Περίληψη
Εισαγωγή: Οι μείζονες θωρακοχειρουργικές επεμβάσεις αποτελούν μια τυπική μέθοδο διάγνωσης ή/και θεραπείας απέναντι στον καρκίνο του πνεύμονα, του μεσοθωρακίου και άλλων μη κακοήθων εκδηλώσεων του αναπνευστικού συστήματος. Η ανάρρωση και η αποκατάσταση των ασθενών εξαρτώνται άμεσα από την επιλεγόμενη εφαρμοσμένη μετεγχειρητική αναλγησία, με σκοπό τον καθορισμό της βέλτιστης και μακροπρόθεσμης ποιότητας ζωής. Υλικό - Μέθοδοι: Η βάση δεδομένων μας αποτελείται από 210 άτομα, τα οποία υποβλήθηκαν σε μείζονα θωρακοχειρουργική επέμβαση, σε διάστημα 5 ετών (μεταξύ Δεκεμβρίου 2016 και Δεκεμβρίου 2021) στο τμήμα της Θωρακοχειρουργικής – Ογκολογικής κλινικής του αντικαρκινικού νοσοκομείου «Θεαγένειου» Θεσσαλονίκης, από όπου έλαβαν εξιτήριο και παρακολουθήθηκαν στενά στα πλαίσια του καθιερωμένου “follow – up”. Κάθε χειρουργική μέθοδος προσπέλασης συνοδεύτηκε από τρεις διαφορετικούς τύπους μετεγχειρητικής αναλγησίας: α) επισκληρίδια θωρακική αναλγησία μέσω έγχυσης οπιοειδών, β) συνδυασμένη επισκληρ ...
Εισαγωγή: Οι μείζονες θωρακοχειρουργικές επεμβάσεις αποτελούν μια τυπική μέθοδο διάγνωσης ή/και θεραπείας απέναντι στον καρκίνο του πνεύμονα, του μεσοθωρακίου και άλλων μη κακοήθων εκδηλώσεων του αναπνευστικού συστήματος. Η ανάρρωση και η αποκατάσταση των ασθενών εξαρτώνται άμεσα από την επιλεγόμενη εφαρμοσμένη μετεγχειρητική αναλγησία, με σκοπό τον καθορισμό της βέλτιστης και μακροπρόθεσμης ποιότητας ζωής. Υλικό - Μέθοδοι: Η βάση δεδομένων μας αποτελείται από 210 άτομα, τα οποία υποβλήθηκαν σε μείζονα θωρακοχειρουργική επέμβαση, σε διάστημα 5 ετών (μεταξύ Δεκεμβρίου 2016 και Δεκεμβρίου 2021) στο τμήμα της Θωρακοχειρουργικής – Ογκολογικής κλινικής του αντικαρκινικού νοσοκομείου «Θεαγένειου» Θεσσαλονίκης, από όπου έλαβαν εξιτήριο και παρακολουθήθηκαν στενά στα πλαίσια του καθιερωμένου “follow – up”. Κάθε χειρουργική μέθοδος προσπέλασης συνοδεύτηκε από τρεις διαφορετικούς τύπους μετεγχειρητικής αναλγησίας: α) επισκληρίδια θωρακική αναλγησία μέσω έγχυσης οπιοειδών, β) συνδυασμένη επισκληρίδια θωρακική αναλγησία μέσω έγχυσης οπιοειδών και επιπρόσθετη χορήγηση Ροπιβακαΐνης, και γ) συνδυασμένη ΕΦ χορήγηση Τραμαδόλης με επιπρόσθετη χορήγηση ΜΣΑΦ, αναλόγως με τις προεγχειρητικές τους απαιτήσεις. Αυτές είναι: α) η «ανοιχτή» προσπέλαση μέσω θωρακοτομής και β) η ελάχιστα επεμβατική προσπέλαση μέσω θωρακοσκοπησης}. Η μετεγχειρητική διαχείριση και αξιολόγηση κάθε ασθενούς πραγματοποιήθηκε μέσω χρήσης τριών ερωτηματολογίων ΠΖ (QoL) και της VAS – Visual Analog Scale για τον πόνο, οδηγώντας στον προσδιορισμό του Δείκτη ΠΖ. Με τη χρήση του λογισμικού IBM SPSS Statistics 25.0 διεκπεραιώθηκε η συνολική αξιολόγηση και τα τελικά αποτελέσματα. Συζήτηση – Αποτελέσματα: Κάθε ασθενής απάντησε στα τρία ερωτηματολόγια ΠΖ, στα αντίστοιχα τέσσερα υποδεικνυόμενα συγκεκριμένα χρονικά διαστήματα. Η διαφοροποίηση στις απαντήσεις τους αποτέλεσε το βασικό γνώμονα για την εξαγωγή σημαντικών πληροφοριών, σχετικά με την μετεγχειρητική εξέλιξη της υγείας τους. Ακολούθησε λεπτομερής αξιολόγηση των ερωτηματολογίων, τόσο ατομικά όσο και ομαδικά, ανάλογα με την υποομάδα του μετεγχειρητικού αναλγητικού πλάνου κάθε ασθενούς, μια συνδυαστική μελέτη που εφαρμόζεται σε αυτή τη μορφή για πρώτη φορά στο Εθνικό Σύστημα Υγείας. Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα του Δείκτη ΠΖ χαρακτηρίζονται ως ένας από τους πιο ακριβείς δείκτες της εξέλιξης της υγείας ενός ασθενούς. Έτσι, παρέχονται σημαντικές πληροφορίες, που προστίθενται στην αρχική στρατηγική διαχείρισης, και σχετίζονται κυρίως με τη συμπτωματολογία του πόνου και τις ενδεχόμενες μετεγχειρητικές επιπλοκές και ενοχλήσεις. Κάθε ασθενής παρακολουθήθηκε ενδελεχώς και εξατομικευμένα, με στόχο την επίτευξη ενός βέλτιστου επιπέδου ΠΖ. Εκ των αποτελεσμάτων της τελικής αξιολόγησης, μια ελάχιστα επεμβατική χειρουργική στρατηγική, μέσω διενέργειας θωρακοσκόπησης (VATS), συνοδευόμενη από ένα συνδυασμένο πλάνο μετεγχειρητικής αναλγησίας, αποτελούμενο από επισκληρίδια θωρακική αναλγησία μέσω απιοειδών και πρόσθετη χορήγηση Ροπιβακαΐνης, ανέδειξε βέλτιστα αποτελέσματα όσον αφορά την περισσότερο ανεπίπλεκτη περίοδο ανάρρωσης και το πλέον μακροπρόθεσμο και ικανοποιητικό επίπεδο ΠΖ.
περισσότερα
Περίληψη σε άλλη γλώσσα
Introduction: Major thoracic surgery procedures constitute a standard method of diagnosis and/or therapy against lung cancer, mediastinal cancer and other non-malignant manifestations of the respiratory system. Such patients’ recovery and rehabilitation depend directly from the applied postoperative analgesia, with prior purpose to determine an optimum and long-term satisfactory level of quality of life. Background: Our database consists of 210 individuals, submitted to major thoracic surgery procedure, during a 5 - year period of time (between December 2016 and December 2021) at the “Thoracic Surgery Department” of “Theageneio” Cancer Hospital, Thessaloniki. Methods: Each operative method is accompanied with three different types of postoperative analgesia: {a) epidural thoracic opioid application, b) combined epidural thoracic opioid application with additional Ropivacaine (Naropain®) effusion and c) combined intravenous Tramadol® effusion with additional NSAIDs application), depend ...
Introduction: Major thoracic surgery procedures constitute a standard method of diagnosis and/or therapy against lung cancer, mediastinal cancer and other non-malignant manifestations of the respiratory system. Such patients’ recovery and rehabilitation depend directly from the applied postoperative analgesia, with prior purpose to determine an optimum and long-term satisfactory level of quality of life. Background: Our database consists of 210 individuals, submitted to major thoracic surgery procedure, during a 5 - year period of time (between December 2016 and December 2021) at the “Thoracic Surgery Department” of “Theageneio” Cancer Hospital, Thessaloniki. Methods: Each operative method is accompanied with three different types of postoperative analgesia: {a) epidural thoracic opioid application, b) combined epidural thoracic opioid application with additional Ropivacaine (Naropain®) effusion and c) combined intravenous Tramadol® effusion with additional NSAIDs application), depending on the patient’s preoperative demands. The selected operative methods are: a) “Open Access” procedure and b) minimally invasive thoracoscopic (VATS) procedure. Each patient’s postoperative management and evaluation was performed via usage of three QoL Questionnaires and the VAS – Visual Analog Scale for pain, leading to the determination of the QoL Index. The usage of the IBM SPSS Statistics 25.0 software performed the overall evaluation and extracted the final results. Discussion - Results: Every patient answered three QoL Questionnaires in 4 specific time intervals. The differentiation in their answers was the key point to extract important information about their postoperative health evolution. A detailed questionnaire evaluation followed, both individually and in groups, according to the subgroup of each individual’s pain treatment, a combined study which is applied in this form for the first time in the Greek National Health System. Conclusions: The measure of the QoL index is widely taken into account as one of the most accurate indicators of a patient’s health evolution. The results supply us with significant information, added to the initial management strategy, mainly regarding pain symptomatology and eventual complications and discomforts. The indications guide us towards a thorough realization of each patient’s “follow up” individually and the achievement of an optimal QoL level. A minimally invasive surgical strategy, through VATS procedure, accompanied with combined postoperative pain medication plan, consisted of epidural thoracic application with opioids and additional Ropivacaine (Naropain®) effusion, led to the optimal results, regarding a least complicated recovery period and long term highly satisfactory level of QoL.
περισσότερα