Le concept des sentiments sociaux dans la philosophie politique classique (XVIIe et XVIIIe siècles)

Abstract

The concept of social emotions aims to problematize the theoretical space, in its ethical and political dimensions, that the example of Christian love had occupied after the eclipse of ancient friendship. In the second half of the 18th century, the paradigm of sympathy, stripped of most of its cosmological connotations, will come to occupy the anthropological space left empty by the non-repetition of a form of friendship or secularized charity. The main function of sympathy will be to smooth out social frictions through the regulation of emotional conflicts and their reflection within the polities. Thus, the polity organization presupposes, in addition to the citizen-subject of rights and obligations, the citizen-civility bearer

Η έννοια των κοινωνικών συναισθημάτων στοχεύει στην προβληματοποίηση του θεωρητικού χώρου, στις ηθικές και πολιτικές του διαστάσεις, που είχε καταλάβει το παράδειγμα της χριστιανικής αγάπης μετά την έκλειψη της αρχαίας φιλίας. Στο δεύτερο μισό του 18ου αιώνα, το παράδειγμα της συμπάθειας, απογυμνωμένο από τις περισσότερες κοσμολογικές του συνδηλώσεις, θα έρθει να καταλάβει τον ανθρωπολογικό χώρο που έμεινε κενός από τη μη επανάληψη μιας μορφής φιλίας ή εκκοσμικευμένης φιλανθρωπίας. Η κύρια λειτουργία της συμπάθειας θα είναι η εξομάλυνση των κοινωνικών τριβών μέσω της ρύθμισης των συναισθηματικών συγκρούσεων και η αντανάκλαση τους στο εσωτερικό των πολιτευμάτων. Ετσι η πολιτειακή οργάνωση προϋποθέτει εκτός από τον πολίτη-υποκείμενο δικαιωμάτων και υποχρεώσεων, τον πολίτη φορέα πολιτικών τρόπων (civility)