Περίληψη
Η έρευνα επικεντρώνεται στις ταινίες και τις τηλεοπτικές και διαδικτυακές σειρές της περιόδου 2001-2023 που ειδικεύονται στο υποείδος του ζόμπι. Εκτός από τη σημειολογική ανάλυση του υλικού, η εργασία βασίζεται σε βιβλιογραφία που άπτεται της φιλοσοφίας, της ψυχανάλυσης, και της ανθρωπολογίας, σε συνεντεύξεις με ανθρώπους που παρακολουθούν και δημιουργούν ταινίες και σειρές τρόμου, καθώς και σε επισκόπηση της ειδησεογραφίας της εξεταζόμενης περιόδου. Σκοπός της έρευνας είναι να εντοπιστούν οι πιθανές αιτίες που συνέβαλαν στη μετατόπιση του ενδιαφέροντος των δημιουργών και του κοινού προς το ζόμπικαι παράλληλα οι αλλαγές στο πώς αντιλαμβανόμαστε το ζόμπι και κατ’ επέκταση το τερατώδες στην οπτικοακουστική μυθοπλασία με το πέρασμα των δεκαετιών (από την πρώτη ταινία ζόμπι το 1932 έως τα τελευταία χρόνια, κατά τα οποία, παράλληλα με τονκινηματογράφο, παρατηρείται άνθηση των τηλεοπτικών και διαδικτυακών σειρών). Πώς η απεικόνιση του τερατώδους χρησιμεύει σαν προβολή ή σαν συμβολισμός αυτού ...
Η έρευνα επικεντρώνεται στις ταινίες και τις τηλεοπτικές και διαδικτυακές σειρές της περιόδου 2001-2023 που ειδικεύονται στο υποείδος του ζόμπι. Εκτός από τη σημειολογική ανάλυση του υλικού, η εργασία βασίζεται σε βιβλιογραφία που άπτεται της φιλοσοφίας, της ψυχανάλυσης, και της ανθρωπολογίας, σε συνεντεύξεις με ανθρώπους που παρακολουθούν και δημιουργούν ταινίες και σειρές τρόμου, καθώς και σε επισκόπηση της ειδησεογραφίας της εξεταζόμενης περιόδου. Σκοπός της έρευνας είναι να εντοπιστούν οι πιθανές αιτίες που συνέβαλαν στη μετατόπιση του ενδιαφέροντος των δημιουργών και του κοινού προς το ζόμπικαι παράλληλα οι αλλαγές στο πώς αντιλαμβανόμαστε το ζόμπι και κατ’ επέκταση το τερατώδες στην οπτικοακουστική μυθοπλασία με το πέρασμα των δεκαετιών (από την πρώτη ταινία ζόμπι το 1932 έως τα τελευταία χρόνια, κατά τα οποία, παράλληλα με τονκινηματογράφο, παρατηρείται άνθηση των τηλεοπτικών και διαδικτυακών σειρών). Πώς η απεικόνιση του τερατώδους χρησιμεύει σαν προβολή ή σαν συμβολισμός αυτού που αντιλαμβανόμαστε ως αποκρουστικό Άλλο; Πώς το ίδιο το τερατώδες αλλάζει; Πώς αλλάζουν τα κριτήρια σύμφωνα με τα οποία κάτι ορίζεται ως τέρας; Πώς αλλάζουν οι συνθήκες κατά τις οποίες κάτι μετατρέπεται σε τέρας και πώς διαφέρει ο τρόπος που οι συνθήκες αυτές περιγράφονται στα κατά καιρούς σενάρια; Είναι οι συνθήκες αυτές πάντα σχετικές με την ανθρώπινη δραστηριότητα ή άλλοτε σχετίζονται με το υπερφυσικό ή μεταφυσικό; Και, τέλος, πώς αλλάζει η στάση των «απλών πολιτών» απέναντι στους ανθρώπους και τις καταστάσεις που δικαίως ή αδίκως προσλαμβάνουν ως τερατώδεις; Προκειμένου να φανούν οι παραπάνω αλλαγές, το κείμενο αναλύει κατ’ αρχάς το πώς αναπαρίστατο το ζόμπι στην οπτικοακουστική μυθοπλασία του 20ού αιώνα, μέσα από πέντε συγκεκριμένες ταινίες που γυρίστηκαν μεταξύ 1932 και 1994. Το Κεφάλαιο 2 αποτυπώνει τις αλλαγές στο ζόμπι ως χαρακτήρα και υποείδος τις δύο πρώτες δεκαετίες του 21ου αιώνα: πώς αποκτά καινούριες ιδιότητες (ταχύτητα, δύναμη, συνειδητότητα), πώς μετατρέπεται σε «ωφέλιμο ανταγωνιστή» (έκφραση του Nathan Hunt), πώς εξαπλώνεται και σε άλλα κινηματογραφικά genres (αστυνομικό, ταινία ληστείας, κωμωδία, μιούζικαλ, οικογενειακό δράμα, ταινίες εποχής). Το Κεφάλαιο 3 αφορά τη βιοπολιτική και νεκροπολιτική διαχείριση του μετα-αποκαλυπτικού κόσμου των ζόμπι οπτικοακουστικών μυθοπλασιών: πώς διάφορες πρόσφατες ζόμπι ταινίες και σειρές αναπαριστούν την εξάπλωση και τη διαχείριση επιδημιών, πώς αναπαριστούν τη διαχείριση του χώρου και, τέλος, πώς βιώνεται από τα λιγότερο προνομιούχα υποκείμενα (ζωντανούς και ζόμπι) αυτός ο σε μόνιμη κατάσταση εξαίρεσης χώρος – και πώς αυτές οι αναπαραστάσεις αντανακλούν καταστάσεις και πρακτικές στον εκτός μυθοπλασίας κόσμο, επίσης κατά τις δύο πρώτες δεκαετίες του 21ου αιώνα. Το Κεφάλαιο 4 δείχνει τους νέους ρόλους του ζόμπι στον εντός και εκτός οπτικοακουστικής μυθοπλασίας κόσμο: δάσκαλος, φίλος, εραστής, ακτιβιστής, καταγγέλων, διάδοχος. Τέλος, το Κεφάλαιο 5 βασίζεται σε συνεντεύξεις με φαν και επαγγελματίες των ταινιών τρόμου –συνεντεύξεις οι οποίες επιχειρούν να απαντήσουν εκ των έσω τους λόγους για τους οποίους αυξήθηκε η απήχηση του ζόμπι κατά τις δύο πρώτες δεκαετίες του 21ου αιώνα, αλλά και να φωτίσουν τους ρόλους που διαδραματίζει το τέρας αυτό στη ζωή των συνεντευξιαζόμενων ατόμων (κατ’ αντιστοιχία προς τους ρόλους που διαδραματίζει στα προηγούμενα κεφάλαια). Η έρευνα καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το ζόμπι αποτελεί το κατεξοχήν τέρας των δύο πρώτων δεκαετιών του 21ου αιώνα, επειδή αφηγείται την ιστορία αυτής της περιόδου με τρομακτική ακρίβεια.
περισσότερα
Περίληψη σε άλλη γλώσσα
The research at hand focuses on films and television and web series made between 2001 and 2023 that specialize in the zombie subgenre. Apart from a semiotic analysis of the material, the work draws on bibliography that pertains to philosophy, psychoanalysis and anthropology, on interviews with people that watch horror films and series and on an overview of the newsstories and historical events from the period in question. The research sets out to detect the possible causes for the shift of interest towards the zombie subgenre and, at the same time, the changes in our perception of zombies and by extension, the monstrous in audiovisual fiction through the decades (from 1932 and the first cinematic zombie to the present day, when, apart from films, there are also TV and web series). How can the depiction of the monstrous be used as a projection or a symbolism of what we perceive as the repulsive Other? How does the concept of the monstrous itself change? How do the criteria by which some ...
The research at hand focuses on films and television and web series made between 2001 and 2023 that specialize in the zombie subgenre. Apart from a semiotic analysis of the material, the work draws on bibliography that pertains to philosophy, psychoanalysis and anthropology, on interviews with people that watch horror films and series and on an overview of the newsstories and historical events from the period in question. The research sets out to detect the possible causes for the shift of interest towards the zombie subgenre and, at the same time, the changes in our perception of zombies and by extension, the monstrous in audiovisual fiction through the decades (from 1932 and the first cinematic zombie to the present day, when, apart from films, there are also TV and web series). How can the depiction of the monstrous be used as a projection or a symbolism of what we perceive as the repulsive Other? How does the concept of the monstrous itself change? How do the criteria by which something is defined as a monster? How do the conditions under which something transforms into a monster and how are these changes described in screenplays along the years? Are these conditions always associated to human activity or do they at times pertain to the supernatural or metaphysical? And, finally, how does the stance of "simple people" towards people and situations that theyrightly or wrongly conceive as monstrous change along the years? In order for these changes to be brought to light, the text first shows how zombies were represented in audiovisual fiction during the 20th century, through five specific films made between 1932 and 1994. Chapter 2 demonstrates how the zombie changes, both as a character and as a subgenre, during the first two decades of the 21st century: how it acquires new qualities (speed, strength, consciousness), how it transforms into a “utilitarian antagonist” (to use a phrase proposed by Nathan Hunt), how it spreads across other genres (crime film, heist movie, comedy, musicals, family drama, period pieces). Chapter 3 pertains to the biopolitical and necropolitical handling of the post-apocalyptic worlds of zombie audiovisual fictions: how various recent zombie films and series represent the spread and containment of epidemics, how they represent the handling of geographical space, and, finally, how theexperience of inhabiting that space –which is in a constant state of exception- impacts upon the less privileged (be they alive or living dead) – and, also, how these representations reflect situations and practices in the non-fictional world of the first two decades of the 21st century. Chapter 4 shows the new roles taken on by the zombie in both the fictional and non-fictionalworld: teacher, friend, lover, activist, denouncer, successor. Chapter 5 is based on interviews conducted with Greek fans and professionals of the horror genre, in an attempt to explain the popularity of the zombie –from an insider perspective- but also to pinpoint the roles that (as per what is discussed in the preceding chapters). The research concludes that the zombie is themonster par excellence of the first two decades of the 21st century because it narrates the (hi)story of that period with horrific precision.
περισσότερα