR. Η ανάλυση κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι ουδοί του click ABR παρουσιάζουν στατιστικά σημαντική συσχέτιση με τους μέσους όρους των ουδών του chirp ASSR στα 1000, 2000 και 4000 Hz (rho = 0,316, p = 0,014), καθώς και με τους μέσους όρους των ουδών του chirp ASSR στα 2000 και 4000 Hz (rho = 0,277, p = 0,032). Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι παρατηρήθηκε ισχυρότερη θετική συσχέτιση μεταξύ των δύο μέσω νόρων των ουδών του chirp ASSR (rho = 0,971, p < 0,001). Η παρούσα μελέτη καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το ASSR είναι μια έγκυρη και αξιόπιστη μέθοδος για τον έλεγχο της ακουστικής ευαισθησίας σε παιδιά με αυτισμό. Τα αποτελέσματα αναδεικνύουν επίσης τις δυνατότητες του ASSR ως συμπληρωματικής ή και εναλλακτικής ακοολογικής εξεταστικής μεθόδου ως προς το ABR. Εξίσου σημαντικό εύρημα είναι ότι η ακουστική ευαισθησία (ουδοί ακοής) των παιδιών με αυτισμό είναι ελαφρώς καλύτερη από εκείνη των παιδιών νευροτυπικής ανάπτυξης. Τα αποτελέσματα αυτά είναι ιδιαίτερα σημαντικά, επειδή τα θέματα συμπεριφοράς που χαρακτηρίζουν τα παιδιά με αυτισμό συχνά εμποδίζουν την αξιόπιστη αξιολόγηση της ακοής με τη χρήση συμπεριφορικών μεθόδων. Ως εκ τούτου, τόσο το ABR, όσο και το ASSR, συμβάλλουν σημαντικά στην αξιολόγηση της ακοής των παιδιών με ΔΑΦ, τόσο για κλινικούς, όσο και για ερευνητικούς σκοπούς.