Θρησκευτικότητα και πνευματικότητα του αναπτυσσόμενου ανθρώπου κατά τον A.Maslow

Abstract

The concept of spirituality seems to be intertwined with the existence of man (Hay & Nye, 1998; O'Murchu, 2000; Tacey, 2003; Rolheiser, 1998). As long as there will be man, there will be spirituality (Tsitsigkos, 2015), whether one defines it in its religious sense or not. Its stirring, however, is a product of postmodernism, and in recent decades, not only have we been emphasizing it, but we seem to be tending towards a rediscovery of it. Additionally, the concept of spirituality is considered, especially today, to be essential for achieving the all-round development of the human person and the global satisfaction of their needs (Seden, 2005), as well as the healing of the human person (Maslow, 1962a/1968). According to Transpersonal Psychology of Abraham Maslow (1908-1970), only a spiritual perspective can give meaning and content to the human person. According to the well-known American psychologist, this stage, which is at the top of the pyramid of human needs, was originally called the stage of self-realization, and later added the stage of self-transaction as a higher stage. The spirituality and religiosity, therefore, of the developing human being according to Maslow, is what this study seeks to explore from a critical perspective and in the light of Orthodox Spirituality.

Η έννοια της πνευματικότητας φαίνεται να είναι συνυφασμένη με την ύπαρξη του ανθρώπου (Hay & Nye, 1998; O'Murchu, 2000; Tacey, 2003; Rolheiser, 1998). Όσο θα υπάρχει άνθρωπος, θα υπάρχει και πνευματικότητα (Τσιτσίγκος, 2015), είτε αυτή την ορίζει κανείς με τη θρησκευτική της έννοια, είτε όχι. Η ανάδυσή της, ωστόσο, είναι ένα προϊόν του μεταμοντερνισμού και τις τελευταίες δεκαετίες, όχι απλά δίνουμε ιδιαίτερη έμφαση σ’ αυτήν, αλλά φαίνεται να τείνουμε σε μια επανανακάλυψή της. Επίσης, η έννοια της πνευματικότητας θεωρείται, ιδιαίτερα σήμερα, ότι θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη προκειμένου να επιτευχθεί η ολόπλευρη ανάπτυξη του ανθρώπου και η σφαιρική ικανοποίηση των αναγκών του (Seden, 2005), αλλά και η θεραπεία του ανθρώπινου προσώπου (Maslow, 1962a/1968). Σύμφωνα με την Υπερπροσωπική Ψυχολογία του Abraham Maslow (1908-1970), μόνο μια πνευματική προοπτική μπορεί να προσδώσει σημασία και περιεχόμενο στο ανθρώπινο πρόσωπο. Το στάδιο αυτό που βρίσκεται στην κορυφή της πυραμίδας των ανθρωπίνων αναγκών, σύμφωνα με τον γνωστό Αμερικανό ψυχολόγο, αρχικά το ονόμασε στάδιο της αυτοπραγμάτωσης και αργότερα πρόσθεσε ως ανώτερο το στάδιο της αυθυπέρβασης. Την πνευματικότητα και θρησκευτικότητα, λοιπόν, του αναπτυσσόμενου ανθρώπου σύμφωνα με τον Maslow, επιδιώκει να διερευνήσει η μελέτη αυτή, μέσα από μια κριτική σκοπιά και υπό το πρίσμα της Ορθόδοξης Πνευματικότητας.